LOGINTahimik kong minonitor si Jared habang kumakain.Wala siyang reklamo.Wala ring reklamo si Jacob.Para silang sanay na sa ganitong routine.Nang matapos ang agahan ay dumating si Dr. Nazario.“Kamusta ang naging pahinga mo?” tanong ng matandang doktor habang papasok sa room.Ngumiti si Jared.“Okay
RizMay biglang pagsikdo sa dibdib ko nang ma-realize ko kung gaano kalapit ang mukha namin sa isa’t isa.Parang ilang segundo akong nawalan ng tamang reaction. Hindi ko alam kung saan ako dapat tumingin o kung paano ko ibabalik sa normal ang sitwasyon. Ang tanging malinaw sa isip ko ay ang sobrang
Napatingin ako sa malaking bintanang salamin sa gilid ng kuwarto.Medyo madilim pa sa labas.Mukhang madaling-araw pa.Tumingin ako sa aking wristwatch para alamin ang oras.Quarter to five pa lang.Napailing ako nang bahagya. Hindi ko akalaing ganoon ako katagal nakatulog.Malapit lang sa hospital
JaredKinagabihan ay kami na lamang ni Dr. Riz ang naiwan sa aking hospital room. Tahimik na ang buong floor, at kahit may ilang nurses na paminsan-minsang dumadaan sa hallway, kapansin-pansin ang pagiging tahimik ng paligid. Tanging mahinang ugong ng air-conditioning at ilang tunog mula sa mga medi
Well, magandang bagay iyon.I can already see that she will become a reliable and competent doctor in the future.May kakaiba sa paraan niya ng pag-aaral. Hindi siya mukhang interesado lang na makapasa o magkaroon ng titulo. Mukhang gusto niyang maintindihan talaga ang ginagawa niya. At para sa isan
JaredDumating rin ang araw ng pagpunta ko sa Manila para sa surgery ko. Matagal ko nang pinaghandaan ang araw na ito, kaya kahit sanay akong harapin ang anumang sitwasyon nang walang gaanong emosyon, hindi ko maikakaila na may kakaibang bigat sa dibdib ko nang tuluyan nang dumating ang araw na kail
Chansen Hindi ko siya napilit na sabihin kung sino ‘yung lalaking ‘yon… pati na rin kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng “sa dati” na binanggit niya. Lalo tuloy akong kinain ng kuryosidad. Naiintriga ako pero kasabay noon, may apoy ng inis na pilit kong pinapatay. Sa totoo lang, buong gabing ‘yo
Nagkatitigan kami pagkatapos. Walang gustong bumitaw. Ramdam ko ang dulo ng kanyang daliri na dumampi sa gilid ng aking labi, mabagal, halos may pagsuyong nakakasakit dahil sa kaalamang hindi ito ang dapat kong maramdaman ngayon mula sa kanya. Napapikit na sana ako, pero pinigilan ko. Hindi ako pw
Chansen “Wifey.” Medyo pabulong pero buo ang kumpiyansa kong tawag kay Estella. Natigil siya sa tangka niyang pagsubo ng pagkain, sabay angat ng tingin sa akin. Kita ko agad ang mabilis na pagsimangot niya, yung tipong ayaw niyang ipahalata pero obvious pa rin. At least, hindi siya nag-react nang
Chansen“Ikaw na ang bahala sa ITech dahil gusto kong si Chansen na ang mamahala sa ML Bank,” seryosong pahayag ni Dad na nakatingin kay Kuya Chancy habang naglalapag ng mga dokumento sa harap namin.Ilang buwan pa lang mula nang ikasal sina Kuya Chancy at Ate Gianna, pero halatang-halata na ang glo







