로그인Thank you so much sa inyong suporta. Sana ay patuloy niyong subaybayan ang buhay pag-ibig ng natitira pang anak nila Maximus at Sarina. Paki-like, comment and gem votes po. God bless!
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
ChandlerHindi ko na maalala kung sino ang unang sumugod.Ang malinaw na lang sa isip ko ay ang mabilis na pagkulo ng dugo ko nang makita kong may gumalaw papunta sa direksyon ko. Kasunod no’n ay ang matinding pagtilapon ng kamao ko diretso sa mukha ng lalaking nasa harapan ko.Umalingawngaw ang mal
“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
ChandlerPaglapit ko sa kanila ay agad kong napansin ang pulang-pula niyang mga pisngi. Hindi iyon dahil sa makeup o sa init ng ilaw sa hallway. Galing iyon sa sampal.Lalong sumikip ang dibdib ko dahil do’n.Dahan-dahan kong hinawakan ang mukha niya gamit ang dalawang kamay ko, marahang hinahaplos
Tahimik ko lang silang pinagmamasdan habang nakasandal sa couch, pero kahit naririnig ko ang ingay at tawanan nila, kalahati lang ng atensyon ko ang nasa mesa.Ang kalahati ay nasa pintuan pa rin.Wala kahit sino sa mga babae ang nagtangkang lumapit o mag-alok ng inumin sa akin. Hindi dahil may sina
HoneyAbala ang buong covered court. May umiiyak na bata sa bandang kaliwa, may matandang inuubo sa kabilang mesa, at may sunod-sunod na tawag ng mga pangalan sa registration. Halo-halo ang tunog—usap, yabag ng paa, kaluskos ng papel, at mahihinang dasal ng mga nanay.Habang inaayos ko ang clipboard
HoneyNanatili pa rin ako sa 14th floor. Sinikap kong i-distract ang sarili ko kahit na hindi talaga nawawala ang kaba sa dibdib ko—yung tipong kahit anong inhale-exhale gawin ko ay hindi gumagana. Sina Amber at Jade ang naging instant noise-cancelling device ko. Hindi nila ako matigil-tigilan. Imbi
Tumaas ang isang kilay niya habang nakatingin sa akin na parang nang-aasar silently.Caught ka boy, caught in 4K.Kaya bumawi ako sa ngiti.Yung tipong smug, confident, at medyo may pagkapilyo.“Bakit?” pabulong kong tanong kay Honey habang nilalapit ang canned drink sa kanya. “Hindi ba pwedeng magb
Doon ako bahagyang napapikit.Hindi ko namalayang nakahinga pala ako ng maluwag. Para bang unti-unting nabawasan ang bigat na ilang araw nang nakadagan sa dibdib ko. Hindi man tuluyang nawala ang pag-aalala—dahil ama pa rin ako—pero sapat na ang impormasyong iyon para makaramdam ako ng konting kapan







