LOGINUy, Hon daw.... Si Chanton ba?
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic pa
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa ginawa
“Ano ba ‘yan,” reklamo ni Chanton habang napapalatak pa. “Walang thrill.”Napatingin ako sa kanya nang walang emosyon.“Anong gusto mo?” tanong ko. “Magpanggap akong waiter tapos biglang magpapatugtog ng exposed video sa family dinner nila?”Biglang natawa nang malakas si Kuya Lualhati habang si Cha
Chandler“We tried to find anything about Vergara Pharmacy pero wala naman kaming nakita na kahit anong anomaly. Instead, isa pa nga sila sa mga katuwang ni Tita Sarina during medical missions.”Tahimik akong nakatingin kay Kuya Lualhati habang nagsasalita siya. Nakaupo siya sa likod ng malawak niya
Ganito pala iyong pakiramdam kapag nakita mo na talaga iyong taong gusto mong makasama habambuhay.Hindi nakakatakot.Hindi magulo.Parang natural lang.Parang tama lang talaga na siya iyong nasa tabi ko.Isang mabilis na halik muna ang ibinigay ni Mitch sa labi ko bago siya tuluyang tumayo mula sa
ChandlerDama kong bahagya siyang natigilan sa sinabi ko.Hindi man iyon ganoon kahalata sa ibang tao, pero dahil si Mitch ang kaharap ko, agad kong napansin ang mabilis na pagbabago ng ekspresyon niya. Saglit na lumaki ang mga mata niya bago niya iyon pilit tinakpan ng taas-noo niyang tingin at ng
“Hindi porke naging asawa mo na ang isa sa mga Lardizabal ay untouchable ka na, Estella!” singhal ni Mr. Salvador. “Baka nakalimutan mo na, tinapon ka ng tunay mong mga magulang dahil hindi ka nila gusto. Dahil malas ka!”Para bang biglang tumahimik ang paligid. Kahit si Tristan, na kanina pa nagmam
Sa bridge part ng kanta, napatingin ako kay Miss G. Nakataas ang dalawang kilay niya at napapailing sa disbelief. “Anak ng—hindi ko alam kung paano pa tatapatan ’to,” bulong niya.Natawa ako, pero iyun yung tawang napapailing dahil hindi ko rin alam kung ano pang pwedeng i-expect. “This is turning i
Sa tabi ko, naramdaman kong humigpit ang hawak ni Chansen sa kamay ko, parang sinasabi niyang “tapos na ito, huwag ka nang matakot.”Pero nang makita ko ang mukha ni Maui, ang pag-iba ng kulay nito, ang pagkalat ng luha sa kanyang pisngi, at ang panginginig ng kanyang labi ay hindi ko maiwasang maka
That day sa café… God, I can still remember every second.Nakaupo sila sa isang sulok, magkatabi, nag-uusap nang sobrang lapit, halos magdikit na ang balikat.“Ang lapit n’yo ah…” bulong ko noon sa sarili ko habang nagtatago sa likod ng menu, kunwari abala sa phone.Akala ko talaga may gusto si Tris







