MasukKahit anong mangyari, wag kang susuko, Gianna...
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
Napakagat ako sa labi. “Paano po kung matagal pa siyang gumising?”“Kung hindi pa rin siya magising sa loob ng 12 hanggang 24 hours post-op, doon pa lang kami magsisimulang mag-order ng additional tests, CT scan o MRI ng utak, kung saka-sakaling may gusto kaming i-rule out,” paliwanag niya. “Pero sa
Gianna“Anak, kamusta naman ang farm project mo?” tanong ni Mama habang inaabot sa akin ang baso ng malamig na calamansi juice. Bumisita ako sa kanya ngayon dahil ilang linggo na naman ang lumipas mula nang huli ko siyang makita. Ayaw kong maramdaman niyang napapabayaan ko siya, lalo na at unti-unti
Chancy“Hindi mo man lang dinala si Gianna sa boutique ko nung isang araw.” Tiningnan ko si Ate Cha na nakakunot ang noo at may halatang tampo sa mga mata. Naka-cross arms siya at parang hinahamon ako ng tingin.“Eh wala ka naman doon, ‘di ba?” sagot ko habang pinipilit na hindi matawa sa expressio
"Okay lang," sagot ko, pilit na ngumiti. "Basta ang mahalaga sa akin, nakita ko siyang gising at ligtas." Sinikap kong gawing magaan ang boses ko kahit ramdam kong nanlalambot na ang katawan ko sa pagod. Ayokong bigyan sila ng dagdag na inaalala."Medyo energized pa naman ako, kumain na rin ako kani







