MasukMitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Estella Ang surprise lunch visit ko kay Chansen ay surprisingly naging maayos. Nag-stay kami sa office niya buong maghapon, just the two of us, sharing take-out food na ako mismo ang bumili. Kahit busy siya, tinulungan ko pa rin siya sa ilang paperworks na ayaw na sana niyang gawin. Gusto pa raw ni
Estella May ilang pagkakataon na sinubukan ni Tristan na kausapin ako. Pero nginitian ko lang siya ng pilit pero magalang—at sinabihan ko siyang wala siyang dapat ipaalala. “I’m fine, Tristan. Promise,” sabi ko, sabay irap na pabiro ng kaunti para magmukhang convincing kahit alam kong hindi naman t
Estella“Kung naloloko mo ang ibang tao dahil sa akala nila na nakuha mo ang lahat ng meron ka sa sarili mong kayod, hindi ako ‘yon, Estella,” matalim na sabi ni Nayomi, halos idura na ang pangalan ko. “Marumi ka rin naman. Imposible sa pagsusumikap mo lang, bigla ka na lang naging si Alletse.”Para
Chansen“Hindi ka naman nahihirapan?” tanong ni Kuya Jerome habang nakatayo at inaayos ang mga gamit sa table niya. Nasa opisina niya ako ngayon, at gaya ng dati, punong-puno ng energy at good vibes ang buong paligid. Iba yata talaga ang nagagawa ng pag-aasawa.Ngumiti ako. “Nahihirapan? Kuya naman,







