LOGINMitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
"Ano bang pinagsasasabi mo?" Napatikhim siya, pero kita ang pamumula ng mukha niya. "Ayaw kong um-absent dahil ayaw kong bawasan mo ang sahod ko!"Napako ako sa kinatatayuan ko.Para bang binuhusan ako ng malamig na tubig.Akala ko, kahit papaano, nahuhulog na rin siya sa akin… katulad ng pagkahulog
Third PersonSa Cebu.“Chessa, sigurado ka bang hindi pa rin nagbubukas ng social media account niya ang pinsan mo?” tanong ni Brando, halatang may inis na sa tono niya. Ayaw niyang ipahalata sa babae ang kanyang pagkaapura na may malaman tungkol kay Noelle.Napairap naman si Chessa. Ilang beses na
NoelleSa tulong ng mga magulang ni Joy na tumayong mga guardian ko, natapos namin ni Chanden ang lahat ng kailangang ayusin para sa aming kasal. Hindi ko inaasahan na ganito kabilis ang mga pangyayari, pero sa isang banda, mas mabuti na rin. Mas maaga kong makakamtan ang katahimikan na matagal ko n
Third Person“Tito Vergel,” bati ni Noelle, pilit pinapanatili ang mahinahong tinig sa kabila ng mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Dama niya ang pagkailang sa at kaba ngunit agad din niyang pinakalma ang sarili.Matalim ang tingin ni Mang Vergel habang pinagmamasdan siya. Pagkatapos ng ilang sagl







