INICIAR SESIÓNแทบิน PART
"คุณหนู...คุณหนูหายไปไหนมาครับคุณท่านกับคุณหญิงมากเลยนะครับ!"
"พวกคุณเป็นใครครับ!"ผมถามด้วยน้ำเสียงดุดัน มือก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น จู่ๆความรู้สึกนี้มันก็แล่นขึ้นมา
กลัว...
ผมกลัวว่าจะต้องสูญเสียแทโอไป ซึ่งนั่น....ผมทำใจไม่ได้แน่ๆ
"พวกเราเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนูครับ"
"บะ...บอดี้การ์ด?"ผมพูดออกมาอย่างไม่เชื่อหู
"ปะป๊าผมกลัว..."น้ำเสียงของแทโอสั่นเครือผมจึงต้องหลูบหัวน้อยๆนั่นเพื่อเป็นการปลอบ แทโอสั่นขนาดนี้มันใช่บอดี้การ์ดจริงๆเหรอ?
"ส่งตัวคุณหนูมาให้ผมเถอะครับ"เสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งมือมา ผมส่ายหน้าทันควัน
ไม่ยอม! และ ไม่ให้!
"ผมจะเชื่อพวกคุณได้ยังไงว่าพวกคุณไม่ได้โกหกผม
โรงพยาบาลแทบิน PARTตอนนี้พวกเราทุกคนอยู่กันที่โรงพยาบาลครับหมอกำลังรักษาคุณลูเซียนอยู่ซึ่งสาเหตุที่เขาโดนยิงก็เพราะ..ผมนี่แหละ!!ดันยิงพลาดไปโดนคุณลูเซียนเข้า แต่ยังดีที่พยาบาลบอกว่ากระสุนไม่โดนจุดสำคัญซึ่งต่อให้ไม่โดนจุดสำคัญผมก็แย่อยู่ดีแหละครับยิงใครไม่ยิงมายิงมาเฟียซะงั้น..นี่กูจะมีชีวิตรอดกลับไปประเทศไทยไหมนิ2ชั่วโมงผ่านไปร่างของคุณลูเซียนถูกนำตัวเข้าสู่ห้องพักฟื้นซึ่งเป็นระดับVVIP ผมอุ้มแทโอขึ้นมาแนบอกก่อนจะเดินไปยังเตียงผู้ป่วยที่มีร่างของคุณลูเซียนนอนอยู่"แด๊ดจาหลับนานไหมครับปะป๊า"แทโอหันมาพูดกับผม คือทุกคนรู้แล้วแหละที่ว่าผมยิงโดนคุณลูเซียนทุกคนก็บอกว่าไม่เป็นไรมันเป็นแค่อุบัติเหตุ"เดี๋ยวก็ฟื้นครับ"ผมตอบพร้อมกับก้มลงหอมห
สายไหม PART"ขะ...เขาตีหัวผมฮึก...เขาแตะท้องผมด้วยฮื่อออ""....""ผมเจ็บปะป๊า....ฮื่อออผมเจ็บ" แทโอร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร ฉันที่พอได้รับรู้เรื่องราวก็พลอยน้ำตาร่วงไปด้วยเด็กตัวแค่นี้แต่ต้องมาโดนคนใจร้ายทุบตีมันใช่หรอ! ความเป็นคนยังมีอยู่ไหม!"มานี่มา"แทบินเข้ากอดแทโอพร้อมกับปลอบเด็กน้อยที่ร้องไห้หนักขึ้นเมื่อกำลังนึกถึงเหตุการณ์ร้ายๆที่ตัวเองได้พบเจอมาแบบนี้สินะ เพราะโดนคนใกล้ชิดทำร้ายแทโอจึงปกป้องตัวเองโดยการทำเป็นแกล้งจำพ่อตัวเองไม่ได้ เพราะถ้าฝ่ายนั้นรู้ว่าแทโอจำความได้มีหวังได้มาทำร้ายแทโอซ้ำอีกแน่และแล้วความจริงก็ถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคนเมื่อพวกเราทั้งหมดรวมตัวกันกลับจากหัวหินและมาอยู่ที่บ้านเอ้ยไม่ใช่สิต้องเรียกว่าคฤหาส์ถึงจะถูกของพ่อแทโอก็ไม่อยากจะพูดอะนะว่าตัวจริงพ่อแทโอคือดีต่อใจสาวน้อยอย่างฉันม๊ากมาก! พอพ่อของแทโอรู้ความจริงก็ดีใจคือดีใจที่แทโอจำเขาได้ไม่ได้ความจำเสื่อมอย่างที่กังวลส่วนเรื่องคนที่ทำร้ายแทโอมันไม่ใช่คนไกลตัวที่ไหนเขาคือลุงของแทโอหรือเรียกง่ายๆว่าเป็นพี่ชายของพ่อแทโอนั่นเองพ่อของแทโอเล่าเสริมว่า แม่ของเขาอยากได้หลานชายมากเธอเคยบอกไว้ว่าถ้าใครได้หลานชายก
