LOGINChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
"Ang gusto ko sana ay simpleng celebration lang," pagpapatuloy niya, bahagyang napangiti. "Para sa akin kasi, sapat na 'yong kasama ko ang asawa ko sa espesyal na araw na ito."Napalingon si Daddy Maximus sa kanya, bahagyang tumango bilang pagsang-ayon."Pero ngayon..." Sandaling tumigil si Mommy Sa
Gianna “Hindi ba masyado nang malayo ang biyahe mo, anak, eh dito ka pa nanggagaling?” tanong ni Mama pagkabukas ko ng pinto at nakaupo siya sa sofa sa sala. Galing ako sa trabaho, pero imbes na dumiretso sa condo, ewan ko ba, napunta ang mga paa ko sa bahay niya. Parang hinatak ako ng damdamin kon
Gianna“Hahaha!! Tsaka alam mo ba kung gaano kakulit noon si Chancy?” bungad ni Ate Cha habang nangingiti. “Naku, sa sobrang kulit niya, mangunguna 'yan sa paglakad sa amin tapos bigla na lang huhubarin ang salawal niya para ipakita ang pwet!”Napuno ng halakhakan ang buong silid pagkatapos niyang s
Nagdalawang-isip ako kung sasabihin ko ba sa kanya ang tungkol sa inuupahan namin ng kapatid niya. Pero sa mga sandaling ito, hindi na mahalaga ang hiya. Kailangan kong mapanatag ang sarili ko, at siya lang ang alam kong pwedeng makatulong.“Wala po siya dito sa bahay na tinutuluyan namin. Tinext ko







