INICIAR SESIÓNSino nga siya? Mamaya po ulit!
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
Estella“Kung naloloko mo ang ibang tao dahil sa akala nila na nakuha mo ang lahat ng meron ka sa sarili mong kayod, hindi ako ‘yon, Estella,” matalim na sabi ni Nayomi, halos idura na ang pangalan ko. “Marumi ka rin naman. Imposible sa pagsusumikap mo lang, bigla ka na lang naging si Alletse.”Para
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
ChansenNagpatuloy ang program at mas lalo akong natuwa habang pinapakinggan ang sinabi ni Yohan. Nakakagaan ng loob malaman how Y Channel and Yohan truly value Estella. Sa kanyang maikling speech, binanggit niya na handa siyang magbigay ng statement kung kinakailangan. At the same time, kitang-kita
Estella Simula nang malaman namin ni Chansen na buntis ako, naging sobrang protective siya. Parang kahit simpleng lakad ko lang papunta sa kusina, kailangan may bantay ako. Naiintindihan ko naman kasi kahit ako, naging paranoid na rin. Ayaw ko nang maranasan ulit ‘yung sakit na halos ikawasak ko no







