FAZER LOGINPa-like, comment at gem votes po. Maraming salamat!
Pero ibang usapan ang kusang pagbanggit ng ganoong detalye ng hindi naman na dapat.At sa ganitong paraan pa.Hindi ko alam kung sinasadya ba niya o sadyang ganoon lang siya magsalita, pero hindi ko maikakaila na may kung anong kumurot sa dibdib ko.Sandali akong napayuko sa tasa ng kape ko.Imagine
“Suspicious.”“Mind your bacon.”Napailing siya pero natawa rin.“Thanks,” sabi ni Venice habang lumalapit sa mesa. “I already had my breakfast. I’m just here to walk around.”Bahagya siyang lumingon sa paligid bago muling nagsalita.“I want to watch your team play.”“We don’t have a scrimmage today
MitchHindi ko na kinulit si Chandler tungkol sa kung ano mang gusto niyang sabihin noon. Sa totoo lang, mas pinili ko na lang na hayaan siya. Kung hindi pa siya handang magsalita, hindi ko iyon pipilitin. Mahalagang natutunan ko sa relasyon namin na hindi lahat ng bagay ay kailangang madaliin. Mins
“Pag-aari mo na ako.” Napangiwi ako. “Ang cringe mo.” Natawa siya. “Pero kinilig ka.” “Konti.” “Sinungaling.” Napailing ako at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Sa totoo lang, unti-unti na ring humuhupa ang inis ko. Hindi dahil nawala ang possibility na may gusto nga si Venice kay Ch
O baka confirmation na ako ang unreasonable sa sitwasyon. Ngunit ang sumunod na nangyari ay hindi ko inasahan. “My Love is the boss. Whatever she says goes,” kalmadong sabi ni Chandler. Napalingon ako sa kanya. Relaxed pa rin ang tindig niya ngunit firm ang boses. “Even if I were in her shoes,”
Mitch “Love,” mahinang tawag ni Chandler nang bumukas ang pinto. Hindi ko agad siya nasagot. Nakatayo siya sa harapan ko, relaxed ang postura at bahagyang basa pa ang buhok na tila kagagaling lang sa mabilisang pagligo. Ngunit hindi si Chandler ang unang tumama sa paningin ko. Kundi ang babaeng
“Last resort ko na rin si Chansen kung sakali. Naniniwala naman ako na kapag nagsalita na sila Tristan at ‘yung tatlo pang judges na nagbibigay kay Nayomi ng "passed", maiintindihan din ng viewers at fans ang punto ko.”Agad na umiling si Vivian, halatang hindi satisfied sa sinabi ko. “Hindi. Dapat
EstellaNasa loob na kami ng grand event hall ng Sarina’s, at kahit wala na ang red carpet sa harap namin, hindi bumababa ang intensity ng ilaw at mga camera. Patuloy ang flash mula sa press sa likod ng velvet ropes, at ang mga usapan ng crowd na humahanga at nagpapaalam ng kanilang mga komento ang
Estella Pagkatapos ng mga pormal na pagpapakilala ay nanatili pa muna kami sa living area. Hindi pa raw tapos maghanda ang mga kasambahay, kaya ayon sa Mommy ni Chansen, magpatuloy daw muna kami sa kwentuhan. Unti-unti na ring nawawala ang kaba ko. Kahit hindi ako kasing-yaman ng pamilya nila, may
EstellaBalik-trabaho na naman ako, at sa totoo lang, sobra ang saya na nararamdaman ko, mapa-personal man o career.Hindi ko talaga inaasahan na magiging ganito kainit ang pagtanggap ng mga tao sa akin bilang Alletse. Minsan naiisip ko, totoo ba ‘to? Ako ba talaga ‘yung pinapanuod nila at sinusupor







