LOGINGalingan mo pa ang panunukso, Chancy.
Napatingin ako sa kanya nang diretso.“Ano bang kakumpetensya?” mabilis kong sagot, halos mapailing na rin ako sa sinabi niya. “Walang ganon.”Bahagyang napangiti si Charles, pero hindi ko siya pinagbigyan na gawing biro ang usapan.“Whatever happened in the past ay nakaraan na,” dagdag ko, mas kalm
Riz“Anyway, maiba tayo.”Biglang nagbago ang tono ni Dad, at ang kanina’y magaan na usapan namin ay tila napalitan ng seryosong atmosphere.Napansin ko agad ang pagbabago sa mukha niya nang bahagya siyang sumandal sa kinauupuan niya at pinagtagpo ang dalawang kamay sa harap niya. Hindi na siya naka
Riz“Mukhang seryoso ang pinag-uusapan n’yo, ah.”Sabay kaming napalingon ni Charles sa direksyon ng malaking sliding door nang marinig namin ang pamilyar na boses ni Mommy. Kasunod niya si Dad, na may hawak pang maliit na folder habang papalapit sa amin. Mukhang kararating lang nila mula sa kabilan
Riz“Wow, natapat na Sunday ang off mo,” masayang bati ni Charles nang makita niya akong nakaupo sa veranda.Nakangiti siyang naglakad palapit sa akin, habang ako naman ay bahagyang napailing nang maalala kung anong oras na ako tuluyang nakatulog kagabi.The past few days had been exhausting, at kah
Bahagya akong napalingon kay Dr. Riz.“And I heard na ang sumunod sayo ang siyang napipisil ng iyong ama.”Saglit na natigilan si Dr. Riz.Tumingin muna siya sa akin na para bang hinihintay niya kung may sasabihin ako.Ngumiti ako sa kaniya.Pero wala akong balak na tulungan siya.Not this time.May
Jared“Hija, I have no proof. Pero may hinala ako na isang taong malapit sa akin o kay Jared ang dahilan ng mga hindi magandang nangyayari sa kanya.”Napatingin ako kay Lolo. Saglit akong hindi nakapagsalita habang pinagmamasdan ang seryosong ekspresyon sa mukha niya.Hindi ko akalain na talagang in
Chanton“Maximus, maraming salamat sa pagtulong sa anak ko.”Nilingon ko si Sen. Deguia habang binibitawan niya ang mga salitang iyon. Kita ko sa mukha niya na kahit bahagya na siyang nakahinga ng maluwag, kahit papaano ay nabawasan ang bigat sa dibdib niya, nandoon pa rin ang isang emosyon na mahir
ChantonNext week na ang kasal namin ni Honey, pero out of nowhere, nagyaya siya na kausapin ang Tita Marie niya. Hindi ko in-expect ‘yon. Akala ko tapos na, buried na lahat ng issues na konektado sa babaeng ‘yon.“Are you sure?” tanong ko, hindi ko maitago ang pag-aalinlangan sa boses ko.“Hmm,” sa
ChantonHindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang mga salitang binitawan ni Honey. Parang ilang segundo akong napako sa kinauupuan ko, trying to process everything she just said. Pero alam ko naman—deep inside—na wala siyang ibang intensyon kundi ang i-assure ako. Gusto lang niyang pakalmahin ang isip
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making







