Mag-log inShe may not see the beauty in herself, but someone might see her as his greatest masterpiece.Si Barbie “Bambie” San Agustin ay isang simple ngunit talented na dalaga na nangangarap maging successful fashion designer. Despite her insecurities and doubts about her appearance, naniniwala siyang mas mahalaga ang passion, creativity, at determination kaysa sa physical beauty.Pero paano kung ang journey niya sa mundo ng fashion ay magdala sa kanya sa isang arrogant, demanding, yet undeniably handsome man named Dreyfus Maclaurent?Between unexpected encounters, playful arguments, hidden feelings, and challenges in the fashion industry, matutuklasan ni Bambie na hindi lahat ng bagay sa buhay ay kayang planuhin, tulad ng isang design.Because sometimes, love is like sewing. Every stitch has a purpose, every thread tells a story, and every imperfection makes it unique.But can two imperfect hearts be sewn together to create a love that will last forever?
view more강도윤은 다른 여자를 책상 위에 앉힌 채 군복 셔츠의 단추를 풀고 있었다.
여자가 그의 목을 끌어안으며 몸을 밀착시키자 도윤은 허리를 감아 제 쪽으로 끌어당겼고, 흐트러진 옷깃 사이로 입술을 묻었다. 두 사람이 몸을 움직일 때마다 책상이 벽에 부딪혔으며, 가장자리에 놓여 있던 서류 몇 장이 바닥으로 미끄러졌다.
“잠깐만요, 오빠. 문부터 잠가요.”
“이 시간에 누가 오겠어. 다들 출동 준비하느라 정신없을 텐데.”
“서이안 대위가 오면요? 약혼녀가 이런 모습 보면 가만있지 않을 텐데.”
도윤은 여자의 뺨을 감싸 쥐더니 대수롭지 않다는 듯 웃었다.
“이안이는 지금 장비 점검하고 있을 거야. 새벽 출동이라 정신도 없을걸.”
그가 다시 입을 맞추자 여자는 그의 군복 깃을 잡아당겼다. 벌어진 셔츠 사이로 손을 넣으며 웃음을 흘리는 모습에 도윤 역시 몸을 더욱 가까이 붙였다.
서이안은 반쯤 열린 문 앞에서 걸음을 멈췄다.
손에 들고 있던 서류 봉투가 구겨지는 소리가 났지만, 방 안의 두 사람은 아무것도 듣지 못한 모양이었다.
불과 두 시간 전, 도윤은 출동 전날이니 일찍 쉬라고 했다. 자신은 긴급회의 때문에 본부에 남아야 한다면서, 이번 작전만 끝나면 결혼 날짜를 정하자고도 약속했다.
그런 남자가 지금 다른 여자의 허벅지를 감싸 쥐고 있었다.
이안이 문 쪽으로 한 걸음 다가가려던 순간, 여자가 도윤의 가슴을 가볍게 밀어냈다.
“정말 이번에는 정리할 거예요? 나 계속 기다리기 싫어요.”
“작전 끝나면 얘기할 거야.”
“그 여자가 안 헤어지겠다고 하면요?”
도윤은 여자의 흐트러진 머리카락을 귀 뒤로 넘겨 주며 웃었다.
“이안이는 내 말 잘 들어. 내가 적당히 설명하면 이해할 거야.”
그 말에 여자는 만족한 듯 그의 목을 끌어안았고, 도윤은 기다렸다는 듯 그녀를 다시 품에 안았다.
이안은 문손잡이에서 손을 떼었다.
삼 년 동안 사랑했던 남자였다. 위험한 작전에 나갈 때마다 반드시 돌아오라고 말하던 사람이었고, 총상을 입고 병원에 누워 있을 때는 밤새 손을 잡아 주기도 했다. 누구보다 자신의 직업을 이해하고 존중한다고 믿었기에, 그와 함께할 미래를 한 번도 의심하지 않았다.
그런데 자신이 목숨을 걸고 작전에 나가는 동안, 도윤은 다른 여자와의 미래를 준비하고 있었다.
당장 문을 열어젖히고 두 사람을 끌어내리고 싶었다. 자신을 얼마나 우습게 여겼기에 저토록 태연하게 거짓말을 할 수 있었는지 따지고 싶었지만, 복도 끝 전광판에 표시된 출동 시간이 그녀의 시선을 붙잡았다.
출동까지 두 시간 남짓.
작전 집결지에서는 열한 명의 대원이 기다리고 있었다.
이안은 구겨진 서류를 다시 펴서 봉투에 넣었다. 떨리는 손끝 때문에 종이 모서리가 몇 번이나 어긋났고, 겨우 봉투를 닫았을 때는 손바닥에 손톱자국이 깊게 남아 있었다.
복도 모퉁이를 돌아선 뒤에야 막혀 있던 숨이 터져 나왔다.
그때 휴대전화가 울렸다.
화면에는 강도윤의 이름이 떠 있었다.
이안은 진동이 몇 차례 이어지는 동안 화면을 바라보다가 전화를 받았다.
“여보세요.”
“이안아, 아직 안 잤어?”
그의 숨소리가 평소보다 조금 거칠었다. 전화기 너머에서 여자의 웃음소리가 희미하게 들렸다가 사라졌지만, 도윤은 아무 일도 없었다는 듯 다정하게 말을 이었다.
“출동 준비는 다 했어?”
“본부에 있어요.”
“뭐? 지금 본부라고?”
도윤의 목소리가 순간 굳었다.
“왜? 무슨 일 있어?”
“출동 서류 때문에 잠깐 들렀어요.”
“아, 그래? 난 회의가 길어져서 아직 못 나가고 있어.”
