FAZER LOGINStay tuned. Kung nagustuhan po ninyo ang story, pwede kayong mag-iwan ng mga komento, gem votes, at i-rate po ang mismong libro. Salamat!
Kabanata 40 Cameron's POV Nakahiga ako sa kama ko sa mansiyon. Ang kisame ay puti at walang dekorasyon. Ang mga ilaw ay nakapatay. Ang tanging liwanag ay mula sa buwan na pumapasok sa bintana. Nakatitig ako sa cellphone ko. I*******m. Gumawa ako ng I*******m account para lang ma-stalk si Kimberly sa mga kaganapan niya sa buhay. Hindi ko aakalaing aabot ako sa ganito pagkatapos niyang putulin ang koneksiyon namin. She blocked me. Hindi ko siya matawagan. Gustuhin ko man ang tawagan siya gamit ang ibang number, pinigilan ko ang sarili ko. Ayokong isipin niyang nababaliw na ako sa kanya. She's a married woman. Wala rin akong balak sirain ang pagsasama nilang dalawa. She loves her husband. Wala akong puwang sa puso niya. For her, I'm just a gigolo na binabayaran niya. Nag-scroll ako sa I*******m feed ko. Wala akong kaibigan doon. Wala akong followers. Ang tanging fina-follow ko ay si Kimberly. May bago siyang post. Nakaupo siya sa isang restaurant. Nakasuot siya ng puting damit
Kabanata 39 Cameron's POV "Donny—" "Nagkagusto ka sa kanya, 'di ba?" tanong niya. "Nagkagusto ka sa babaeng may asawa na?" "Donny, huwag mong sabihin iyan—" "Bakit?" tanong niya. "Totoo naman, 'di ba?" Nagkibit-balikat si Donny. "Pinaimbestigahan ko ang abogadang 'yan dahil siya palagi ang kasama mo nitong mga nakaraang buwan," sabi niya. "I thought she's your girlfriend at isang araw ay kukunin mo na akong abay sa kasal niyo." "Donny—" "Pero hindi ko aakalaing naging gigolo ka para sa kaniya," sabi niya. "Gigolo, Cameron. Isipin mo iyon. Ikaw, isang bilyonaryo, naging gigolo para sa isang babaeng may asawa." "Donny, tumigil ka na—" "Bakit?" tanong niya. "Natatakot kang marinig ang totoo? Natatakot kang harapin ang katotohanan? Na binaba mo ang sarili mo para lang sa kaniya? Hindi ka naman nagkukulang sa pera, Cameron. Barya lang sa iyo ang mga binabayad niya." Hinilot ko ang ulo ko. Ilang araw na akong walang maayos na kain at tulog. Dalawang linggo na rin ang nakalipas m
Kabanata 38 Cameron's POV Ang mansiyon ko sa Forbes Park ay malaki. Tatlong palapag. May swimming pool sa likod. May hardin na may mga puno. May malawak na sala na may mga mamahaling kasangkapan. Pero ngayong gabing ito, ang laki ng mansiyon ay parang nagsisiksik sa akin. Ang mga dingding ay tila lumalapit. Ang kisame ay tila bumababa. Ang hangin ay tila nagiging mabigat. Nakaupo ako sa sahig ng sala. Nakasandal ako sa sofa. May hawak akong bote ng alak. Isang bote. Dalawa. Tatlo. Hindi ko na mabilang. "Fuck!" sigaw ko sabay bato ng bote ng alak sa sahig pagkatapos ko itong ubusin. Ang basag na salamin ay nagkalat sa sahig. Ang alak ay kumalat sa puting carpet. Ang pula ay tila dugo na umaagos sa sahig. Para akong baliw na nakangisi habang tinitigan ang perang binigay sa akin ni Kimberly bilang huling bayad sa serbisyong binigay ko sa kanya. Tseke. Pera. Bayad. Iyon lang ang lahat ng natira sa relasyon namin. Hindi ko aakalaing ganoon siya karupok pagdating sa asawa niya. Hin
