LOGINOh ha... ganyan ka rin dapat Nina. Huwag magpaapi.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Chansen Great, just great. Simula na ng recording ng Star Singer at sa pag-air nito, ipapakilala na rin si Estella. Hindi lang basta-basta, kundi sa national TV pa! For sure, marami nang makakakilala sa kanya, mga taong walang ideya kung gaano siya ka-special para sa akin. Ayaw ko sana, pero ano pa
ChansenAng saya ng dinner namin, hindi lang dahil masarap ang pagkain, kundi dahil ramdam ko talaga na mas naging malapit kami ni Estella. At syempre, hindi lang “masaya” ang nangyari… kundi mainit din.Honestly, kinakabahan pa rin ako kapag naaalala ko yung ginawa namin. First time ko ring nag-ini
May ilang segundo pang katahimikan bago siya muling nagsalita. This time, mas malambing na. “Wow anak, talagang you're working hard on your married life, huh?” Napangiti ako, kahit walang nakakakita. “Of course. She’s my wife. And… honestly, hindi ko pa nga siya naririnig kumanta. Pero gusto ko, ba
Ano pa bang magagawa ko? Nandito na ako, kaharap ang mismong ina at Ate ni Chansen, mga taong pinakamalapit sa kanya. Hindi ako pwedeng magkamali ng kahit isang salita. Isang maling tingin, isang maling reaksyon lang, baka mabuking na ako.Kaya’t inayos ko ang pagkakaupo ko, pilit na ipinapakita na







