LOGIN“Pa…”Marahan siyang napalingon.At nang makita niya ako, mahina siyang ngumiti.“Anak.”Doon tuluyang nangilid ang luha ko.Agad akong lumapit at hinawakan ang kamay niya.Mainit pa rin.Salamat.“Bakit mo kami tinatakot ng ganito?” pilit kong biro kahit nanginginig ang boses ko.Mahina siyang nata
Magulo ang buhok niya at namumugto ang mga mata.At nang makita niya ako ay lalo siyang napaiyak.“Ma…” mahinang tawag ko nang makalapit.Agad ko siyang niyakap.Mahigpit.Pakiramdam ko ako na rin ang kumakapit.“Mitch…” nanginginig niyang sabi habang nakakapit sa akin. “Ang Papa mo…”Kasunod noon a
MitchAgad akong nagpaalam sa lahat.Hindi ko na maalala kung paano ko iyon nasabi nang maayos. Ang malinaw lang sa akin ay ang biglang panlalamig ng katawan ko matapos marinig ang umiiyak na tinig ni Mama sa kabilang linya.Ang Papa mo…Hindi niya natapos nang maayos ang pangungusap, ngunit sapat n
“More intensity!” sigaw nito.“Teka lang po,” sabi ni James. “Emotionally unavailable po talaga face ko.”“James,” babala ni Sir Sol.“Sorry po.”“Mitch,” tawag ng photographer sa akin kanina habang nasa set. “Can you give us strong captain energy?”“Captain energy? Hindi naman ako captain,” bulong
“Ganito kalaki? Oo.”Iba siya sa nakaraang season dahil per team ang naging photoshoot.Ngayon ay magkakasama ang lahat.Siguro ay dahil bago ang tatlong team.“Get used to it.”Mico stretched his arms dramatically.“Ako sanay na.”Tinignan namin siya.“Kailan pa?”“Sa imagination ko.”Napailing si
MitchMainit ang sikat ng araw nang makarating kami sa studio complex para sa official photoshoot ng bagong season ng Honorable.Afternoon na ngunit buhay na buhay pa rin ang buong paligid. Mula pa lang sa parking area ay tanaw ko na ang malalaking LED billboards ng event na may umiikot na teaser vi
Dahil ngayon, mas confident si Raven.Mas aggressive siya sa trades.Mas mayabang ang galaw.At alam kong gusto niyang ipamukha na last game was a fluke.Pagdating ng midgame ay medyo nahirapan sa rotation.Minute 10.Down kami ng 2k gold.Nakuha nila ang unang dalawang snakes.Mas mabilis ang rotat
ChandlerHindi ko naman planong dumaan sa gaming house nang gabing iyon.Pero dahil may inayos akong issue sa isa ko pang team sa ibabang floor, napadaan na rin ako doon dahil nagdesisyon ako na maghagdanan na lang kaysa gumamit ng elevator. Tahimik na ang hallway pagpasok ko—yung klase ng katahimik
MitchGrabe ang linggong ‘to.Sunod-sunod ang scrims, content shoots, meetings, tapos sabay pa ang individual livestream schedules namin. Parang wala nang pahinga. Pagkatapos ng morning practice, review. Pagkatapos ng review, personal stream. Tapos may rehearsal pa para sa commercial ng Innove Corp.
Mas steady na ang kamay ko sa mouse.Sa gilid ng stage, saglit kong nasilayan si Sir Chandler.Hindi siya nakasimangot.Hindi rin siya ngumiti.Pero hindi siya mukhang disappointed.At ewan ko ba, parang mas mahalaga sa akin iyon kaysa sa shutdown gold.“See?” sabi ni Ryan sa comms, may konting ngit







