ログインChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandlerHindi ko agad binitawan si Mitch matapos ko siyang yakapin. Para bang may kung anong kumakapit sa akin na ayaw siyang pakawalan, na parang kapag binitiwan ko siya, babalik ulit kami sa ilang araw na puro chat lang, puro kulang, puro bitin.Ramdam ko kung paano siya sumandal sa akin, kung pa
ChandlerBoyfriend pa lang naman?Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng captain ng Fullpower habang papalapit ako sa lounge area kanina. Kahit tapos na ang usapan at nagkanya-kanya na ng kwentuhan, hindi pa rin mawala sa isip ko yung kindat niya kay Mitch at yung paraan ng pagtingin
“Loko-loko!” sagot ni Ryan, sabay akbay sa batok niya at bahagyang inalog.Nagtawanan ang lahat, at akala ko doon na matatapos ang asaran, pero biglang may malamig na boses na sumingit mula sa likod namin.“What’s going on here?”Halos sabay-sabay kaming napalingon sa pinanggalingan ng tinig.Napati
MitchLahat kami ay nasa lounge ng gaming room sa 6th floor. Naka-set up na ang malaking TV sa harap, may nakahandang tubig at snacks sa gilid, at kumpleto na rin ang buong team. Naghihintay na lang kami sa pagdating ng Fullpower mula Singapore, at kagaya ng sinabi ni Sir Sol kanina, dito nga raw si
NoelleHindi ako pumasok ngayong araw. Hindi dahil tamad ako o baka kaunti rin, pero ang totoo ay bigla na lang bumigat ang pakiramdam ko. Kagaya ng nararamdaman ko ng malaman kong buntis pala ako. Siguro ay umiral na naman ang tantrums ng baby namin.Napangiti ako sa aking naisip. Hinagod koang aki
Third PersonSamantala, si Conrado ay hindi mapakali sa loob ng kanyang malawak at tahimik na sala. Nakaupo siya sa kanyang usual na upuan habang hawak-hawak ang kanyang cellphone na para bang ito na lang ang natitirang kasangkapan para manatili siyang may kontrol.Isa-isa niyang tinatawagan ang ila
Chanden“What happened, son?” tanong ni Dad, bakas sa tinig niya ang pag-aalala. Pagdating namin ni Noelle sa aming hotel room, agad ko silang tinawagan upang ipaalam na hindi na kami makakabalik sa kanila. Saglit lang at heto na sila ngayon, nakaupo sa harap ko, parehong balisa.“Ang anak ng matand
NoelleMakalipas ang ilang araw, halos buo na ang foundation ng ITech Dev. Co.Ngayon, abala kami sa pagpili ng mga magiging team members na magiging susi para sa unang hakbang ng kumpanya.Nasa conference room kami. Nakalatag sa harap ang ilang folders: mga résumés, mga profiles ng mga aplikante. T







![Captured By Ninong Hades [SPG]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)