สยบรักละลายใจ (Hate To Love)

"ไปอยู่กับเสี่ยภาคสักพักนะลูก เสี่ยบอกจะเลื่อนวันจ่ายหนี้ให้พ่อด้วยถ้าลูกไปอยู่เป็นเพื่อนเขาสี่ห้าวัน”

สุชาติผู้เป็นบิดาเกลี้ยกล่อมบุตรสาว ในครั้งนี้หากว่ารอดไปได้เขาจะไม่กู้หนี้ยืมสินคนอย่างเสี่ยภาคอีก

แม้จะปวดใจแต่ก็ทำเพื่อรักษาธุรกิจครอบครัว ฝ่ายแม่ยายไม่ยอมขายฟาร์มหอยมุกมาช่วย เขาเองก็อับจนปัญญาเลยต้องส่งลูกสาวไปขัดดอกแทน

“พี่ชาติเสี่ยภาคมารอแล้วพี่” แม่เลี้ยงรีบเตือนพลางเหล่ตามองลูกสาวติดสามีที่เอาแต่หน้าซีดตัวสั่นเทา หล่อนเอ่ยอย่างหวังดีว่า

“อย่าให้ฝ่ายนั้นรอจะดีกว่า มะเหมี่ยวโตเป็นสาวแล้ว จบมอห้าก็ถมเถ ในอนาคตยังไงก็ให้ผัวเลี้ยง เสี่ยภาคร่ำรวยมีทรัพย์สมบัติเยอะจะตาย อีกอย่างเสี่ยเขาก็ชอบหนู ตัวเองสบายครอบครัวก็สบายไปด้วย รีบไปเถอะน้าเก็บของให้แล้ว”

เด็กสาวผมถักเปียสองข้างนั่งหมดอาลัยอยู่บนเก้าอี้ไม้ ใบหน้าผุดผ่องเปื้อนคราบน้ำตาเงยมองแม่เลี้ยง จากรอยยิ้มหยันที่มุมปาก บ่งบอกว่าเธอไม่ได้คล้อยตามคำพูดสวยหรูอุบาทหูสักนิด

ไอ้เสี่ยภาคอายุหกสิบแล้ว เป็นไอ้แก่บ้าตัณหาที่ชอบเลี้ยงผู้หญิง ตกอยู่ในเงื้อมมือของมันมีแต่ตายทั้งเป็น เอาอะไรมาสุขสบายไม่ทราบ

“พ่อก็เห็นด้วยที่จะส่งหนูไปให้ไอ้แก่นั่นเหรอ มันชอบเด็กผู้หญิงนี่ แล้วลูกของพ่อกับน้ารตีละ ทำไมไม่ส่งไป”

สิ้นคำฝ่ามือของบิดาก็ตบลงมา “นังลูกทรพีเลี้ยงไม่เชื่อง! น้องแกพึ่งจะขึ้นมอสาม! แกก็มีความคิดชั่วช้าแบบนี้เหรอ แกเป็นพี่ควรเสียสละสิ ถ้าแกไม่ไป รู้ไหมว่าพวกเราจะเดือดร้อน เลี้ยงเสียข้าวสุก!”

“พี่ชาติใจเย็นๆ ก่อนนะ มะเหมี่ยวอาจจะไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้น”

“มันตั้งใจ ตั้งแต่แม่มันตายมันก็ไม่เคยเชื่อฟังฉัน ทำตัวตกต่ำ ฉันไม่อยากให้มันเกิดมาเป็นลูกของฉันด้วยซ้ำ ไปเลยนะนังสารเลว ไปหาเสี่ยภาคเดี๋ยวนี้ ถ้าแกยังทำตัวเนรคุณอีก ดูว่าฉันจะตีแกให้ตายไม่ได้”

