The Contract Agreement Between Mr. Ross

Four hundred thousand pesos.'Yun ang eksaktong halaga ng buhay ng labindalawang taong gulang kong kapatid.Nakatambay ako sa faded blue metal bench sa labas ng Intensive Care Unit ng St. Jude Memorial Hospital. Nanginginig nang malala ang mga kamay ko habang hawak ang nagusot na billing statement. Amoy rubbing alcohol, floor wax, at matinding takot ang buong hallway. Pero kahit anong gawin ko, mas nangingibabaw pa rin ang boses ng heart monitor mula sa loob ng silid ni Leo.Beep. Beep. Beep.Parang countdown clock na unti-unting pumapatay sa akin."Miss Ramos?"Naalerto ako nang lumabas si Nurse Sarah mula sa ICU doors, hawak ang clipboard niya habang nakatingin sa akin nang may awa. 'Yung tingin na 'yun—sobrang kinamumuhian ko na over the past three weeks. Awang-awa sila, pero hindi naman nakakabayad ng oxygen tanks ang awa. Hindi rin 'yon nakakabili ng heart valve."Po?" medyo paos kong tanong. Halos dalawang oras lang ang tulog ko gabi-gabi simula nang mag-collapse si Leo sa physi

"Here are my terms," patuloy ni Alex, completely ignoring the anger burning in my eyes. "A one-year marriage contract. You will move into my penthouse in Forbes Park tomorrow. You will attend corporate galas, family dinners, and public events as my devoted wife whenever required. You will be provided with a full wardrobe, an allowance, and a personal driver."Inilapit pa niya nang kaunti ang mukha niya sa akin. Lock na lock ang tingin ng mga madidilim niyang mata sa akin."In exchange, Ross Holdings will transfer four hundred thousand pesos directly to St. Jude Memorial Hospital within the next ten minutes. We will cover all subsequent surgeries, medications, and private room upgrades for your brother. Babayaran din namin ang natitirang utang sa bahay niyo. And upon the quiet dissolution of our marriage after three hundred sixty-five days... you will receive a lump-sum settlement of ten million pesos."Ten million pesos.Parang nag-echo ang numero sa utak ko. Ten million pesos meant L

Biyernes ng hapon, tatlong araw bago ang opisyal na operasyon ni Leo, tatlong sikat na fashion stylists ang nagpasok ng dalawang rack ng mga mamahaling designer dresses sa kwarto ko.Inayusan nila ako mula ulo hanggang paa—buhok, makeup, hanggang sa heels na kulay ginto na halos pumatay sa mga binti ko sa taas. Nang humarap ako sa malaking salamin, halos hindi ko makilala ang sarili ko. Naka-emerald green silk gown ako na kulay ng gubat, minimalist ang alahas, at nakapusod nang malinis ang buhok ko.Wala na ang mukha ng baon-sa-utang na freelance designer na galing sa Pasig.Click.Bumukas ang connecting door. Lumabas si Alexander Ross, nakasuot ng perfectly tailored black tuxedo na may matching emerald green silk pocket square—katugma ng kulay ng gown ko.Huminto siya nang makita niya ako. For three full seconds, hindi siya nagsalita. Ang mga madidilim niyang mata ay dahan-dahang bumaba mula sa nakaayos kong buhok, papunta sa hapit na balikat ng gown ko, hanggang sa mukha ko."Magand

Ang lamig ng hangin sa kusina ay parang biglang uminit. Ang mga daliri ni Alex ay nanatiling nakatabi sa gilid ng mukha ko, at ang bawat paghinga niya ay ramdam ko sa balat ko. Para akong estatwa na hindi makagalaw, nakatingin sa mga mata niyang tila ba may binabasa o sinusubukang pigilan.Rule Number Four.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang alituntunin na 'yun. Siya ang gumawa ng batas, siya ang naglagay ng pader, pero bakit parang siya rin itong unang gustong lumabag?Dahan-dahan akong umatras, pinilit tanggalin ang mukha ko sa hawak niya. Tumikhim ako nang malakas para basagin ang katahimikan at ibalik ang natitirang dignidad ko."A-Ahm... kailangan ko nang bumalik sa kwarto ko," utal kong sabi habang iniiwas ang tingin ko sa kanya. "S-Salamat sa pag-ubos ng sabaw. Good night, Alex."Hindi na ako naghintay ng sagot niya. Mabilis akong tumalikod at halos takbuhin ang hagdan pabalik sa ikalawang palatasan, dala ang mabilis na tibok ng puso ko. Pagpasok ko sa kwarto ko, isina

Natahimik ang malawak at marangyang opisina sa 60th floor. Ang tanging naririnig ay ang mahinang ugong ng centralized air conditioning at ang mabilis na tibok ng sarili kong dibdib.Ang dalawang board member na nakaupo sa harap ng mesa—sina Mr. Gomez at Mr. Salazar, ang mga kanang kamay ng stepmother ni Alex na si Victoria—ay dahan-dahang nag-angat ng tingin mula sa itim na sobre patungo sa akin. Ang mga mukha nila ay pinalitaw ng sarkastiko at mapang-uyam na mga ngiti."Brave words coming from a gold-digger," malamig na sabi ni Mr. Gomez habang sumasandal sa kanyang kinauupuan. "Palibhasa'y nasilaw ka sa milyones na nakuha mo kay Ross kaya ganoon na lamang ang pagtatanggol mo sa kanya. Pero huwag kang mag-alala, bata. Ang mga katulad mo ay madaling palitan. Ang reputasyon ng kumpanyang ito, hindi."Hahakbang na sana ako para sagutin ang matanda nang biglang may humila sa braso ko palapit sa kanyang likuran.Si Alex.Naka-charcoal gray suit siya, pero ang ekspresyon ng mukha niya ngay