ВойтиMahigpit siyang hinawakan ni Chase na para bang sinasabi nitong naroon lang siya at hindi niya hahayaang may mangyaring hindi maganda.Napansin iyon ni Amador ngunit hindi na niya binigyan ng pansin.Sa halip ay iniunat niya ang isang kamay.Agad namang lumapit ang isa niyang bodyguard at magalang n
Sinuman ang magtangkang magsiyasat tungkol sa mga anak niya ay basic information lang ang makukuha.Pangalan.Edad.Propesyon.Wala nang iba.Walang personal na detalye, walang routine, at walang impormasyong maaaring gamitin ng sinuman laban sa kanila.Hindi iyon dahil paranoid siya.Kundi dahil al
Third PersonSamantala, kinahapunan sa Hacienda Antonio.Mas maagang nakauwi si Chase kaysa sa nakasanayan. Isang pambihirang pagkakataon iyon dahil kadalasan ay gabi na siya nakakabalik mula sa opisina.Dahil dito, natuwa si Nina at agad na naghanda ng simpleng meryenda para sa kanilang dalawa. Wal
Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kinauupuan at inayos ang laylayan ng mamahalin niyang bestida. Pagkatapos ay marahang hinawakan ang braso ni Jordan, tila pinapakalma ang asawa.Sa panlabas na anyo, mukha siyang isang mapagmalasakit na asawa at madrasta. Maamo ang ngiti, banayad ang boses, at tila
Napansin din niyang hindi ito nakatingin sa kanya nang may awa.Hindi rin ito mukhang naiilang.Para lamang siyang isang ordinaryong pasyenteng sumasailalim sa routine check-up.Samantala, lalong kumunot ang noo ni Juancho nang makitang wala siyang naging epekto kay Riz."Hoy!"Mas malakas ang boses
Third Person“The patient needs to rest. Hindi siya dapat nakakatanggap ng anumang klase ng stress o masasakit na salita.”Kalmado ngunit may awtoridad ang boses ni Dr. Riz nang tuluyan siyang makapasok sa loob ng private suite.Kanina pa niya naririnig ang nagtataasang boses mula sa labas ng silid.
ChantonIniwan ko si Honey sa loob ng silid niya, pero bago ko tuluyang isara ang pinto ay pinaalalahanan ko siya ng mahinahon pero firm na huwag muna niyang sasabihin sa mga kaibigan niya kung nasaan siya ngayon. Hindi dahil sa kung anupaman, kundi dahil mas ligtas kung mas kaunti ang may ideya sa
Hinagod ko ang ulo niya, mabagal, marahan, parang sinasabi kong nandito lang ako, hindi kita iiwan. Ramdam ko ang bigat ng pagod niya sa bawat hinga."Honey…" mahinahon kong tawag, halos pabulong.Pero walang sagot.Ni isang pag-angat ng ulo, wala. Parang hindi niya narinig, o baka ayaw niya munang
Chansen“It’s okay. Kung anuman ang gusto mong sabihin, pwede mong sabihin sa harap nila.”Tumango si Tristan pagkatapos kong sabihin ‘yon. Nakaupo na rin siya sa tapat naming magkakapatid at ni Dad. Si Kuya Lander, syempre, nandiyan pa rin ay steady, tahimik, pero alerto. He’s family, after all.“S
ChantonDalawang linggo na mula nang makabalik kami ni Chandler ng Pilipinas, pero hanggang ngayon parang hindi pa rin nagsi-sink in sa akin na nandito na talaga kami. Na wala na ang tunog ng sirena sa kampo, wala na ang malamig na barracks, at napalitan na ng ingay ng sariling tahanan, ng amoy ng n







