로그인Hindi iyon tunog sermon.Mas para silang mga ate na gustong ibahagi ang mga natutuhan nila sa buhay may-asawa.Napatingin ako kay Mama.Tahimik lang siyang nakaupo habang nakangiting nakikinig.Paminsan-minsan ay tumatawa siya, pero hindi siya gaanong nakikisali sa usapan.Napansin iyon ni Mommy."M
"Oh siya. Isama mo na sina Tito at Arman."Tumango si Chandler."Ako naman," pagpapatuloy ni Ate Cha, "susunduin ko na sina Mommy para kumpleto na tayo rito."Pagkasabi niyon ay ngumiti siya sa aming lahat bago tuluyang lumabas ng suite.Tahimik kong sinundan ng tingin ang pagsara ng p***o.Hindi ko
MitchKatatapos lang ng mahigpit naming yakapan nang biglang umalingawngaw ang tunog ng doorbell sa loob ng presidential suite.Dahan-dahan kaming nagkahiwalay at sabay-sabay na napalingon sa pintuan.Nagkatinginan pa kaming lahat na tila pare-parehong nagtataka kung sino ang dumating. Wala naman ka
"Bukas na ang kasal ng kapatid mo.""Oo nga.""E bakit parang mas kinakabahan ka pa kaysa sa bride?"Nagkatinginan kaming lahat.Biglang natahimik si Kuya.Napataas ang isang kilay ko."Kuya...""Ano?""Kinakabahan ka?""Ha? Hindi.""Sigurado?""Oo."Ngumisi si Ate Leslie."Huwag kang maniwala."Nap
Maingat niyang sinusulat ang lahat ng napapansin niyang adjustments ng team, mga bagong hero combinations, rotations, at maging ang maliliit na detalye na maaaring makatulong sa akin pagbalik ko."Gagawa tayo ng briefing," sabi pa niya. "Ayokong mangapa ka pagbalik mo."Napangiti ako.Isa iyon sa mg
MitchPakiramdam ko ay permanente nang nakadikit ang ngiti sa mga labi ko nitong mga nakaraang araw.Hindi ko na nga maalala kung kailan ang huling pagkakataong nagising akong walang excitement sa dibdib. Sa tuwing bubuksan ko ang mga mata ko sa umaga, ang una kong naiisip ay hindi ang training, hin
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Nakita ko na hindi na makakapalag pa ang dalawang lalaki at doon ko lang naalala ang sugatang kasama ko.“Chanton may kasama pala ako—”“Miss Honey,” mahinang sabi ng lalaki na pumutol sa sasabihin ko.Parang biglang bumigay ang tuhod ko. Napangiti ako dahil ngayon, ang lalaki ay hawak na ng isa pa
Tumahimik kami pareho.Ang dating akala kong isang masaklap na pangyayari, iyon pala ay planodo. Isang desisyong pinag-isipan. Isang hakbang na sinadya.Doon ko mas naintindihan na napakalalim ng galit ni Tita Marie.Sa simula’t-simula ay hindi niya matanggap na may ibang mahal ang aking ama kaya hi
Wait Recruit? Kung hindi ko pa alam, ayaw din niya sa akin dahil babae ako.Hindi ba si Sol ang nag-handle noon?“So… you believed in me?” tanong ko, medyo teasing ang tono.He looked away first.“Your stats were solid,” sagot niya.“Stats lang?” pang-aasar ko. “Wala man lang bonus points for charm?







