LOGIN“No.”“So what is it?”“Concern.”“Concern?”“Yes.”Natawa ako nang mahina. “Jared, that is literally jealousy.”Hindi siya sumagot.Sa halip, mas lalo pa niyang hinigpitan ang hawak sa akin habang tila naiirita sa katotohanang nahuhuli ko ang kanyang pag-iinarte.“Pero mas madalas kayong magkasama,
RizPagpasok na pagpasok namin sa loob ng bahay ay agad akong hinapit ni Jared sa aking bewang matapos siyang mabilis na tumayo mula sa kanyang wheelchair. Halos hindi pa ako nakakahakbang nang maayos papasok sa living room nang maramdaman ko na ang isang braso niyang mahigpit na pumulupot sa baywan
Siguro kailangan lang niya ng oras para ipahinga ang katawan.Kaya hinayaan ko muna siya.Ilang minuto rin kaming tahimik na naglalakbay. Tanging mahinang tunog ng makina at air-conditioning ang maririnig sa loob ng sasakyan. Paminsan-minsan ay sumisilip ako sa kanyang direksyon, pero sa tuwing gina
RizGabi na nang tuluyan akong makalabas mula sa main entrance ng hospital. Medyo malamig na ang hangin kumpara kaninang hapon, at ang paligid ay unti-unti nang tahimik habang paisa-isang umaalis ang mga hospital personnel na natapos na rin sa kani-kanilang duty.Habang inaayos ko ang strap ng bag k
Agad namang nagbago ang expression ni Jeanette. Kung kanina ay parang nakikipag-away siya sa akin, bigla itong naging sweet at feminine nang humarap kay Tristan.“Hello, Doc Tristan,” malambing na bati ng bruha.Kasabay niyon ay maarte pa niyang hinawi ang ilang strands ng buhok niya papunta sa liko
RizKinahapunan ay pinatawag ni Dr. Teologio ang halos lahat ng hospital personnel upang ipakilala sa amin ang dalawang bagong doktor na magsisimula nang magtrabaho sa ospital.Dahil halos mapuno na ang malawak na hall at nagsisimula nang magsiksikan ang mga tao sa loob, nagkasabay kaming mabilis na
HoneyTahimik ang suite dahil nakalabas na ang lahat ng stylist team pati na ang ilang miyembro ng photo and video coverage team. May ilan lang na naiwan sa kanila para sundan ang bawat galaw ko, ang bawat pangyayari habang hindi pa nagsisimula ang pinakamalaking selebrasyon ng buhay ko.Nakatayo ak
ChandlerSa aking kwarto ay nakaharap na naman ako sa aking computer, nagdadalawang-isip kung bubuksan ko ba o hindi. Gusto kong malaman kung maglalaro ba siya ng Kingdom, pero sa nangyari kanina baka hindi na siguro.Dinampot ko ang aking cellphone at nagdesisyon na i-chat na lang siya para pagpah
Mitch Hindi ko agad nareply-an ang message ni Chandler. Hanggang ngayon nakatitig pa rin ako sa cellphone ko, parang hinihintay na kusang magbago ang nakasulat sa screen. ‘I’ll come with you.’ Simple lang naman ang message, pero bakit parang ang bigat pakinggan? Napabuntong-hininga ako at napaka
MitchSa totoo lang? Mas kinakabahan ako ngayon kaysa kanina.Dahil alam kong hindi papayag ang Mystique na ma-sweep nang ganon-ganon lang.Pagbalik namin sa team lounge para sa short break, hindi ako agad nagsalita. Umiinom lang ako ng tubig habang pilit pinapakalma ang tibok ng puso ko. Ramdam ko







