تسجيل الدخولPumapanggulo talaga si Maui. Dapat ba ay sinagot ni Maui ang call? Hmm..
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
GiannaOkay. Ito na nga. Nasa loob kami ng banyo. Magkatapat. Hubad. Basa. At literal na magkadikit ang katawan.Kung may CCTV ang langit, sure akong nagtatawanan na ang mga anghel ngayon habang minamarkahan ako sa “baka mabudol ng hormones” list.“Gianna, face value, pandesal at embutido. Hindi ka
GiannaNang madala na sa ospital ang pasyenteng naaksidente, dumiretso ako sa Sarina’s. Hindi ko na rin inasahan na darating pa si Chancy, pero aaminin kong may kaunting lungkot na bumalot sa akin nang malamang wala siya roon.Tinawagan niya ako kanina pero ni hindi man lang nabanggit na hindi siya
GiannaTahimik ang silid maliban sa hingal naming dalawa.Nakahiga ako sa dibdib ni Chancy, habang ang kamay niya’y nakapulupot sa baywang ko. Mainit ang balat niya, basa pa sa pawis, pero ang pintig ng puso niya ang pinakapaborito kong tunog sa mga oras na ‘to. Para bang doon ako pinakatahimik.Kus
GiannaMababaliw talaga ako kay Chancy sa mga ginagawa niya. Gabi-gabi, araw-araw, parang sinusubok niya ang pasensya at katinuan ko. Why is he so persistent? Lahat ng kilos niya, may kahulugan. Pero wala naman siguro siyang gusto sa akin, 'di ba? I mean… I’m just Gianna. Ka-CWB lang, as in Client w







