LOGIN“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
GiannaAlam kong may bumabagabag sa kanya. Hindi man niya sabihin sa akin nang direkta, nararamdaman ko. Kahit anong pilit niya na maging kaswal, normal, at palagay sa kilos at pananalita niya, may mga sandaling hindi niya kayang itago ang lungkot o pag-aalala sa likod ng kanyang mga mata.Minsan, n
Gianna At paglabas nila Mommy ng kwarto ay naiwan kaming dalawa. Tahimik ulit ang silid. Pero ibang-iba na ngayon, hindi na ito mabigat, hindi na nakakabinging lungkot ang bumabalot sa paligid, kundi isang tahimik na pag-asa. Isang uri ng katahimikan na para bang nagbigay-daan sa isang himala. Hin
ChancyTitig na titig ako kay Gianna habang abala siyang nakikipag-usap kay Engr. Jaime. Pareho silang seryoso at mukhang may importante silang pinaplano o tinatalakay tungkol sa villa. Nakita kong may tinuturo ang engineer sa bandang kaliwa ng property, at agad namang tumango ang aking girlfriend h
GiannaIlang saglit ang lumipas bago humahangos na bumalik si Sir Channing kasama ang doktor at dalawang nurse.Kita sa mukha ng doktor ang bahagyang gulat at pagkabigla sa mga titig naming lahat na para bang sabay-sabay na umaasa sa kanyang bibig."Ano'ng nangyayari?" tanong ng doktor habang mabili







