Masuk“แค่คู่นอน” นั่นคือสถานะของเธอ กับหนุ่มฮอตวิศวะสุดหล่อ บ้านรวย แต่เลือดเย็น เมื่อถึงวันที่หญิงสาวจนตรอกถึงขั้นยอมวางศักดิ์ศรีเพื่อขอไปยืมเงินจากเขา… เขากลับยิ้มเหยียด ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เธอตัวชา “อยากได้เหรอ? งั้นก็จ่ายด้วยร่างกายสิ”
Lihat lebih banyakวันต่อมากันต์ธีพาไอลดากับลูกมายังวัดแห่งหนึ่ง ซึ่งไอลดารู้ดีว่านี่คือวัดที่เก็บอัฐิพ่อกับแม่ของเธอนั่นเอง“พามาที่นี่ทำไม”“มาขอเธอกับพ่อแม่เธอไง” เขาตอบหน้าตาย ก่อนจะหันไปหยอกเล่นกับลูกที่อุ้มอยู่ ไม่ได้สนใจเลยว่าไอลดากำลังอึ้งมากแค่ไหนจนกระทั่งถึงที่หมายหน้าสถูปที่เก็บอัฐิ กันต์ธีคุกเข่าเข้าไปไหว้พ่อและแม่ของเธอ โดยมีไอลดาและลูกนั่งข้าง ๆ“ผมมาขออนุญาตขอลูกสาวคุณพ่อคุณแม่ไปดูแลนะครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุด จะชดเชยให้เธอให้สาสมกับที่เคยทำผิดพลาดกับเธอในอดีต”ไอลดาฟังอยู่ ยังคงอึ้งอยู่ และอึ้งต่อจากที่เคยตั้งใจว่าจะทำใจแข็งกับกันต์ธีให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่พอเจอไม้นี้ของเขาเข้าไป ใจมันก็อ่อนยวบขึ้นมาในทันที“ไอ ดูสิพ่อกับแม่ของเธอพยักหน้าด้วย”กันต์ธีสมอ้างขึ้นมาลอย ๆ เมื่อเห็นไอลดายังนั่งนิ่ง“เธอรีบตอบรับรักฉันไว ๆ เดี่ยวพ่อแม่เธอบ่นเอา ว่ารอนาน”“มั่วแระ พ่อกับแม่ฉัน ไม่มีทางยกฉันให้คนอย่างนายง่าย ๆ หรอก”“ยกไม่ยก ก็ลูกหนึ่งไปแล้วค้าบ ดีไม่ดีเธออาจจะท้องอีกหนึ่งแล้วก็ได้ เพราะรอบหลังฉันไม่ได้ป้องกัน” กันต์ธีเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ในขณะที่ไอลดาอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
เมื่อความวุ่นวายจบลง ไอลดาเลยตั้งใจลาออกจากที่นี่ให้จบ ๆ กันไปแต่ทว่าในวันที่เธอเข้าไปลาออก นอกจากผู้จัดการฝ่ายบุคคลไม่อนุมัติการลาออก ยังบอกว่ากันต์ธีเรียกเธอพบอีกต่างหาก“น้องไอ จะลาออกเหรอคะ”“ใช่ค่ะ พอดีว่าไอจะเปิดร้านกับพี่ที่สนิทกันน่ะค่ะ”“อ่อ งั้นเดี๋ยวนะคะ คุณกันต์ธีโทรมาพอดีเลย “ยังไม่ทันได้คุยอะไรต่อ ผู้จัดการฝ่ายบุคคลก็หันไปบอกไอลาด้วยรอยยิ้ม“น้องไอจ้ะ คุณธี เรียกไปพบจ้ะ ตอนนี้เลย”“เอ๋ เรียกไอเหรอคะ?”