LOGINBitin po... Kay Estella muna tayo..
At base sa paraan ng paglambot ng kanyang ekspresyon nang magtagpo ang aming mga mata, alam kong pareho kami ng nararamdaman.Sa kabila ng pagod na bakas sa kanyang mukha, para bang agad ding gumaan ang pakiramdam niya nang makita ako.Talaga yata na ang isa't isa ang hinahanap namin sa pagtatapos n
Mitch“Anak, umuwi na kayo ni Chandler at ako na ang bahala dito kasama ang Papa mo.”Napatingin ako kay Mama nang marinig ko ang sinabi niya. Kanina pa niya sinusubukang kumbinsihin kaming huwag nang magpalipas ng gabi sa ospital, pero alam kong hindi iyon mangyayari nang ganoon kadali. Hindi pagka
Ayaw naming makita nina Mama at Papa na dala pa rin namin ang galit at tensyon mula sa nangyari.Sapat na ang mga problemang pinapasan nila.Hindi na namin kailangang dagdagan pa.Kaya nang maramdaman naming pareho na kalmado na kami, sabay kaming lumakad pabalik sa silid.At nang mabuksan namin ang
MitchNapatingin ako kay Kuya Arman matapos mawala sa aking paningin ang grupo ni Flor. Unti-unti nang humuhupa ang galit na kanina ay halos mawalan ako ng kontrol dahil sa mga salitang ibinato nila kay Papa, ngunit kasabay niyon ay ang pagpasok ng hiya.Hindi ko kasi inasahan na makikita ni Kuya an
Kaya habang nakatingin ako kay Flor, isang tahimik na pangako ang nabuo sa isip ko.Anuman ang katotohanan, hahanapin ko iyon.At kapag napatunayan kong may kinalaman siya sa lahat ng ito, sisiguraduhin kong haharap siya sa lahat ng consequences ng mga ginawa niya.Hindi dahil gusto kong gumanti.Ku
Kapag sinabi niyang aayusin niya ang isang bagay, hindi siya titigil hangga't hindi niya nagagawa.Kaya kahit napapalibutan kami ngayon ng mga mapanghusgang tingin at masasakit na salita, hindi ako natitinag.Dahil alam kong may katotohanan sa likod ng lahat ng ito.At kapag lumabas iyon, hindi ko n
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
Honey“Maayos na ang lahat, sila Thadeus na ang bahala sa iba pa.” Tumango si Chanton ng sabihin iyon ni Mr. Lardizabal. “Sa bahay na kayo umuwi muna ni Honey.” Napansin ko pa ang bahagyang pagtingin sa akin ng matanda na nginitian ko lang ng bahagya.“Dad, may sarili kaming uuwian ni Honey.”“Sa ba
ChandlerDahil sa HQ building ako nakatira, ay mas madali iyon para sa akin dahil halos araw-araw ay nasa baba lang ang training area at meeting rooms. Kaya nang araw na iyon, hindi ko na kailangang bumiyahe. Mula sa balcony ng unit ko, kita ko ang city skyline, pero mas malinaw sa isip ko ang agend
“Pero siguradong babalik din ang mga ’yon,” dugtong niya. “Narinig ko kanina… ililipat ka raw nila ng lugar.”Parang may humigpit sa sikmura ko.Biglang bumalik ang kaba, mas malala, mas mabigat. Parang may countdown sa ulo ko na hindi ko alam kung kailan matatapos. Hindi ko alam kung saan ako dadal







