Mag-log inYown....
“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
Third Person“Are you scared of me?” untag ni Jared habang may bahagyang laro at panunukso sa kanyang malalim na boses. Bahagyang umangat ang isang sulok ng kanyang labi habang sinusundan ng mga mata ang bawat kilos ni Riz, na para bang sadyang hinihintay lamang niyang mahuli ang babae sa sarili nit
“Why are you staring at my bed? Don’t tell me—”Mabilis na ibinaling ni Riz ang kanyang tingin sa lalaki upang sitahin ito, ngunit naging isang malaking maling kilos iyon.Sa kanyang pag-ikot, naging napakalapit ng kanilang mga mukha sa isa’t isa—ilang pulgada na lamang ang agwat ng kanilang mga ilo
Third Person“May elevator talaga dito sa bahay niyo?” tanong ni Riz nang makapasok siola sa silid ni Jared na kakasara lang din ng pintuan.Bahagya siyang napakurap habang iniangat ang tingin sa paligid, na para bang ngayon lamang niya napagtantong hindi ordinaryong bahay ang tinutuluyan ng lalaki.
“Dr. Riz, I’m sorry for my harsh words earlier.”Dahil ako na ang hinarap at nag-apologize na siya—kahit halatang napilitan lang—sino ba naman ako para balewalain at magmagaling pa?Hindi naman ako naghahanap ng away.“It’s fine, Tita. As you’ve said, para na rin naman kay Jared kaya ninyo nasabi an
Hindi ko alam kung ano ang totoo.At sa totoo lang, ayoko ring manghula.“Dad,” malamig na sabi ni Tita Marinela habang itinutuwid ang kanyang pagkakaupo. Bahagya niyang inilayo ang tasa mula sa kanyang sarili at tinitigan ang ama. “Sa sinabi ninyong 'yan, tila iniisip ninyo na may taong pwedeng mag
ChancyIlang saglit na ang lumipas, pero ni anino ng tawag o text mula kay Gianna ay wala pa rin akong natatanggap. Ilang ulit ko nang tiningnan ang screen ng phone ko, umaasa na baka may pumasok na message, pero wala. Napapikit ako at lihim na nagdasal na sana ay pansinin niya ang tawag ko.Kaya’t
ChancyIlang minuto na rin akong naghintay kay Ate Noelle. Napansin kong medyo natagalan siya sa loob ng clinic. Sa isip-isip ko, baka may mahaba-habang instructions na ibinigay ang doktora. O baka... may hindi magandang balita?Napabuntong-hininga ako. Hindi ko mapigilan ang pag-aalala. Kahit sabih
Chanden“Dovey, kain ka na…” malambing na wika ni Noelle habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako at tumango bilang tugon. “Puro ka ganyan. Puro kausap at alaga sa akin pero hindi ka naman kumakain. Parang ako lang ang pinagtuunan mo ng pansin eh.”Napabuntong-hininga ako bago sumagot, “Huwag ka nang
Third PersonMainit ang ilaw sa loob ng malawak na event hall. Puno ito ng puting bulaklak, crystal chandeliers, at mga mesa’t upuang may ginto at ivory na palamuti. Sa gitna, isang mahaba at malinis na aisle na may pulbos na rosas na petals ang tila daan papunta sa pangarap.Nasa unahan si Chanden,







