MasukAba at nagkita sila Marcus at Chanden sa New York!
Sa ibang pagkakataon, hindi sana magiging issue ang simpleng request ni Venice. Ngunit ngayong nasa iisang silid kami ni Mitch, habang sariwa pa ang tensyon na ilang minuto nang umiikot sa hangin, biglang naging komplikado ang isang bagay na dapat sana ay diretso lang.Napansin kong bahagyang natigi
ChandlerNatigilan ako at napatingin kay Mitch, ngunit nanatiling nakatutok ang mga mata niya sa monitor.Hindi siya lumingon.Hindi rin siya nagsalita.Tahimik lang siyang nakaupo sa harap ng setup niya habang gumagalaw ang cursor sa screen, ngunit sa dami ng oras na nakasama ko siya, natutunan ko
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
He married Tita Marie dahil sa negosyo—dahil sa pangalan, sa koneksyon, sa expectations ng mundong ginagalawan nila. At dahil doon, alam na alam niya kung ano ang pakiramdam ng pumasok sa isang relasyon na hindi galing sa puso. Alam niya ang bigat ng desisyong ginagawa para sa kapakanan ng iba, kahi
“Sa tingin ko,” panimula niya, mabagal at maingat, “ang nangyari noon sa amin ng nanay mo… ay dahil sa pagmamahalan namin.”Napakunot ang noo ni Honey, halatang nalilito.“Pero hindi ba’t naghiwalay na kayo?” tanong niya. “Pumayag si Mama na iwan ka.”Tumango ang senador, pero may pait ang ngiti.“O
ChantonAlam ko na ang tinutukoy na Madam ng lalaki ay ang asawa ni Sen. Deguia. Sa sandaling iyon, parang may malamig na kamay na humawak sa batok ko. Kung papunta nga siya sa Valenzuela, sa parehong lugar kung saan dapat dadalhin si Honey, may isang tanong na kusang pumasok sa isip ko, mabigat at
ChantonMay kakaibang bigat ang gabi bago ang kasal. naHindi siya yung kaba na parang may mangyayaring masama. Hindi rin siya yung excitement na hindi ka mapakali. Mas tahimik siya na parang isang malalim na hinga bago ka tumalon sa isang bagay na alam mong babaguhin ang buong buhay mo.Nasa mansyon







