LOGINPa-like, comment, gem votes at rate po. Maraming salamat! Baka po bukas na ang isang chapter dahil ito lang po ang naipon ko para ngayong Sunday.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Honey“Kalagan mo na ng tali ’yan at nang masimulan na,” malamig na utos ng isang lalaki.Kahit nakapikit ako, ramdam ko agad kung sino siya, ang lalaking sa palagay ko ay siyang nakakakilala sa Boss Juan na tinutukoy nila. Base sa palitan nila ng salita, halata ring hindi nila alam kung sino talaga
ChantonNanatiling titig na titig si Honey sa ama. Ni hindi siya kumurap. Para siyang na-freeze sa kinauupuan niya, parang kung gagalaw siya kahit kaunti ay tuluyang babagsak ang mundong kinalalagyan niya. Halatang-halata na hindi niya mapaniwalaan ang narinig.“D-Dad, what are you saying?” nangingi
“Sa lahat ng pinapagawa ko sa inyo,” patuloy ko, halos pabulalas na ang bawat salita, “wala man lang kayong kayang tapusin nang malinis?”Nanahimik siya. Hindi na siya tumingin sa akin. Alam niyang wala na siyang depensa.Sa puntong iyon, hindi lang galit ang nararamdaman ko, kundi frustration. Dahi
ChantonMarahan akong kumatok—isang mahinang tunog lang, sapat para marinig pero hindi nakakagulat. Pagkatapos, dahan-dahan kong binuksan ang pintuan ng aking silid. Parang kusa agad hinanap ng mga mata ko si Honey. Automatic. Instinct. Kaya sa kama agad ako tumingin.At doon ko siya nakita.Naka-up







