Masuk“ไม่เห็นมีของฟี่เลย” ฟ่าเดินวนรอบซุ้มดอกไม้ครบสามรอบ พูดขึ้นด้วยสีหน้าสิ้นหวัง“ทำไมของฟ่ายังอยู่อะ” นิ้วเล็กชี้ไปที่กระถางสีฟ้าของฟ่า“ไม่รู้”ฟี่กวาดสายตามองไปรอบตัว จนกระทั่งสบสายตาเข้ากับเด็กชายคนหนึ่งที่มองมา เขาเดินตามฝาแฝดอีกสองคน ตรงไปยังรถที่มาจอดรอรับอยู่ มือทั้งสองอุ้มกระเป๋าตัวเองไว้“บ๊
ลูคัสกับฟีฟี่ช่วง Elementary school (วัยประถม) โรงเรียนพิเศษสำหรับบุคคลสำคัญภายในโลกที่จะเข้าเรียนได้ มหาเศรษฐีหลายคนต่างพาลูกหลานเข้ามาเรียนที่นี่ เพื่อคาดหวังทั้งการศึกษาและความสัมพันธ์ที่ดีกับเหล่าลูกหลานตระกูลต่าง ๆห้องเรียนจะถูกจัดอันดับตามคะแนนการศึกษา วันนี้เป็นการเปิดเทอมใหม่ เพื่อนในห้องบ
“คินน่าจะไม่อยากให้เหมือนเท่าไรนะ” เสียงการ์เนทดังขึ้น ทำลายความฝันของภรรยาลงในทันที“การ์เนทคะ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของคิม ทำให้สามีของเธอถึงกับหลบสายตามองไปทางอื่น“ไม่เหมือนดีแล้วคิม เชื่อการ์เนทเถอะ” เฮเลนที่รู้นิสัยของเพื่อนดี มีคนเดียวก็พอ หลุดโลกแบบนี้สองอาทิตย์ หลังแต่งงานจ้อง....“ไม่อยากอ
“ท้องเหรอ” เสียงเล็กกระซิบถามจากด้านหลัง ทำให้ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจ“เจ้าหญิง! ไม่ได้ท้อง แค่อ้วนขึ้นนิดเดียว”“คัสฟี่อ้วนขึ้น ท้องแน่ ๆ” แทนที่จะฟังสิ่งที่ฉันพูด ไอริสกลับตะโกนไปหาลูคัส คนถูกเรียกหันทางฉันแล้วตาโตด้วยความตกใจ“จริงเหรอ ฟี่ท้องแล้วเหรอครับ”“ไม่ชะ”“ฟี่ท้องว่ะ ไอ้คัสเก่งขนาดนั้นเลย”
พึ่บ!แต่แล้วจู่ ๆ ก็ถูกรวบจับเข้าที่เอว ยกตัวลอยขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์บาร์ ลูคัสแทรกลำตัวเข้ามากลางระหว่างขาทั้งสอง แล้วถอนริมฝีปาก“ลองในครัวมั้ย ยังไม่เคยเลย” เขาพูดด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ไม่ได้พูดเล่นแน่นอนพร้อมเอาจริงถ้าฉันอนุญาตเพียะ! มือเล็กฟาดลงบนต้นแขนเขาด้วยความหมั่นไส้“ถ้าพูดว่าเคย มันก็ไม่ใ
“ลูคัส” ฉันเรียกชื่อคนข้างกาย“ยอมด้วย” ซินเซียดูจะไม่เชื่อว่าพี่ชายของเธอจะยอมฉันง่าย ๆ“เพราะมีความผิดไง พี่คัสเขาแลกอะไรกับเซีย” ฉันพูดพร้อมกับดึงกุญแจจากมือลูคัส ยื่นไปให้ซินเซีย“ให้เซียอ้อนพี่เดลไปจีนแทนพี่คัส ตอนนั้นเป็นช่วงที่พี่เดลต้องคุยสัญญากับเจทีกรูปด้วยไง ว่าแล้วทำไมพี่คัสที่รู้ว่ายังไ
“อ๋อ...เหรอ” ลูคัสเคยสนใจว่านั่นคือพี่น้องตัวเองซะที่ไหน น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเขา ทำให้ฉันเสียวสันหลังวาบ อ้อมกอดกระชับแน่น จนแทบจะหายใจไม่ออก“กูก็บอกฟี่ประจำว่าคิดถึง” ลาเดลพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีจะสนุกกันเกินไปแล้วนะ! คนจะตายคือฉัน“ลูคัส หายใจไม่ออก” เสียงเล็กพึมพำ แล้วพยายามดันตัวเขาออกห่าง“
“ยืนยันก่อน ว่าขออะไรก็จะให้”“เออ” ยันไปก่อน เรื่องขอค่อยว่ากัน“....” เขามองฉันอย่างจับผิด เหมือนยังไม่เชื่อที่รับปากออกไป“จะเงียบทำไม พูดต่อสิ”พึ่บ!ลูคัสปล่อยมือที่กอดฉันออก แล้วพาตัวเองขึ้นนั่งห้อยขาบนโต๊ะทำงาน“....” นัยน์ตาคมมองร่างบางตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ละอย่างที่ฉันต้องเจอ!“ถ้าน
“ถ้าไม่พูด ฉันจะไม่อยากรู้แล้วนะ” ต้องใช้ไม่แข็งแล้ว ขยันหลอกล่อฉันเลยเหรอเกิน“ไม่อยากรู้เรื่องของฟ่า แล้วเรื่องของเราล่ะ”“ก็ไม่อยากรู้” ความจริงฉันอยากรู้ทั้งหมด แต่เขาเอาแต่แกล้งกันอยู่ได้“แน่ใจ”“อือ”“ทั้งที่ความหมายมันคือฟี่นะ”“...อะไร” กลายเป็นฉันบ้างที่ขมวดคิ้วใส่เขา พูดอะไรออกมาฉันไม่เข้
“พอได้แล้ว...”มือเล็กยกขึ้นดันไหล่กว้างออกห่างตัว พร้อมเบือนหน้าหนีริมฝีปากของคนตัวสูงที่ยังไล่ต้อนเข้ามา“ยัง” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นแผ่วเบา แล้วจับรวบข้อมือเล็กทั้งสองเอาไว้ ใช้มืออีกข้างรองแผ่นหลังดันเข้าชิดตัว“สรุปว่าเรียกฉันมาทำอะไรเนี่ย พอได้แล้วลูคัส” ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ลูคัสไม่สนใจเสียงท




![นางบำเรอมาเฟีย [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


