登入Nakadali pa nga ng halik... Hahaha
Hindi ito basta humihingi ng tulong.Hindi rin ito iyong tipong kapag may mayamang kakilala ay agad na sasandal doon.Sa totoo lang, isa iyon sa mga bagay na napansin niya kay Jared.Hindi nito gustong umasa o tumanaw ng utang na loob sa kahit na kanino, lalo na kung may kinalaman sa pera. May saril
“Jared.”Napangisi ang lalaki.Napabuntong-hininga si Riz. Hindi niya alam kung bakit mas madali pang kausapin ang isang pasyenteng nasa operating table kaysa sa lalaking ito. At ang nakakainis, hindi naman dapat siya kinakabahan. Simple lang naman ang sasabihin niya.Private plane.Manila.Surgery.
Third PersonNaging abala si Riz sa mga sumunod na araw dahil halos buong oras niya ay nakalaan sa paghahanda para sa surgery ni Jared. Hindi puwedeng magkaroon ng kahit isang sablay sa plano nila.Lahat ng kailangang medical equipment, mga laboratory request, schedule ng operating room, at maging a
Kahit si Jared ay naguguluhan pa rin hanggang ngayon.Minsan, naiisip niyang baka kung hindi siya nawalan ng malay ay nalaman sana niya kung sino ang gumawa sa kanya noon. Baka may maaalala siyang mukha, pangalan, lugar, o kahit isang maliit na detalye na maaaring makatulong upang mahanap ang taong
Third Person“I agree to the arranged marriage. Hindi pa ba sapat iyon?” tanong ni Jared.Bahagya siyang sumandal sa headboard ng hospital bed habang nakatingin sa kanyang lolo. May bahid pa rin ng pagkainis sa mukha niya, pero hindi na iyon kasing tindi ng kanina. Kung tutuusin, ilang beses na nila
Pinaghirapan niya iyon.He earned it.At higit sa lahat, ayaw niyang magkaroon ng utang na loob sa sinuman dahil lamang sa pangalan ng kanyang magiging asawa.“Alam ko iyon,” sagot ni Amador.Bahagyang lumambot ang expression nito.“Pero alam mo rin ang kondisyon mo pati na kung ano ang nasa isip ng
“Exactly,” dagdag ni Vivian, tumagilid pa ng upo at tumiklop ng braso. “Ano’ng nagbago?”Humugot ako ng malalim na hininga, saka tiningnan sila nang diretso. “Hindi ko pala kaya mag-isa lang. Kapag ganon kasi, magiging limited lang ang students natin. Parang… binibigyan ko lang ng hangganan ‘yung ka
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian
EstellaAng “sa dati” na tinutukoy ko ay ang once-a-month date namin noon ni Nash. Bawal ang relasyon namin at kung mahuli kami, siguradong katapusan ko sa eskuwela at ng reputasyon niya bilang guro. Pero pareho naming hindi kayang iwasan ang isa’t isa. Kaya kahit delikado, kahit mali, pilit pa rin
EstellaNawe-weird-uhan talaga ako kay Chansen. Like, hindi ko in-expect na mag-aaksaya siya ng oras para lang dumaan sa akin sa lunch break. Alam naman niya kung gaano kabigat ang traffic kahit na sa ganong oras, tapos bigla siyang magpupumilit dito? Hindi biro ‘yon. Kahit sabihin mong “patay na or







