LOGINYes, ganyan nga Chancy!
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
Napangiti rin ako.Hanggang ngayon, sa tuwing titingnan ko siya, hindi ko pa rin maiwasang maalala ang umpisa ng kuwento naming dalawa.Ang lalaking nagpanggap na bulag.At nagpanggap ding lumpo.Lahat ng iyon ay ginawa niya dahil lamang sa isang bagay, gusto niya akong makasama.Napailing ako haban
"Lola dok..."Mahina siyang tumango."Sigurado po ako."Hindi nag-atubili ang sagot niya."Walang pumipilit sa akin."Napansin kong kumislap ang mga mata niya habang nagsasalita."Noong bata ako, gusto kitang gayahin."Natawa ako nang mahina."Pero habang lumalaki ako..."Huminga muna siya nang mala
EstellaBalik-trabaho na naman ako, at sa totoo lang, sobra ang saya na nararamdaman ko, mapa-personal man o career.Hindi ko talaga inaasahan na magiging ganito kainit ang pagtanggap ng mga tao sa akin bilang Alletse. Minsan naiisip ko, totoo ba ‘to? Ako ba talaga ‘yung pinapanuod nila at sinusupor
Chansen Hindi ko talaga gusto na si Tristan pa ang unang malapitan ni Estella. Naiinis ako, oo. Pero may takot din na baka magalit siya kung ipakita ko ang inis ko. Nakakasama ng loob. Pero habang iniisip ko, nakikita ko rin ang point niya. Mas credible nga naman kung ang lalaki ang magsasalita par
Estella “Okay, pero susunduin na lang kita.” “Hindi na kailangan. Kaya kong umuwi mag-isa,” sagot ko kay Chansen habang inaayos ko ang mga files sa mesa. Pinapaliwanag ko rin sa kanya na kailangan kong bumili ng damit para sa party ng Y Channel na isang malaking celebration para sa success ng Star
Estella Nagising ako na nasa dibdib ni Chansen ang kamay ko, habang nakaunan naman ako sa braso niya. Ang init ng balat niya, ramdam ko pa yung steady na tibok ng puso niya na parang lullaby. Simula noong dinner na ‘yon, halos dalawang linggo na rin ang lumipas ay mas naging close kami. Hindi pa ri