“จ้ะ รีบไปเถอะ” ผู้จัดการฝ่ายบุคคลเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เพราะเข้าใจว่าไอลดากับกันต์ธีเป็นคู่รักกันจริง ๆ ตามข่าวลือที่คนซุบซิบกันวันก่อนและที่สำคัญ ที่กันต์ธีโทรมาบอกกับผู้จัดการเมื่อครู่ว่า“ภรรยาผมงอน ที่ไม่ค่อยมีเวลาให้เลยขู่จะลาออก บอกให้เธอมาพบผมตอนนี้หน่อยสิครับ”ไอลดาเดินไปยังชั้นบนสุด เปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของของกันต์ธีเห็นเขานั่งอ่านเอกสารในมืออยู่ แต่พอได้เห็นเธอเจ้าตัวก็ละสายตาออกจากงานและลุกขึ้นทันที“นายเรียกฉันเหรอ? ไหนว่าเราคุยกันแล้วไง ว่าจะจบกันด้วยดี” ไอลดาเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย“อืม ปะ ไปกินข้าวกัน”“ห๊ะ เรียกมากินข้าวเนี่ยนะ? เดี๋ยว
ทว่าท่ามกลางเสียงซุบซิบที่ดังไม่หยุด กันต์ธีก็เอ่ยขึ้นมาเสียงกร้าว“คุณโรมคุณมีลูกมีเมียแล้วนะครับ ยังกล้ามาจีบภรรยาของผมอีก นี่ขนาดภรรยาของผมไม่เล่นด้วย และที่เธอยอมคุยกับคุณก็เพราะงาน คุณยังตามวอแวภรรยาของผมไม่เลิกแบบนี้อีก ผมจะลงโทษคุณยังไงดี”“แล้วก็คุณ คุณผู้หญิงคนนี้ แทนที่คุณควรจะต่อว่าและทำร้ายไม่ใช่ภรรยาของผม แต่เป็นสามี ของคุณต่างหากที่พยายามมาวุ่นวายกับภรรยาของผมเอง" “และผม กันต์ธีในฐานะเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ ผมจะฟ้องคุณในข้อหามาสร้างความวุ่นวายในโรงแรมของผม และถ้าคุณไม่หยุดผมจะแจ้งข้อหาทำให้โรงแรมของผมเสียชื่อเสียง และหมิ่นประมาทภรรยาของผมอีกกระทง”หญิงสาวคนนั้นเซแทบจะลมจับ ตัวต้นเรื่องรีบเข้ามาคว้าเมียของตนเองเอาไว้ก่อนจะยกมือไหว้ขอร้องกันต์ธี “คุณกันต์ธีอย่าเอาเรื่องเมียผมเลยนะครับ ผมขอโทษจริงๆ ครับถือว่าสงสารลูกผมเถอะครับ”กันต์ธียิ้มเหยียด อยากจะเข้าไปซัดหน้าผู้ชายคนนี้ให้จมดินแต่ก็ติดตรงที่กลัวว่าภาพลักษณ์ของโรงแรมมันจะแย่เข้าไปใหญ่“ธีพอเถอะ..” ไอลดาหันไปเอ่ยกับกันต์ธี ทำให้เขาเริ่มอ่อนลง“เลขาให้คนไปจัดการเรื่องนี้ต่อ ผมจะพาภรรยาไปรับลูกมาที่นี่”เขาหันไปสั่งเลขา พ
จังหวะที่สองคนคุยกันอยู่ เสียงโวยวายจากด้านหลังก็ดังขึ้น“ฉันถามว่ามันอยู่ไหน! อินังเมียน้อยที่ชื่อไอลดา มันอยู่ไหน!”ใบหน้าเกรี้ยวกราดของผู้หญิงคนหนึ่งที่มาพร้อมกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กข้างกาย ยืนโวยวายเสียงดัง “ฉันถามว่าอีนังไอลดามันอยู่ไหน อีพนักงานตัวไหนมันชื่อไอลดาห๊ะ!”