Kabanata 37 Kimberly's POV "Kim," sabi niya. "Sure ka ba?" "Oo," sabi ko. "Sure na sure ako, Cameron." "Bakit?" "Kasi," sabi ko. Pero hindi ko mapigilang makaramdam ng lungkot. "Let's not see each other again." Tumagal siya ng ilang segundo. "Kim," sabi niya. "Are you sure about this?" "Oo," sabi ko. "I'm sure." "Bakit bigla ka nagbago ng isip?" "Hindi naman bigla," sabi ko. "Pinag-isipan ko na ito. At ngayon, napagdesisyunan kong tapusin na natin ang arrangement." "Kim—" "Cameron, makinig ka sa akin," sabi ko. "Thank you for your service. Marami akong natutunan." "Kim—" "I love my husband," bulong ko. "And I know, mahal niya pa rin ako." Tumagal siya ng ilang segundo. "Kim," sabi niya. "Paano mo nasabi na mahal ka niya?" "Kitang-kita ko sa mga mata niya," sabi ko. "Nung nakita niya tayo. Nung nakita niya tayong magkasama. Nung nakita niya tayong nagtatalik." "Selos lang iyon, Kim," sabi niya. "Selos lang ang nakita mo." "Hindi," sabi ko. "Mahal niya pa rin ako. Ala
Kabanata 36 Kimberly's POV Ang loob ng kotse ni Cameron ay masikip. Ang mga upuan ay leather at malamig sa aking balat. Ang hangin ay mainit dahil sa aming mga katawan na nagdidikit. Ang mga bintana ay may fog dahil sa aming hininga. Nakatuwad ako sa passenger seat. Ang aking mga tuhod ay nakapatong sa upuan. Ang aking mga kamay ay nakahawak sa headrest. Ang aking mukha ay nakaharap sa bintana. Nasa likod ko si Cameron. Ang kanyang katawan ay dumidikit sa aking katawan. Ang kanyang dibdib ay mainit sa aking likod. Ang kanyang hininga ay mabigat sa aking tainga. "Kim," bulong niya. "You're so tight." "Just fuck me, Cameron," sabi ko. "Don't talk." Ngumisi siya. "Bossy, Attorney." Pumasok siya ulit sa loob ko. Ang kanyang ari ay dumausdos sa aking pagkababae. Ang init nito ay kumalat sa aking buong katawan. "Ah!" ungol ko. Bumayo siya. Dahan-dahan sa una. Unti-unti. Pabalik-balik. Ang kanyang mga kamay ay humawak sa aking dibdib. Pinisil niya ang aking mga suso. Ang kanyang mg
Kabanata 35 Kimberly's POV Huminga ako ng malalim. Binugahan ko siya ng usok. "Minsan," sabi ko, "naiisip ko kung tunay ka ba talagang lalaki." Nanliliksik ang mga mata niyang nakatingin sa akin. "Ano'ng ibig mong sabihin?" tanong niya. "Michael, asawa mo ako," sabi ko. "May sarili rin akong pangangailangan. May sarili rin akong gusto. May sarili rin akong kailangan." "Kimberly—" "Pero dahil hindi mo kayang maibigay iyon," sabi ko, "sa iba ko na lang hahanapin." "Kimberly, huwag mong sabihin iyan—" "Totoo iyan," sabi ko. "At alam mo kung ano ang mas nakakatawa?" "Ano?" "In fairness, sobrang galing ni Cameron sa kama," sabi ko. "Parang sanay na sanay siya sa sex. Pakiramdam ko, mas masarap siyang kasama kesa sa iyo, Michael." "Kimberly!" "Totoo," sabi ko. "Alam mo kung bakit? Kasi hindi ako pinipilit ni Cameron. Hindi ako tinatrato nang parang basura. Hindi ako iniiwan sa ere." "Kimberly, tumigil ka na—" "Hindi ako titigil," sabi ko. "Sa wakas, nasasabi ko na ang gusto







