LOGINAyan na, may result na ang imbestigasyon ni Lualhati. Abangan!
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
GiannaIniwan ko si Chancy sa dining area at dahan-dahang tinungo ang silid namin. Bawat hakbang ay tila may bigat, parang may nakapatong na kung anong hindi ko maipaliwanag sa balikat ko.Pagpasok ko, hindi ko na inabala ang ilaw. Dumiretso ako sa kama, naupo sa gilid at pinakatitig sa kawalan tula
Napasinghap si Gianna. "Chancy, hindi naman sa ganun—"Agad kong inilapat ang hintuturo ko sa kanyang mga labi. Marahan, hindi marahas. Puno ng pakiusap."Shhh... Let me finish, Sweetheart," bulong ko. "Grabe ang lakas ng loob na hinugot ko para sabihin 'to. Hindi madali. Lalo na't alam kong masaya
Pagkatapos naming magkainan ay dumako na kami sa mas paborito nilang bahagi ng gabi, ang inuman. Ilang saglit pa lang ay dumating na ang mga babaeng tila regular nang naimbitahan tuwing ganitong lakad. Hindi na ako nagulat. Kilala ko na ang trip ni Wilson na puro kasiyahan, walang preno, at palaging
ChancyMaliwanag na ang paligid nang muli akong dumilat. May bintana sa ulunan ko at nakataas na ang blinds kaya alam kong umaga na lalo at kita rin ang sinag ng araw na nagmumula doon. Dama ko ang bahagyang init pero mas mainit ang pakiramdam ng kamay na nakapatong sa noo ko.Si Gianna.“Good morni







