LOGINSalamat po sa patuloy na suporta, happy reading!
Kaya habang nakatingin ako kay Flor, isang tahimik na pangako ang nabuo sa isip ko.Anuman ang katotohanan, hahanapin ko iyon.At kapag napatunayan kong may kinalaman siya sa lahat ng ito, sisiguraduhin kong haharap siya sa lahat ng consequences ng mga ginawa niya.Hindi dahil gusto kong gumanti.Ku
Kapag sinabi niyang aayusin niya ang isang bagay, hindi siya titigil hangga't hindi niya nagagawa.Kaya kahit napapalibutan kami ngayon ng mga mapanghusgang tingin at masasakit na salita, hindi ako natitinag.Dahil alam kong may katotohanan sa likod ng lahat ng ito.At kapag lumabas iyon, hindi ko n
Mitch“Everyone!”Umalingawngaw sa hallway ang malakas na boses ni Flor. Napalingon agad ang mga taong naroon.Sa ganitong oras ay karaniwan nang tahimik ang buong palapag. Karamihan sa mga pasyente ay nagpapahinga na habang ang kanilang mga bantay ay nakaupo lamang sa gilid o nakahiga sa mga foldin
Pagbukas pa lamang namin ng elevator ay agad akong sinalubong ng pamilyar na ingay ng pamilya.Naroon na ang mag-iina ni Ate Jewel, at gaya ng inaasahan ko ay mabilis akong napansin ng dalawang bata."Uncle Chandler!"Halos sabay silang tumakbo palapit sa akin.Napangiti ako habang awtomatikong yumu
Chandler“Bakit hindi ka na muna kumain bago umalis?” tanong ni Chanton habang inaayos ang mga dokumentong nasa ibabaw ng mesa.Saglit akong napaisip. Kanina ay nag-chat si Mitch at sinabi niyang may dalang dinner si Kuya Arman para sa kanila sa ospital.Kung tutuusin ay wala namang problema kung di
Sa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Nakakahiya!“Okay,” sagot ni Mrs. Lardizabal, kalmado at walang bahid ng pagdududa. “Kung ’yon ang gusto mo.”Napatingin siya sa akin at ngumiti, ’yung ngiting hindi mapanghusga, hindi mapagmatyag. ’Yung tipong parang sinasabi, Relax ka lang.Pagkatapos ay bumaling siya sa asawa niya. “Asawa ko, iha
My sons look up to me.Naalala ko kung paano nila ako tignan noon na parang bayani. Madalas nilang sabihin sa akin na gusto rin nilang maging politiko balang araw, gaya ko. Gusto nilang sundan ang yapak ko. At sa isang iglap, ako mismo ang sumira sa pedestal na iyon.Ilang araw ang lumipas matapos a
Parang kusa na lang akong nahulog sa malalim na pag-iisip. Ang daming pwedeng anggulo, pero lahat may kanya-kanyang butas. Walang diretso. Walang malinaw.“Pwede kayang,” biglang sabi ni Kuya, “hindi siya naniniwala na hiwalay na sina Jacob at Honey?”Napatingin ako sa kanya.“At naniniwala si Juan,
“Do you know him?” tanong ko, hindi ko na naitago ang bahagyang pagkainip sa boses ko. Medyo matagal na kasing nakatitig si Sen. Deguia sa larawan, at sa bawat segundong lumilipas, mas tumataas ang tensyon sa loob ng silid.Pero sa halip na pagkilala, pagkalito lang ang bakas sa mukha niya.Napailin







