MasukChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Honey“Hindi mo pa ba talaga sasabihin sa akin kung ano exactly ang napag-usapan nyo nila Dad?” iritado kong tanong kay Chanton habang magkatabi kaming nakaupo sa paborito naming tambayan sa harap ng bahay niya.Sa rooftop ng fifteen-storey building kami. Yun tipong kapag hapon, automatic na nagso-s
“He’s well guarded. Hindi ko hahayaang may mangyaring masama sa kanya, lalo na ngayon.” Tumitig ako sa kanya, steady, para mas maramdaman niya na seryoso ako. “Kasi posible siyang maging susi para malaman kung sino ang nasa likod ng gustong manakit sa’yo.” Doon ko lang nakita ang unti-unting pag-re
ChantonSumakit talaga nang todo ang ulo ko pagkatapos ng pag-uusap namin ni Sen. Deguia. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang binabanatan ng limang magkakasabay na problema. Hindi pa alam ni Honey na nagpunta ang ama niya rito. At kung nalaman niya? Siguradong kinulit na naman niya ako n
Sen. Deguia“Siya nga pala,” biglang sabi ni Marie, parang kaswal lang pero ramdam ko ang interes sa boses niya, “kamusta si Honey? Nakabalik na ba siya mula sa pagbabakasyon niya?”Saglit akong natigilan. Ilang segundo lang, pero sapat na para kumabog ang dibdib ko. Agad kong naalala ang bilin nina