สายไหม PARTตอนนี้ฉันกลับมาที่คอนโดแล้วหลังจากไปทานข้าวกับครอบครัวมาวันนี้วันเกิดพ่อฉันหน่ะก็เลยปฏิเสธไม่ได้พอกลับมาถึงห้อง ฉันก็รู้ข่าวเรื่องพ่อของแทโอเพราะแทบินเล่าให้ฟัง ซึ่งฉันก็ถือว่ามันโอเคมากๆเพราะตอนนี้แทโอยังอยู่กับเราถึงแม้ว่าจะมีการ์ดสองคนคอยคุ้มกันไม่ห่างนี่ขนาดลงทุนเช่าห้องอยู่ข้างๆเลยนะยอมใจ-.-"มี๊คร๊าบบ"ฉันมองเด็กชายตัวน้อยวิ่งมานั่งตักฉันอย่างรวดเร็ว สองมือน้อยๆกอดรัดเอวฉันอย่างแน่นจนฉันอดแปลกใจไม่ได้"มากอดมี๊ทำไมครับ""แทยั๊กมี๊ไง"ฉันอมยิ้มออกมากับประโยคที่เอ่ยมาจากปากของแทโอ ฉันยกมือลูบหัวแทโอเบาๆอย่างรักใคร่"มี๊ก็รักแทโอ..รักมากๆด้วย""คิกๆ"แทโอหัวเราะชอบใจก่อนจะผละอ้อมกอดออกไป แล้ววิ่งไปยังอีกคนที่พึ่งเดินออกมา
แทบิน PART"ไงหงอยเลยดิ"เสียงไอ้สายไหมพูดอยู่ข้างๆผม ก็จริงแหละ ผมหงอยจริงๆก็เพราะใครล่ะถ้าไม่ใช่เพราะมัน!เสือกเอาข่าวของแทโอมาให้ผมอ่านซะงั้น แถมพออ่านไปก็อึ้งไป แทโอแม่งเป็นลูกมาเฟีย!คือแบบเก็บลูกใครไม่เก็บมาเก็บลูกมาเฟียซะงั้น"กูจะเอาไงต่อดีวะ"ผมหันไปถามสายไหมอย่างต้องการคำตอบ คือตอนนี้ผมมืดแปดด้านมากไม่รู้จะทำไงแล้ว มีพ่อเป็นถึงมาเฟียเลยนะเว้ยผมอาจจะถูกลอบยิงตายขึ้นมาได้เลย ข้อหาไปขโมยลูกเขามาน่ะแต่ผมไม่ได้ขโมยซะหน่อย!ตอนผมเจอแทโอหลังผับ ผมเห็นแทโอมันยืนร้องไห้อยู่ถามไรก็ไม่ตอบ พอตอบก็ตอบแต่คำว่าไม่รู้ผมก็ใจดีไงเลยเอามาเลี้ยง ไงล่ะ สุดท้ายก็ต้องมานั่งกลุ้มเพราะไม่อยากปล่อยแทโอไป เห้ออ"กูว่าเดี๋ยวทางนั้นก็ติดต่อมา"สายไหมพูดพร้อมกับขยับเข้ามากอดผมและค่อยๆลูบหลังผม
แทบิน PART"คุณหนู...คุณหนูหายไปไหนมาครับคุณท่านกับคุณหญิงมากเลยนะครับ!""พวกคุณเป็นใครครับ!"ผมถามด้วยน้ำเสียงดุดัน มือก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น จู่ๆความรู้สึกนี้มันก็แล่นขึ้นมากลัว...ผมกลัวว่าจะต้องสูญเสียแทโอไป ซึ่งนั่น....ผมทำใจไม่ได้แน่ๆ"พวกเราเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนูครับ""บะ...บอดี้การ์ด?"ผมพูดออกมาอย่างไม่เชื่อหู"ปะป๊าผมกลัว..."น้ำเสียงของแทโอสั่นเครือผมจึงต้องหลูบหัวน้อยๆนั่นเพื่อเป็นการปลอบ แทโอสั่นขนาดนี้มันใช่บอดี้การ์ดจริงๆเหรอ?"ส่งตัวคุณหนูมาให้ผมเถอะครับ"เสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งมือมา ผมส่ายหน้าทันควันไม่ยอม! และ ไม่ให้!"ผมจะเชื่อพวกคุณได้ยังไงว่าพวกคุณไม่ได้โกหกผม
สายไหม PARTหลังจากออกมาจากร้าน สายตาฉันก็ยังมองผู้ชายคนนั้นอยู่"หม่ามี๊!!"อุ้ย! ลืมไปว่าลูกหวง คิกๆตอนนี้พวกเรากำลังนั่งแท็กซี่กลับคอนโด"มี๊คร๊าบ"ฉันหันไปตามเสียงเรียกของแทโอ ก็เห็นแทโอกำลังเหมือนจะถ่ายรูปอยู่"ทำไรครับ""ถ่ายรูปมี๊....มี๊ยิ้มจ๊วยๆครับ"ฉันเองก็ยิ้มส่งให้แชะ"ไหนขอมี๊ดูหน่อยสิ๊"ฉันชะโงกหน้าไปดูรูปที่แทโอถ่ายให้ ซึ่งมันก็ไม่ได้แย่อะไร งั้นเอาลงไอจีดีกว่าSaiMai.11 ความลูกถ่ายให้59 LIKES


![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




