LOGINKahit anong mangyari, wag kang susuko, Gianna...
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Pero syempre… hindi ibig sabihin no’n na okay lang sa akin lahat ng nakita ko.Tahimik ulit kami habang tumatakbo ang motor sa gitna ng malamig na gabi.Nakasandal pa rin ako sa likod niya habang nakayakap sa bewang niya. Paminsan-minsan ay nararamdaman ko ang marahang paghaplos ng hangin sa balat k
MitchTahimik lang kami ni Chander sa elevator kahit na pansin kong gusto niyang magsalita.Iyon yung klase ng katahimikan na hindi naman totally awkward pero ramdam mong may mabigat na nakasabit sa pagitan ninyong dalawa.At sa bawat segundo na lumilipas, lalo kong naiisip iyong Venice na iyon.Bwi
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
GiannaI can't believe it!Mag-iisang linggo na kaming nagsasama ni Chancy.Parang kailan lang 'yung una kaming nagkakilala matapos ang maiinit naming sandali. Ngayon, heto kami, magkasama sa iisang bubong. Ibang-iba ang pakiramdam. May saya. May kilig. May halo ring kaba. Pero higit sa lahat, may k
Chancy“Mukhang masaya ka ah!”Napatingin ako sa pintuan ng opisina ko. Hindi na ako nagulat nang makita kong si Chansen na naman 'yon at gaya ng dati, hindi man lang kumatok bago pumasok. May bitbit siyang kapeng nabibili sa sa ibaba lang ng building namin na tila ba sinadya talaga niyang bumisita
Hi dear readers!Salamat po sa patuloy niyong pagsubaybay sa istorya ng pamilya Lardizabal.Nagbibigay motivation po sa akin ang like, comment at gem votes niyo dahil alam ko na may nag-aabang ng mga susunod na kabanata. Sana po ay ipagpatuloy niyo lang po iyon dahil isa ang mga 'yan sa motivation
Gianna“What are you thinking?” tanong ni Chancy na titig na titig sa akin. “Bakit bigla kang natahimik diyan?”Nag-angat ako ng tingin sa kanya. Paano ko naman sasabihin na siya ang nasa isip ko ngayon gayong magkaharap lang naman kami? Para kasing nakukunsensya ako na basta ko na lang siyang hini







