MasukAno ba yan Arnie... Thank you po sa support niyo. Kila Erichine, Tyra at Ken151515 na nakabawi sa rating. Parang power hug po ang ibinigay niyo sa akin. Sobrang thank you!
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
NoelleMonday, first day of work. Suot ko ang binili kong terno sa mall na nadaanan namin ng pababa na kami dito sa lungsod.Habang hinihintay na mag lunes ay niyaya rin akong mamili ulit ng amo ko ng iba ko pang kakailanganin. Ayaw daw niyang mapulaan ako dahil magiging kapulaan din daw niya iyon d
Noelle“Lovey,” tawag sa akin ni Chanden, mahina pero may halong lambing. Nakahiga pa rin kami, kapwa hinahabol ang aming hininga matapos ang ikatlong ulit ng aming p********k. Ramdam ko pa rin ang init ng kanyang balat na nakadikit sa akin, ang banayad na pagtaas-baba ng kanyang dibdib kasabay ng m
Third PersonCebuGalit na galit si Conrado Cebas, ang mayamang matanda na dapat sana ay papakasalan ni Noelle.“Ano? Wala pa ring nakakakita sa kanya?” galit na tanong ng matanda sa kanyang tauhan na ngayon ay yukong yuko na. Hindi niya masalubong ang tingin ng amo sa pag-aalala sa kung ano ang pwe
NoelleJuicemiyo, Marimar! Ano ba itong nararamdaman ko? Para akong may isang libong paru-paro sa tiyan habang nginunguya ang pagkain. Ramdam ko ang bahagyang panginginig ng kamay ko sa paghawak ng kubyertos, kaya napilitan akong higpitan iyon para hindi nila mahalata.Sinikap kong pakalmahin ang ak







