LOGINไม่คิดเลยว่าเซ็กซ์ที่เป็นเพียงจินตนาการในตอนนั้น กำลังถูกเขาทำให้มันเกิดขึ้นจริงตอนนี้
View Moreหลายปีต่อมา "ป๊าก้าบ~" เสียงเรียกเด็กชายผมสีน้ำตาลอ่อน เรียกความสนใจของเซนจากหน้าจอได้ป็นอย่างดี ลูกชายวัยสามขวบเดินเข้ามาภายในห้องทำงานที่ไม่ได้ล็อกประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "ครับ ออสโลเรียกป๊าทำไมครับ" คนเป็นพ่อเดินเข้าไปอุ้มลูกชายมานั่งบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะหลุบตามองมือเล็กๆ ที่เปื้อนขนแมว "ไ
เปิดประตูพร้อมกับออกแรงดันแผ่นหลังสามีเข้าห้องเบาๆ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของคนเป็นลูกน้อง ดีนส์มองใบหน้าหวานที่ดูไม่ทุกข์ร้อนที่สามีเจ็บป่วยด้วยความสงสัย ยิ่งรอยยิ้มมีพิรุธนั่นยิ่งทำให้เขาสงสัย “นายหญิงท้องหรือเปล่าครับ” แกร๊ก มือที่จับลูกบิดค้างไว้ชักมือกลับด้วยความตกใจ พริมโรสหันขวับมองมือขวาข
หนึ่งปีต่อมา เจ้าของร่างสูงนั่งทำงานภายในห้องทำงานหรูอย่างเคร่งเครียด เนื่องจากอยู่ในช่วงส่งเอกสารภาษีประจำปี ปกติงานพวกนี้เจ้านายของเขาจะเป็นคนตรวจสอบมันด้วยตนเอง แต่หลังจากกลับฮันนีมูนที่สแกนดิเนเวีย ทั้งคู่กลับเดินทางไปญี่ปุ่นต่อ งานของนายทั้งหมดที่เขาเป็นคนแบกรับคนเดียวตลอดหนึ่งเดือน จึงยังค
ใช้แก้มตัวเองถูไถกับคนตัวเล็ก จนคนถูกกระทำหัวเราะออกมาทั้งที่ใบหน้ายังมีคราบน้ำตา "ใจดีมาก ใส่ใจคนอื่น" เขาชมเปาะจากใจ "จริงเหรอ...ชมอีกสิ" "..." "นะ...ชมเตยอีก ชมอีกๆ" เขย่าท่อนแขนแข็งแรงรบเร้าอย่างเอาแต่ใจ ดีใจเพราะถูกเขาชม ปกติเธอไม่ค่อยถูกชมว่าใจดีกับใคร หากถูกชมว่ากวนประสาทเก่ง หรือเผ
"เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ" ฉันยื่นหน้าไปหอมแก้มสากเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ ยืนมองรถของเขาขับออกจากคณะไปจนสุดสายตา จากนั้นจึงเดินไปยังที่นั่งบริเวณลานคณะ ซึ่งมีใบเตยนั่งรออยู่ก่อนแล้ว "รถแดงนี่ขายทิ้งแล้วมั้ง" เอากับมันสิ นั่งปุ๊บก็กัดฉันปั๊บเลย "แกก็มีผู้ชายมารับมาส่งนี่" "ลุง
[Primrose Talks] ตั้งแต่กลับมาจากสิงคโปร์ ฉันก็แทบไม่ได้กลับคอนโดตัวเองเลย เซนให้ฉันพักอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์กับเขา ไปรับไปส่งฉันที่มหาวิทยาลัย จนฉันอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปถามพี่ดีนส์ในตอนที่เขาไม่อยู่ "ช่วงนี้เซนทำงานบ้างไหมคะ" ฉันถามเขาระหว่างที่เรานั่งอยู่ในครัวรอเจ้าของห้องแต่งตัวไปทำงาน "ค
กำหนดการขึ้นเครื่องกลับคือเวลาสิบโมงตรง แต่เมื่อมาเฟียหนุ่มจูงมือแฟนสาวมาถึงอาคารรับรองสำหรับเดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัว ลูกน้องก็เดินมารายงานว่าพบคนของราฟาเอลอยู่บริเวณสนามบิน พริมโรสยกมือขึ้นปิดปากหาวเป็นรอบที่ร้อย เมื่อคืนเขาชวนเธอลองชุดใหม่กว่าจะได้นอนก็เกือบเช้า เธอมองคนตรงหน้าทั้งสองด้วยควา
"เขาจะมาเหรอคะ" เธอเอ่ยถามขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ใบหน้าหล่อพยักหน้าแทนคำตอบ หญิงสาวเพิ่งสังเกตว่าที่หูของเขาข้างหนึ่งกำลังสวมหูฟัง และเมื่อหันไปมองบอดี้การ์ดคนอื่น ทุกคนก็กำลังสวมหูฟังเช่นเดียวกัน "อย่ากลัว อย่าตกใจ" คำพูดเพียงเท่านี้ก็ทำให้พริมโรสเข้าใจ มือเรียวใช้ช้อนตักเค้กทานเงียบๆ เพื่อระงับ