Mag-log in“Pa…”Marahan siyang napalingon.At nang makita niya ako, mahina siyang ngumiti.“Anak.”Doon tuluyang nangilid ang luha ko.Agad akong lumapit at hinawakan ang kamay niya.Mainit pa rin.Salamat.“Bakit mo kami tinatakot ng ganito?” pilit kong biro kahit nanginginig ang boses ko.Mahina siyang nata
Magulo ang buhok niya at namumugto ang mga mata.At nang makita niya ako ay lalo siyang napaiyak.“Ma…” mahinang tawag ko nang makalapit.Agad ko siyang niyakap.Mahigpit.Pakiramdam ko ako na rin ang kumakapit.“Mitch…” nanginginig niyang sabi habang nakakapit sa akin. “Ang Papa mo…”Kasunod noon a
MitchAgad akong nagpaalam sa lahat.Hindi ko na maalala kung paano ko iyon nasabi nang maayos. Ang malinaw lang sa akin ay ang biglang panlalamig ng katawan ko matapos marinig ang umiiyak na tinig ni Mama sa kabilang linya.Ang Papa mo…Hindi niya natapos nang maayos ang pangungusap, ngunit sapat n
“More intensity!” sigaw nito.“Teka lang po,” sabi ni James. “Emotionally unavailable po talaga face ko.”“James,” babala ni Sir Sol.“Sorry po.”“Mitch,” tawag ng photographer sa akin kanina habang nasa set. “Can you give us strong captain energy?”“Captain energy? Hindi naman ako captain,” bulong
“Ganito kalaki? Oo.”Iba siya sa nakaraang season dahil per team ang naging photoshoot.Ngayon ay magkakasama ang lahat.Siguro ay dahil bago ang tatlong team.“Get used to it.”Mico stretched his arms dramatically.“Ako sanay na.”Tinignan namin siya.“Kailan pa?”“Sa imagination ko.”Napailing si
MitchMainit ang sikat ng araw nang makarating kami sa studio complex para sa official photoshoot ng bagong season ng Honorable.Afternoon na ngunit buhay na buhay pa rin ang buong paligid. Mula pa lang sa parking area ay tanaw ko na ang malalaking LED billboards ng event na may umiikot na teaser vi
Para ano?Kung paghingi ng tawag, hindi ba at parang huli na? Hindi na niya kami kailangang suportahan dahil kaya na naming tumayo sa sarili naming mga paa. Iniwan niya ang aking ina pati na ang responsibilidad sa amin. Ni singkong duling ay wala siyang binigay kay Mama.Napailing ako. Pilit kong pi
Chancy“My gosh, nakarating din!” bulalas ni Ate Cha pagpasok ng conference room, halatang hinihingal pa at gulong-gulo ang buhok.Sabay-sabay kaming napalingon sa kanya.“May aksidente kasi sa dinaanan ko,” dagdag pa niya habang inilalapag ang bag sa upuan.Lumapit siya kay Kuya Chase at agad itong
ChancyAng daming naging trabaho sa opisina at kailangan ko pa rin na i-monitor ang renovation sa Sarina's. Ayaw ko sanang pumunta dahil alam ko na wala naman ang aking sweetheart doon.Ilang araw ko na siyang hindi nakikita or nakakausap. Pinipigilan kong tawagan siya dahil baka iba ang maging dati
Gianna“Architect, mabuti at pinayagan ka sa trabaho na mag-leave,” bati ng kapatid kong si Albert, habang nakangiting palapit sa amin ni Mama na nakatayo na sa tabi ng van.Ganyan na talaga ang tawag nila sa akin pati si Harold. Ang sabi nila, proud na proud lang daw sila sa akin. Tipong kung pwede







