LOGINMag-iingat ka Chandler...
Chandler“Finally! You’re all awake!” bulalas ng isang lalaki, puno ng yabang at tila ba nananadya ang tono, parang matagal niyang hinintay ang eksenang ito at ngayon ay nag-eenjoy na siya sa bawat segundo.Binuhusan nila ako ng malamig na tubig. Tumagos iyon sa buong katawan ko, gumising hindi lang
Chandler“Damn it! When is this bastard going to wake up?” galit na sigaw ng isa sa tatlong lalaking nakatayo sa harapan ko. Ramdam ko ang gigil sa boses niya, ‘yung tipong halatang ilang oras na silang naghihintay at paubos na ang pasensya.Kahit nakapikit ako, alam kong nakatutok ang mga mata nila
Mitch“Mitch, I know this is hard on you,” mahinahong sabi ni Sir Sol habang nakatayo siya sa harap ko, hawak pa ang tablet na gamit niya sa pagre-review ng laro. “Kung hindi mo kayang maglaro, just tell me.”Katatapos lang ng practice namin. Isang buong session na dapat sana ay productive, pero nau
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
"You want to try me?" hamon ko, bahagyang pabulong pero may diin."Sobrang saya ko kanina, Chancy," aniya, may halong pagngingitngit sa boses. "Hangang-hanga ako sa pagiging good samaritan mo sa mga trabahador. Then here you are, exposing your maniac side like it's something to be proud of!"Halos m
Gianna“Ready to work?” nakangiting tanong ni Hailey. Siya agad ang nakita ko ng magbukas ako ng pinto ng aking unit. Nakaabang na pala ang loka na ilang araw ko ng iniiwasan.“Don’t jinx it, lukaret ka.” Inirapan ko siya ngunit tinawanan lang niya ako.Ngayon ang first day of work ko sa SRE at pasa
GiannaMaya-maya, bigla siyang nagsalita ulit, ngunit ngayon ay mas seryoso na ang kanyang tinig.“Gianna…”Napalingon ako sa kanya habang pilit kong pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso ko. “Oh?”“You’ll end up in my room eventually,” ani niya, sabay angat ng tingin sa akin. Wala na ang pamilya
Chancy“Pasensya ka na talaga, Chancy.”Napatingin ako kay Ate Noelle na halatang nahihiya. Hindi ko maiwasang mapangiti, kahit pa kitang-kita ko na halos hindi na siya kumportable sa laki ng tiyan niya. Nilapit ko ang sarili ko sa kanya at bahagyang tinapik ang kanyang balikat bilang tugon.“Ano ka







