LOGINSee you po sa next chapter!!! Pa-like, comment, gem votes at rate naman po... Maraming salamat!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
EstellaKahit sinabi ko kay Chansen na okay lang ako, hindi ko pa rin mapigilan ang kabahan. Naiwan ba naman akong mag-isa kasama ang mga in-laws ko. Kahit alam kong mababait silang lahat, iba pa rin kapag nandon ‘yung pressure na gusto mong magustuhan ka nila. ‘Yung tipong bawat kilos mo, parang ma
Estella“Kamusta ang pagbubuntis, little sis?” bulong ni Tristan habang magkatabi kaming nakaupo sa isang pandalawahang couch, hawak-hawak ang basong may tubig. Nasa dressing room kami at parehong naghihintay na ipatawag para sa start ng show. Si Chansen naman, lumabas muna saglit dahil may kailanga
Chanton Nagpunta kami sa ikalawang palapag ng building na may maluwag na lobby at ilang silid na mukhang pang-seryosong meeting. Ang mga dingding ay may bahaging frosted glass kaya halata mong may tao sa loob, pero hindi mo maaaninag kung sino, very discreet, very professional. Parang bawat sulok n
Lumingon siya sa amin, at ako naman, tahimik lang na nakatingin kay Nayomi.“Sa tingin mo ba,” patuloy ni Miss Monalisa, “isasapalaran nila ang career nila para lang sa’yo?”Tahimik ang lahat.“At anong ibig n’yong sabihin d’yan?” singhal ni Mr. Salvador, pero ngayon ay may halong kaba na sa boses n







