LOGINYes, ganyan nga Chancy!
“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
Third Person“Are you scared of me?” untag ni Jared habang may bahagyang laro at panunukso sa kanyang malalim na boses. Bahagyang umangat ang isang sulok ng kanyang labi habang sinusundan ng mga mata ang bawat kilos ni Riz, na para bang sadyang hinihintay lamang niyang mahuli ang babae sa sarili nit
“Why are you staring at my bed? Don’t tell me—”Mabilis na ibinaling ni Riz ang kanyang tingin sa lalaki upang sitahin ito, ngunit naging isang malaking maling kilos iyon.Sa kanyang pag-ikot, naging napakalapit ng kanilang mga mukha sa isa’t isa—ilang pulgada na lamang ang agwat ng kanilang mga ilo
Third Person“May elevator talaga dito sa bahay niyo?” tanong ni Riz nang makapasok siola sa silid ni Jared na kakasara lang din ng pintuan.Bahagya siyang napakurap habang iniangat ang tingin sa paligid, na para bang ngayon lamang niya napagtantong hindi ordinaryong bahay ang tinutuluyan ng lalaki.
“Dr. Riz, I’m sorry for my harsh words earlier.”Dahil ako na ang hinarap at nag-apologize na siya—kahit halatang napilitan lang—sino ba naman ako para balewalain at magmagaling pa?Hindi naman ako naghahanap ng away.“It’s fine, Tita. As you’ve said, para na rin naman kay Jared kaya ninyo nasabi an
Hindi ko alam kung ano ang totoo.At sa totoo lang, ayoko ring manghula.“Dad,” malamig na sabi ni Tita Marinela habang itinutuwid ang kanyang pagkakaupo. Bahagya niyang inilayo ang tasa mula sa kanyang sarili at tinitigan ang ama. “Sa sinabi ninyong 'yan, tila iniisip ninyo na may taong pwedeng mag
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
Chanton“Are you sure na kaya mo nang mag-isa?” tanong ko kay Honey habang inaayos niya ang bag niya, ready na para umalis. Halata sa boses ko yung concern—not too much, pero sapat para mapansin niya.Aalis daw siya para sa dinner with Sen. Deguia kasama ang pamilya nito. At syempre, hindi ko pa rin
HoneyMas okay na ang mood ko ngayon kumpara nung mga nakaraang araw, lalo na at makakasama na namin si Chanton sa clean-up drive. Lowkey excited ako, kahit ayokong aminin.Sa totoo lang, hindi naman talaga aksidente ang lahat. Sinadya ko talaga na banggain siya noon. Calculated move kumbaga para ma
“Wala kang dapat ipag-alala kay Honey,” sabi ko nang may diin pero hindi pagalit. “Matapang siya. Kahit na nandito lang ako, we both know she’s been living independently for a long time.” Saglit akong huminto, saka nagpatuloy. “She learned how to stand on her own kahit bata pa siya.”Tumango ako, pa






