LOGIN“Raw?”Napangiti ako nang bahagya. “Yes. Raw.” Tumango ako nang dahan-dahan habang pinagmamasdan ang pagbabago ng kanyang ekspresyon. “Hindi ba at iyon naman ang pinalalabas ng mga bulung-bulungan?”Hindi niya ako sinagot nang diretso, ngunit ang tingin na ibinigay niya sa akin ay ’yung uri ng tingi
Jared“Naalala mo na ba ang gusto mong itanong?” untag ko sa kanya, bahagyang ikiniling ang ulo habang maingat kong pinag-aaralan ang bawat maliit na paggalaw ng kanyang mukha.Hindi ko alam kung bakit, pero mula nang mapansin kong nag-iiba ang ekspresyon ni Dr. Riz sa tuwing napupunta sa personal n
Oh, my goodness.Napailing siya nang bahagya sa sarili.Bakit ba kasi siya nakatitig?At bakit naman kasi kailangang maging ganito ka-attractive ang lalaking ito kapag hindi nakasimangot?“May... may gusto sana akong itanong pero nakalimutan ko,” aligaga niyang palusot upang maipagkaila ang panunuri
“Then you have to be careful,” seryosong sabi ni Riz.Bahagyang napalingon si Jared sa kanya.“I always am.”“Hindi sapat ’yan.”“Why?”“Because you’re too stubborn.”Napataas ang isang kilay ni Jared. “Excuse me?”“You heard me.”“Are you saying I’m careless?”1“I’m saying you have a habit of maki
Third PersonTinitigan nang mabuti ni Jared si Riz, tila binabasa ang bawat maliit na galaw sa mukha ng dalaga. Hindi lamang ang mga mata nito ang pinagmamasdan niya, kundi pati ang bahagyang pagkakuyom ng mga daliri nito, ang pag-angat at pagbaba ng dibdib, at maging ang maliliit na pagbabago sa ek
“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon
GiannaTotoo nga ang sinabi ni Mrs. Lardizabal. Hinintay talaga niya akong matapos sa trabaho at sa mabilisang meeting ko kay Sir Nestor. Mabuti na lang at hindi iyon tumagal. Gusto lang daw niya akong sabihan na hindi siya makakapunta sa site sa susunod na linggo, pero may ipapakilala siyang mas ma
Chancy“Wow…” Hindi ko napigilan ang sarili kong mapabulalas nang masilayan ko si Gianna sa suot niyang damit. Para akong nawala sa sarili sa ilang segundong pagtitig.Napakabagal ng takbo ng oras habang pinagmamasdan ko siya. Ang ganda niya, mas maganda pa sa inaasahan ko. Yung damit na ‘yon, akala
Gianna“Masayang-masaya ‘yan?” tanong ni Mama habang nakaupo kami sa sala. Naririnig pa namin ang tawanan sa kusina ng dalawa kong kapatid na lalaki na abalang tumutulong kay Chancy sa paghuhugas ng pinagkainan. Kami sana ni Mama ang gagawa niyon, pero agad na umeksena ang fiancé ko at pinilit ang m







