LOGINChandlerLumipas pa ang dalawang araw at gaya ng naging routine namin nitong mga nakaraan, magka-video call ulit kami ni Mitch habang nagla-lunch ako. Nakakatuwa dahil kahit pareho kaming abala sa kani-kaniyang mga ginagawa, parang nagawa pa rin naming humanap ng paraan para magkaroon ng oras para s
ChandlerSa totoo lang, kung tatanungin ako ilang buwan na ang nakalipas, malamang sasabihin kong isa sa pinaka-boring na bagay sa mundo ang buhay sa opisina.Kumpara sa adrenaline ng esports, sa ingay ng tournaments, at sa walang katapusang galaw sa ArmyGamers HQ, napakatahimik ng corporate environ
Chandler“Sigurado ka bang okay ka lang?”Napaangat ako ng tingin mula sa financial report na binabasa ko nang marinig ko ang tanong ni Kuya Chanden. Kanina pa niya ako tinatanong ng kung anu-anong bersyon ng parehong bagay simula nang dumating ako sa opisina niya ngayong umaga. Sa puntong ito ay ha
Nakasuot siya ng simpleng gray na shirt at jogging pants, ngunit kahit gaano siya kasimple manamit, hindi pa rin nawawala ang natural niyang presensya. Gayunpaman, mas napansin ko ang seryosong ekspresyon sa kanyang mukha kaysa sa hitsura niya.Ibinaba ko ang cellphone ko at napabuntong-hininga.“Hi
MitchPagkagaling namin sa Tagaytay ay diretso naming hinatid sina Mama at Papa pauwi sa bahay. Ayaw sana nilang magmadali kaming umalis, ngunit pareho naming alam ni Chandler na kailangan na rin naming bumalik sa HQ. Ilang araw na rin kaming halos walang inasikasong trabaho at siguradong may mga ba
"Papa," panimula niya habang nakatingin kay Papa, "nagsampa na ng kaso ang kapatid ko laban sa taong nag-frame sa inyo."Agad na nawala ang ngiti sa mga mukha namin.Napatingin kaming lahat sa kanya."Sino?" tanong ni Papa habang bahagyang umayos ng upo.Hindi agad sumagot si Chandler na para bang g
At ngayon, mas lalong dumami ang tanong kaysa sagot. “Nasa probinsya ako,” sagot ko, sinisikap panatilihing steady ang boses ko kahit sabog na ang isip ko. “Hindi ko pwedeng sabihin sa ngayon kung nasaan exactly, but I am planning on creating content out of this trip. Kaya doon nyo na lang malalama
Honey“I understand na gusto mo ulit maging malaya. Yung tipong makagalaw ka nang hindi kinakabahan, yung magawa mo lahat ng gusto mo…” Huminga siya nang malalim, at shit, bakit parang lalong lumalim ang boses niya? Bakit parang may kung anong electricity na tumagos sa ’kin? “But Hon…”Damn. Bakit g
Naiwan kami ni Jacob sa loob ng silid, nababalutan ng mabigat na katahimikan. Ramdam ko ang tensyon sa hangin. aAng kaba niya, ang paghihintay, ang takot sa susunod kong sasabihin.Sumandal ako sa mesa at nanatiling nakatitig kay Jacob, pinagmamasdan ang bawat maliit na galaw niya habang umiikot sa
ChantonI carried her again back into her room, carefully, kahit sobrang bigat na din ng dibdib ko sa galit. Ramdam ko ang paninigas ng panga ko dahil hindi ko namamalayang nagtatagis na pala ang bagang ko. I hated seeing her like this—pained, lutang, at pilit na kinakalma ang sarili.Habang inaayos







