LOGINUy, nakilala na rin niya si Marcus... hehehe Abangan niyo po at may makikilala pa si Noelle...
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
Napasinghap ako, mabilis na sinalubong ang mga mata niya. “C-Chansen…”“What?” mayabang pero puno ng tension ang tono niya. “You started this.”Bigla akong napatigil nang maramdaman ko ang isa niyang daliri na marahang gumagalaw, parang may hinahanap sa pagitan ng mga hita ko. Ramdam ko ang init niy
Chansen Hindi ko talaga alam kung ano ang buong nangyari sa pamilya ni Estella. Nang mabanggit niya kanina ang tungkol doon, nagulat din ako pero pinili kong huwag ipakita. Ayokong dagdagan pa ang bigat na nararamdaman niya. Kaya mas pinili kong mag-focus sa kanya, sa kung paano ko mapapadama sa ka
Chansen“Hindi ko na magagawa pang patigilin si Estella ngayon,” sabi ko, ramdam ang bigat at saya sa parehong oras. “Nagsisimula na siyang gumawa ng career dito sa Pilipinas, at nakikita ko kung gaano siya kasaya.” Habang sinasabi ko iyon, parang may kakaibang ginhawa sa dibdib ko, yung pakiramdam
Chansen“Anong problema mo?” tanong ni Estella na nakaupo sa sofa sa living room. Nakalaylay ang isang binti niya habang nakasandal sa armrest, parang super chill lang, samantalang ako galing pa lang sa kitchen para uminom ng tubig. Sabado ng hapon, maghapon kaming nasa bahay, pero simula pa nung su







