LOGINAko naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
Nina“Anong gusto mong order-in. Love?” tanong niya. Nakatingin ako sa menu pero hindi ko naman alam ang mga nakalagay doon kaya siguro ay hayaan ko na lang siya. Sasabihin ko na iyon ng bigla siyang magsalita ulit.“Ano ba ang maigi sa buntis? Magiging tatay na kasi ulit ako eh,” sabi niya sa waite
*** Flashback 5 years ago ***Nina“Layuan mo ang anak ko, hindi ka karapat dapat sa kanya!” galit na sabi ng ina ni Red na si Mrs. Carmelite San Victores. Nasa isang coffee shop kami at tinawagan niya ako para daw makausap. Inaasahan ko naman na ito ang sasabihin niya dahil sa simula pa lang ng rel
MelodyWala yata talaga silang balak na lubayan ako! Bwisit! Bwisit! Nag ring ang aking cellphone at dahil alam kong yun din ang nagpadala sa akin ng mail voice ay sinagot ko na.“Ang akala ko ay wala kang balak sagutin talaga eh.”“Anong kailangan mo?” tanong ko.“Nakalimutan mo ba ang usapan natin
*** Flashback ***NinaPagkatapos ng unang beses na ‘yon ay naging customer ko ulit ang misteryosong lalaki. May mga kailangan pa para sa tuluyang paggaling ng nanay ko kaya kailangan ko pa rin ang kumita.Paulit ulit na siya na lang ng siya ang naging customer ko. At wala namang naging kaso sa akin




![[Tag] My Step-Uncle's Plaything](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
