MasukYown....
Para akong natauhan.Hindi ko inaasahang makikita ko ang pangalan niya roon.Kanina lang ay sinabi niyang marami pa siyang kailangang i-review na documents.Ibig sabihin...Sa kabila ng pagiging abala niya, naglaan pa rin siya ng oras para buksan ang livestream ko.Hindi ko napigilang mapangiti.Kas
Pero hindi nila kayang baguhin ang katotohanan.Hindi nila kayang burahin ang mga alaalang magkasama naming binuo.At lalong hindi nila kayang baguhin ang pagmamahalan naming dalawa.Huminga ako nang malalim bago marahang inilapag ang cellphone sa mesa.Unti-unting gumaan ang pakiramdam ko.Tama sil
MitchHindi ko napigilang buksan ang comment section.Alam kong hindi iyon ang pinakamagandang gawin. Bilang isang professional player at content creator, matagal ko nang alam na hindi lahat ng mababasa ko sa social media ay dapat kong dibdibin. Sanay na akong may pumupuri, may pumupuna, at may mga
Kahit nasa opisina siya at siguradong nakatambak ang mga dokumentong kailangang basahin, nagagawa pa rin niyang sumingit ng mga linyang kayang magpangiti sa akin.Hindi ko namalayang nakatitig na pala ako sa screen ng cellphone ko habang nakangiti."Ano 'yan?"Napapitlag ako nang marinig ang boses n
"E, di ba nga ikakasal siya?" inosenteng tanong ni James."Oo nga pala," natatawang sagot ni Ryan. "Practice lang."Bago pa ako makaganti ng asar, dumating si Ate Monette na may bitbit na dalawang pitsel ng orange juice.Isa-isa niya iyong inilapag sa gitna ng mesa bago kami tiningnan."Kayo talaga,
MitchSimula nang ma-finalize ang wedding date namin ni Chandler, parang naging paborito na akong asarin ng buong Team ArmyGamers.Halos araw-araw na lang ay may bago silang dahilan para tuksuhin ako. Kahit nasa gitna kami ng scrims at seryosong-seryoso ang lahat sa practice, hindi pa rin nila pinal
ChantonPagdilat ko ng mga mata, unang bumungad sa akin ang mukha ni Honey. Ilang pulgada lang ang layo namin sa isa’t isa. Nakahiga ako nang nakatagilid paharap sa kanya at ganon din siya. Para kaming dalawang taong kusang naghanap ng init at napunta sa natural na posisyon na ‘to.Saglit akong nati
ChantonPangatlong gabi na namin dito sa bahay ni Kuya Chase. Hindi talaga ako makatulog, kaya matapos kong maligo, tumambay muna ako sa balcony. Sobrang fresh ng hangin, pero parang mas masakit sa puso yung excitement na hindi ko ma-explain. Napatingin ako sa kabilang pinto, sa kabila non ay ang si
“Shit,” I muttered under my breath.Napalingon kasi ako, and ayun sila…She was smiling and laughing with Jacob again. Yung effortless, soft smile niya na lagi kong nakikita sa kanya pero wala kapag ako ang kaharap. At si Jacob—hayop talaga—nakangisi habang pinupunasan niya ang pawis sa noo ni Honey
HoneyHinatid ako ng mga kaibigan ko pauwi. Hindi ko na talaga na-control ang pag-agos ng mga luha ko; parang walang balak tumigil, lalo na kapag naaalala ko yung eksenang parang sumaksak sa dibdib ko nang paulit-ulit.Sa biyahe pa lang, tahimik akong nakatingin sa bintana habang nagpa-fog na ang sa







