ANMELDENHindi ito basta humihingi ng tulong.Hindi rin ito iyong tipong kapag may mayamang kakilala ay agad na sasandal doon.Sa totoo lang, isa iyon sa mga bagay na napansin niya kay Jared.Hindi nito gustong umasa o tumanaw ng utang na loob sa kahit na kanino, lalo na kung may kinalaman sa pera. May saril
“Jared.”Napangisi ang lalaki.Napabuntong-hininga si Riz. Hindi niya alam kung bakit mas madali pang kausapin ang isang pasyenteng nasa operating table kaysa sa lalaking ito. At ang nakakainis, hindi naman dapat siya kinakabahan. Simple lang naman ang sasabihin niya.Private plane.Manila.Surgery.
Third PersonNaging abala si Riz sa mga sumunod na araw dahil halos buong oras niya ay nakalaan sa paghahanda para sa surgery ni Jared. Hindi puwedeng magkaroon ng kahit isang sablay sa plano nila.Lahat ng kailangang medical equipment, mga laboratory request, schedule ng operating room, at maging a
Kahit si Jared ay naguguluhan pa rin hanggang ngayon.Minsan, naiisip niyang baka kung hindi siya nawalan ng malay ay nalaman sana niya kung sino ang gumawa sa kanya noon. Baka may maaalala siyang mukha, pangalan, lugar, o kahit isang maliit na detalye na maaaring makatulong upang mahanap ang taong
Third Person“I agree to the arranged marriage. Hindi pa ba sapat iyon?” tanong ni Jared.Bahagya siyang sumandal sa headboard ng hospital bed habang nakatingin sa kanyang lolo. May bahid pa rin ng pagkainis sa mukha niya, pero hindi na iyon kasing tindi ng kanina. Kung tutuusin, ilang beses na nila
Pinaghirapan niya iyon.He earned it.At higit sa lahat, ayaw niyang magkaroon ng utang na loob sa sinuman dahil lamang sa pangalan ng kanyang magiging asawa.“Alam ko iyon,” sagot ni Amador.Bahagyang lumambot ang expression nito.“Pero alam mo rin ang kondisyon mo pati na kung ano ang nasa isip ng
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng
ChandlerOn the way na ang ArmyGamers team sa eSport Arena na nasa loob mismo ng Sarina’s Hotel, sakay kami ng official RV van ng team. Black matte exterior, tinted windows, may logo ng ArmyGamers sa gilid na parang masyadong dramatic para sa isang “friendly game.”Friendly.Kung makapag-hype ang To
MitchPagkatapos ng practice, pakiramdam ko lutang na lutang na ang utak ko. Tatlong oras na scrim tapos may extra drills pa si Sir Sol na parang may hinahabol kaming world championship.“Break muna tayo, guys,” sabi niya kanina, pero alam naming lahat na ang ibig niyang sabihin: mag-isip kayo kung