이안은 눈을 감았다가 천천히 떴다.
“아직도 회의 중이었어요?”
“응. 이제 거의 끝나 가.”
그는 잠시 말을 멈추더니 평소처럼 부드러운 목소리로 덧붙였다.
“이번 작전 끝나면 우리 여행 가자. 네가 전에 가고 싶다고 했던 곳 있잖아.”
이안은 입술 안쪽을 깨물었다.
“도윤 씨, 나한테 숨기는 거 없어요?”
전화기 너머가 잠시 조용해졌다가 곧 가벼운 웃음소리가 들렸다.
“갑자기 무슨 소리야. 내가 너한테 뭘 숨겨?”
그 태연한 목소리에 이안은 더 묻지 않았다. 지금 여기서 그를 추궁하기 시작하면 출동 전까지 감정을 수습할 자신이 없었다.
“아니에요. 이제 가 봐야 해서 끊을게요.”
“몸조심해. 무슨 일이 있어도 내가 데리러 갈 테니까.”
Pagpasok ni Bambie sa conference room, bumungad sa kanya ang isang mahabang mesa kung saan nakaupo ang ilang interviewers. Kabilang sa kanila ang magandang babaeng nagpapasok sa kanya sa MCL COUTURE.Napansin din niya ang ilang interviewers na tila nagpalitan ng tingin habang sinusuri ang kanyang itsura at tila may bahagyang pagkadismaya sa kanilang mga mukha.Here we go again, Bambie.Sanay na siya sa ganoong klaseng tingin mula sa ibang tao. Hindi na rin bago sa kanya ang husgahan agad siya dahil lang sa kanyang appearance.“Are you Barbie San Agustin?” tanong ng isang lalaki.“Yes, sir,” nakangiting sagot ni Bambie.“Well, we're from the Fashion and Design Department. I'm Gilbert, the Creative Director, and this is Lareina Maclaurent, the Design Director of MCL COUTURE.”Magalang na ngumiti si Bambie sa dalawa.I thought siya ang may-ari.Saglit na umikot ang tingin niya sa buong conference room hanggang sa mapansin niya ang isang bakanteng upuan sa bandang gitna ng mesa.“Ms. Barb
Alas-nuwebe na ng gabi, pero gising pa rin si Bambie. Nakahiga siya sa kama habang paulit-ulit na chine-check ang kanyang phone, umaasang may update na tungkol sa results ng competition.“Ugh. Bakit wala paring nag email...“Umikot siya sa kabilang side ng kama at niyakap ang kanyang hotdog-shaped pillow.“I don't think I made it,” malungkot niyang bulong habang nakatitig sa sketch na nakapaskil sa dingding sa harap ng kanyang salamin.Unti-unting bumibigat ang kanyang mga talukap. Nagsimulang lumabo ang kanyang paningin hanggang sa tuluyan na siyang makatulog.Sa kalagitnaan ng kanyang mahimbing na pagtulog, biglang umilaw ang kanyang phone dahil sa isang notification. Pero dahil mahimbing ang tulog niya, hindi na niya iyon napansin.----Kinabukasan, around seven in the morning, unti-unting nagising si Bambie. Bahagyang gumalaw ang kanyang mga daliri bago tuluyang dumilat ang kanyang mga mata.Inikot niya ang paningin sa buong kwarto at bahagyang kumunot ang kanyang noo.“Mmm? Paran
HIS POVKahit nakababa na ng bus ang babaeng nakaaway niya, hindi pa rin mawala sa isip niya ang mariing pag-apak nito sa kanyang paa.Napangiwi siya habang maingat na bumababa ng bus at tila ramdam pa rin ang kirot sa kanyang paa. Nang tumingin siya sa paligid, nakita niya ang babae na naglalakad palayo habang panay ang lingon sa magkabilang direksyon na tila may hinahanap.Napailing siya.What an annoying woman."Jimmy..."Agad na lumingon sa kanya ang kanyang assistant."Is my car still not ready?"Chineck ni Jimmy ang kanyang relo bago inilabas ang phone para tingnan kung may bagong update. Bahagya itong napangiti nang mabasa ang latest message."Tapos na raw po, sir. On his way na po ang driver."Napabuntong-hininga siya habang inilalagay ang dalawang kamay sa kanyang baywang."This is the first and last time na magco-commute ako."Napakamot sa ulo si Jimmy at bahagyang nag-alangan bago nagsalita."Well, sir... kung hindi po kayo magagalit, kayo rin naman po talaga ang may kasala
Alas-onse na ng gabi, at tahimik na ang buong Baram Province. Karamihan sa mga bahay ay patay na ang ilaw, at iilan na lamang ang mga sasakyang dumadaan sa halos walang lamang kalsada.Pero sa isang sulok ng isang bahay, may isang kuwartong nananatiling maliwanag kahit dis-oras na ng gabi.Maririnig ang tuloy-tuloy na ugong ng sewing machine.Brrrrt...Punong-puno ng fashion sketches, magazines, at mga piraso ng tela ang mesa. Nakakalat din sa paligid ang ilang kahon na puno ng makukulay na materyales, habang nakabukas naman ang mga drawer na naglalaman ng iba't ibang zipper, buttons, at iba pang gamit sa pananahi.Sa gitna ng kuwarto ay may nakaupo ang isang dalaga na tutok na tutok sa ginagawa.Inalis niya ang makapal at kulot niyang buhok na nakaharang sa mukha bago iniangat ang katatapos lamang niyang tahiing coat. Inayos niya ang oversized glasses at maingat na sinuri ang bawat tahi at sulok nito, tinitiyak na walang kahit isang detalye ang pumalpak.Ilang sandali pa, isang malap






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.