MasukMagulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian
Parang bumagal ang lahat. Hindi ko alam kung mas nangingibabaw ang gulat ko na nandito siya, o ang kakaibang kirot ng proteksyong ipinapakita niya. Ngayon lang ako nakadama ng ganitong kaligayahan, Unang beses na may nagtanggol at sumalag ng sakit para sa akin maliban kina June at Vivian. "At sino
Chansen“Ano bang sinasabi mo, Chansen? Seryoso ka ba?” may halong inis at pagkalito ang boses ni Maui. Nakakunot ang noo niya habang nakatingin sa akin. “May nagawa ba akong mali? Ayaw mo ba na maging concerned ako sa’yo… kahit bilang kaibigan lang?”“Hindi naman ganon,” mabilis kong sagot, pilit n
EstellaHindi na ako nakapag-focus sa ginagawa ko. Nanatili lang akong nakasandal, nakatingala sa kisame, habang paulit-ulit bumabalik sa isip ko kung paano nga ba kami nauwi sa pagiging mag-asawa.Masaya na ako noon sa Paris. Komportable ang buhay ko, tapos na ako sa pag-aaral, may sarili na akong







