ログインSa loob ng conference room ng MK, kahit natapos nang pirmahan ni Kiel ang kontrata at nakaalis na ang delegasyon ng mga dayuhan, hindi pa rin nakakabawi si Peter mula sa matinding pagkabigla. Hawak ang kontrata sa nanginginig na mga kamay, hindi makapaniwalang tinitigan niya si Mayumi.“Ibig sabihin, totoo pala talaga ang sinasabi mong malaking kontrata?”Ngumiti si Mayumi at itinuro ang huling pahina kung saan bagong tatak ang opisyal na selyo ng kumpanya.“Kung hindi ka naniniwala, maaari mong ipasuri sa abogado kung tunay ang kontrata.”Hindi gaanong pamilyar si Mayumi sa overseas market, pero sa sandaling dumating ang delegasyon, kapwa halatang nagulat sina Kiel at Peter.Lalo na si Peter. Ganoon na lang ang paggalang na ipinakita nito sa mga bisita kaya maging si Mayumi ay nakaramdam ng kaunting pagkailang.Nagsaliksik naman siya tungkol sa kumpanya bago dumating ang mga ito. Napakalaki ng pangalan ng kumpanya sa ibang bansa. Idagdag pa ang naging reaksiyon nina Kiel at Peter, ha
“Bakit hindi na lang natin talikuran ang kasunduan?” mahinang bulong ni Peter na tanging si Kiel lang ang makaririnig. “May matatag nang reputasyon ang MK sa Pilipinas. Halos kumpleto na rin ang pabrika natin. Panahon na lang ang kailangan bago tayo tuluyang makapag-expand. Kahit sirain natin ngayon ang kasunduan, bahagi lang ng overseas market ang mawawala sa atin. Napakalaki pa rin ng puwang natin para lumago rito.”Walang kumpiyansa ang kanyang tinig. Alam niyang hindi tama ang pagsira sa kasunduan. Ngunit matapos nilang itayo ang MK mula sa wala, sino ba naman ang kusang makapapayag na basta na lang ito ibigay sa iba?Marahang itinulak ni Kiel si Peter pabalik sa kanyang upuan bago umiling.“A bet is a bet. The deadline hasn’t arrived yet, and the final outcome hasn’t been decided. We’ll discuss this again a month from now.”Nakasimangot na tumingin ang lalaki kay Kiel. “The gap is nearly four hundred million US dollars. Even if you wait another month, it will be impossible for yo
CONFERENCE ROOM:Samantala, ilang banyagang lalaki at babae ang tahimik na nakaupo sa kabilang panig. At sa gitna ng mesa, naroon ang isang makapal na dokumento. Nakatitig si Mayumi sa mga taong nasa loob pagkatapos ay malamig niyang itinanong,“We still have one month before the agreed-upon deadline. You have no right to take over the MK Group!”Malakas na ibinagsak ni Peter ang kanyang kamay sa mesa ng silid-pulungan. Sa tapat niya ay nakaupo ang isang grupo ng mga foreign executives. Sa gitna ng mga ito ay isang lalaking may itim na buhok na mukhang nasa edad tatlumpu. Nanatiling kalmado ang lalaki sa kabila ng pagsiklab ng galit ni Peter. “Even if we gave you another month, you still wouldn’t be able to meet the profit target we agreed upon. My advice is to stop wasting your time. You’d be better off updating your résumés and planning your next career move.”Agad na nag-init ang ulo ni Peter.“Who says we can’t do it? We’ve already expanded MK’s operations throughout the Manila m
“Imposibleng wala na siyang nararamdaman para sa akin.”“Talaga?”“Oo.” Walang pag-aalinlangang sagot ni Xavier at humakbang ito palapit. “Bukod dito, baka hindi mo alam.. noong nagkasakit ako noon, nanatili siya sa tabi ko...”Natahimik si Christian.“Inalagaan niya ako. Buong araw... buong gabi. Hindi siya umaalis. Hinding-hindi niya ako iiwan sa ganitong lugar nang mag-isa... at lalong hindi siya aalis para lang asikasuhin ang trabaho.” Bawat salitang lumalabas sa bibig ni Xavier ay malinaw na sinadyang bigkasin. Tahimik na pinagmasdan ni Christian ang lalaking nasa kanyang harapan. Alam niyang sinasadya siya nitong galitin. At aaminin nyang nagtagumpay ito... nagtagumpay ito. Nandoon ang selos, ang ideyang minsang inalagaan ni Mayumi ang ibang lalaki nang ganoon katindi ay hindi isang bagay na madaling tanggapin.Lalo na ngayong nakikita niyang ibang-iba na ang Mayumi sa kanyang harapan. Ngayon, hindi na umiikot ang mundo nito sa isang lalaki, may sarili na itong mga pangarap, ma
Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga kamao. Pagkaraan ng ilang sandali, dahan-dahan niyang pinakawalan ang mga iyon. Walang saysay ang manatili sa labas. Kung hindi niya kayang kausapin si Mayumi… may isang tao pa siyang maaaring kausapin.Tiningnan ni Xavier ang pinto sa kanyang harapan. Pagkatapos ng ilang segundo ng katahimikan, iniabot niya ang kamay, hinawakan niya ang doorknob at walang anumang pag-aalinlangan, itinulak niya ang pinto at pumasok sa loob.Agad na nagtagpo ang mga mata ng dalawang lalaki. Nawala ang ngiti sa mukha ni Christian.Malamig na isinara ni Xavier ang pinto sa kanyang likuran, tahimik ang buong silid ngunit sa pagitan nilang dalawa, tila may paparating na unos.“May kailangan ka?” malamig na tanong ni Christian.Hindi agad sumagot si Xavier. Sa halip, dahan-dahan siyang naglakad palapit sa kama. Pagkatapos ay tumigil siya ilang hakbang mula rito.Matagal niyang tinitigan ang lalaking nakahiga sa kanyang harapan. Hanggang sa wakas ay nagsalita siya. “
Natahimik si Mayumi. Sa totoo lang, kung pareho silang malalagay sa panganib nang sabay, malamang ay isa na iyong sitwasyong hindi niya kayang lutasin nang mag-isa.Ngunit siyempre, hindi niya iyon maaaring sabihin nang malakas. Lalo na sa isang lalaking halatang naghihintay ng sagot na gusto nitong marinig.Kaya naman, napangiti siya. “Siyempre, ikaw.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Christian. “Talaga?”“Oo.”“Hindi ka nagdadalawang-isip?”“Hindi.”“Paano si Kiel?”Napatawa si Mayumi. “Kapag nag-asawa na si Kiel sa hinaharap, trabaho na ng asawa niyang iligtas siya.”Bahagyang inilapit ni Mayumi ang mukha kay Christian. “Kung paanong ikaw naman ang ililigtas ko.”Sa wakas ay tuluyang lumambot ang ekspresyon ni Christian. Tila nasiyahan ito sa sagot niya.“Good answer.”Umirap si Mayumi. Bago pa man ito makasagot, sinamantala na niya ang pagkakataong baguhin ang usapan.“May sasabihin pala ako. Gusto ng kabilang panig na naroroon ako sa pagpirma ng kontrata.”Agad na nawala ang ngiti s
Ang pagsasalita sa isang malaking product launch at mapansin ng industriya ay pangarap ng maraming designer. Ngunit karamihan sa kanila ay hindi kailanman nabibigyan ng ganoong pagkakataon.At kung sakaling may dumating na ganitong oportunidad, halos walang sinuman ang tatanggi. Kaya nang sabihin n
Bahagyang ipinikit ni Xavier ang kanyang mga mata at naglabas ng mahinang “hm,” tila walang interes sa kung ano man ang nangyayari sa labas ng sasakyan.Sa harap, walang nagawa si Alden kundi muling itaas ang mga bintana ng kotse. Bahagya siyang sumulyap sa rearview mirror, nag-aalinlangan kung dah
Sinuri siya ni Ysabel mula ulo hanggang paa at napaismid. “Mayumi, nakita mo naman noong nakaraan sa mansion kung paano ka ipinagtabuyan ni Xavier. Hindi ka pa nadadala? Wala ka na sa puso ni Xavier. Hindi ko inasahang susubukan mo pa ring gumamit ng kung anu-anong paraan para mapalapit sa kanya. H
“Nabalitaan mong magbabakasyon kami at sinundan mo kami rito nang sadya, hindi ba?” inis na sabi ni Stephanie sa kanya. Maaaring wala na itong maisip na dahilan kung bakit naroon rin siya sa airport.Sa loob ng maraming taong nanirahan siya sa bahay ng Valerio na parang ibong nakakulong sa hawla. W







