MasukSige lang Chancy gawin mo ang lahat.
ChandlerApat na lalaki ang pumasok sa silid, mabibigat ang mga yabag na parang sinasadya nilang iparamdam ang presensya nila. Isa sa kanila ang agad naming tinignan—ang tindig, ang kumpiyansa, at ang ngising hindi mawala sa mukha niya ay sapat na para maghinala kami na siya ang leader. May aura siy
Chandler“If they wanted us to get their boss out of a private maximum-security prison, then the first thing we need to figure out is which boss they’re talking about,” sabi ko, kontrolado ang tono pero ramdam ang bigat ng bawat salita. “Our entire escape plan will depend on who the target is.”Tahi
ChandlerHindi ko na matandaan kung ilang araw na akong nawawala. Ang oras ay tila naging malabnaw na walang malinaw na simula, walang malinaw na pagtatapos. Sa bawat pagmulat ng aking mga mata, pareho lang ang tanawin: pader na walang palatandaan ng lugar, sahig na malamig sa balat, at katahimikang
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
MitchHindi agad naputol ang yakap ni Mommy Sarina. Para bang alam niyang kapag binitawan niya ako, baka tuluyan na akong gumuho. Kaya nanatili siya roon, marahang hinahaplos ang likod ko, paulit-ulit, parang gusto niyang ipasa sa akin ang lakas na pilit niyang hinuhugot mula sa sarili niya.“Hindi
Biglang natahimik ang lahat. Lahat sila, sabay-sabay akong tiningnan na parang may narinig silang hindi kapani-paniwala. Napangiti ako, tapos natawa na rin.“Confident si bilas!” biro ni Ate Gianna, sabay tawa.“Of course,” balik ko, nakangiting may halong pride. “Kasi totoo naman ‘yung sinabi ko. K
Estella Huling araw ko na itong pupunta sa studio. Ayaw na kasi nila June na magpagod pa ako. “Beauty rest, girl! Hindi stress!” paulit-ulit nilang paalala. At dahil halos pamilya ko na rin sila na ayon na rin sa kanila, wala akong choice kundi sumunod. Pero siyempre, sinigurado kong hindi mawawala
Estella“So, okay na ang lahat? Wala na kayong gustong ipabago?” tanong ko kina June at Vivian habang inaayos ko ang pagkakapatong ng tablet sa harap ko. Nasa isa na naman kaming video conference, pero this time, hindi na puro kulitan. Mas seryoso na ang usapan dahil nakasalalay dito ang renovation
EstellaHindi ko na kayang itago pa ang pagbubuntis ko. Kahit gaano ko pa pilit takpan ng maluluwag na dress o oversized shirts, halata na. Iyong maliit na umbok sa tiyan ko ay parang paalala araw-araw na may buhay akong dinadala, isang himalang unti-unting nabubuo sa loob ko.“Healthy naman si baby