ร่างบางชะงักไปกับเสียงโวยวายนั่น ในขณะที่กันต์ธีเองก็มองไอลดาด้วยความงุนงงทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงเอ่ยชื่อไอลดา พนักงานที่อยู่ในล็อบบี้ก็เริ่มทำตัวไม่ถูก ลูกค้าบางคนก็หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเหตุการณ์ตรงหน้า “จะทำอะไร?” กันต์ธีรีบคว้าแขนไอลดาไว้ด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าไอลดากำลังเดินเข้าไปหาผู้หญิงที่กำลังโวยวายอยู่ “ผู้หญิงคนนั้นเรียกชื่อฉัน” “แล้วเธอรู้จัก?”ไอลดาส่ายหน้า เธอไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนั้นเลยแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้ทั้งเสียงโวยวายและเสียงเด็กหญิงที่กำลังร้องไห้งอแงดังทั่วล็อบบี้ไปหมด และเจ้าของชื่อที่อีกฝ่ายต้องการพบก็คือเธอ ดังนั้นเธอต้องยุติสถานการณ์นี้ให้ได้โดยเร็วที่สุด ก่อนที่โรงแรมจะเสียชื่อเสียงไปมากกว่านี้ “ปล่อยเถอะค่ะ” “ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมเข้าไปคุยเองผมเป็นเจ้าของโรงแรม”กันต์ธีส่ายหน้าเบา ๆ ไม่
ไอลดาในวันนี้ ไม่ใช่คนอ่อนแอที่วิ่งไล่ตามกันต์ธีแบบวันนั้น ประสบการณ์สอนให้เธอแกร่งและเก่งกว่าวันก่อนแต่กันต์ธีกลับไม่หยุดเมื่อเขาได้เจอคนที่เขาเฝ้าคิดถึงมานาน เขาก็คอยแวะมาหาไอลดาอยู่เสมอ รวมถึงซื้อของมาฝากเธอเป็นประจำ แม้ไอลดาจะไม่อยากรับแต่ด้วยสถานะของกันต์ธีที่มีตำแหน่งสูงกว่า ทำให้เธอเก็บอา
“ขอบคุณมากนะคะพี่โรม วันนี้ไอมีความสุขมากค่ะ” ไอลดาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม อาหารแพงๆ ที่ไม่ได้กินมานานหลายปีพอกลับมากินก็รู้สึกถึงวันเก่าๆ ขึ้นมา ไหนจะเค้กที่อีกฝ่ายตั้งใจมาเซอร์ไพรส์อีก ผู้ชายที่แสนดีและเอาใจใส่ขนาดนี้ทำไมถึงยังโสดจนถึงปัจจุบันก็ไม่รู้ “ได้ยินแบบนั้นพี่ก็ดีใจครับ ถ้างั้นเราไปเดินเล่น
“ผ่าไส้ติ่ง” เธอตอบไปส่ง ๆ ในขณะที่กันต์ธีแปลกใจมันไม่น่าใช่แผลตรงนี้“จะทำก็รีบทำซะทีสิ เสียเวลา” เธอว่าเขาเพื่อเปลี่ยนประเด็นความสนใจ ทั้งยังเป็นฝ่ายโน้มคอเขาลงมาจูบที่สุด กันต์ธีก็เริ่มฃบรรเลงเพลงรักกับเธอต่ออีกนับครั้งไม่ถ้วน…“นี่เช็ค 3 ล้านที่เธอต้องการ”ไอลดามองกระดาษที่ถูกวางไว้บนหัวเตียง
“จะ…จะบ้าหรือไง ฉะ ฉันแค่พูดเล่น”“แต่ฉันพูดจริง ฉันจะโอนสามล้านให้เธอเดี๋ยวนี้ และเธอห้ามผิดคำพูดไม่งั้นฉันตามเธอถึงบ้าน”ไอลดาชะงัก ถ้าเขาไปบ้านเธอต้องเห็นลูกชายเธอกับเขาแน่ ๆ “ได้! งั้นคืนนี้เจอกัน” ไอลดาตัดสินใจตอบตกลง ครั้งเดียวแลกกับสามล้าน ปฎิเสธไปกันต์ธีก็คงมาวอแวเธออยู่ดี สู้เอาเงินสามล้า