คำพูดจากปากของผู้นำครอบครัวโหดร้ายขึ้นเรื่อยๆ ผ่านมาห้าปีก็ยังคงกึกก้องวนเวียน หลอกหลอนเธอในความฝันอยู่ทุกค่ำคืน ตอนนั้นหากคุณยายไม่ขายฟาร์มหอยมุกมาไถ่ตัว ชีวิตนี้ก็คงโดนทารุณกรรมจนตาย

มะเหมี่ยวสะบัดหน้าไล่ความคิดขุ่นมัว รีบถูพื้นร้านอาหารที่เลอะเปรอะเปื้อนให้เสร็จ เธอมีงานพิเศษทำซ้อนกันฉะนั้นจะชักช้าไม่ได้

ขณะกำลังยุ่งวุ่นวายโทรศัพท์ที่ซุกไว้ในผ้ากันเปื้อนก็ส่งเสียงเตือน หญิงสาวเปิดอ่านพลันถอนหายใจเอือมระอาออกมา

[โรงแรมเซ็นจูรี่ ห้องเพรสซิเดนสูทชั้นแปด หมายเลข 888]

เธอรีบนำไม้ถูพื้นไปเก็บ ถอดผ้ากันเปื้อนประจำตำแหน่งออกแล้วคว้ากระเป๋าสะพายข้าง “เฮียหลอง เหมี่ยวเก็บหลังร้านเสร็จแล้วนะ มีธุระด่วนเหมี่ยวกลับก่อน”

“เดี๋ยวๆ อาเหมี่ยว เอาข้าวกลับไปกินด้วย ขาหมูจะหมดพอดี เฮียค่อยตุ๋นใหม่พรุ่งนี้ เก็บไว้ก็น่าจะเสีย”

มะเหมี่ยวยื่นมือไปรับ ยิ้มให้เจ้าของร้านข้าวขาหมูบะหมี่ชื่อดังย่านเยาวราชทีหนึ่ง “ขอบคุณนะเฮีย เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ”

“ค่อยๆ เดิน ระวังรถด้วย”

มะเหมี่ยวโบกมือเป็นอันว่าเข้าใจ ท่ามกลางความวุ่นวายของเมืองใหญ่ ผู้คนต่างก็เร่งรีบไปกับวันเวลาที่จำกัดและภาระงาน การได้รับน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้ทำให้รู้สึกดีมากๆ

เธอเรียกรถแท็กซี่ไปยังโรงแรมเซ็นจูรี่ สบตากับพนักงานต้อนรับราวกับรู้จักกันเป็นอย่างดี แม้จะแต่งตัวซอมซ่อก็ไม่มีใครขวาง ปล่อยให้หญิงสาวในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาดเข่าขึ้นลิฟต์ไปยังจุดหมาย

ในห้องเพรสซิเดนสูทระดับห้าดาว แสงไฟเจิดจ้าสาดสะท้อนให้เห็นชายหนุ่มหญิงงามคู่หนึ่ง ผู้หญิงกำลังคร่อมตัวอยู่เหนือผู้ชาย นิ้วมือแต่งเล็บยาวแกะกระดุมเสื้อตัวเองอย่างมีนัยยะสำคัญ

“พี่โจนาสคะ เรามาเล่นอะไรสนุกๆ กันดีกว่า หนูไม่คิดเงินเพิ่ม จะบริการพี่ให้ถึงใจไปเลย”

เด็กเอ็นเตอร์เทนต์สาวถอดชุดตัวเองออก ยั่วให้ชายหนุ่มใต้ร่างหลงใหลไปกับขนาดหน้าอกหน้าใจที่พึ่งไปอัพไซส์มาของหล่อน

เขาคนนี้แค่ได้นอนด้วยสักครั้งก็คุ้มค่าเหนื่อยแล้วเข้าใจไหม ไม่ต้องเพิ่มเงินเธอก็พร้อมจะพลีกายจัดให้แบบเต็มคาราเบล ด้วยใบหน้าที่สมบูรณ์ราวกับพระเจ้าปั้นแต่ง คิ้วเข้ม จมูกคม ลือกันว่าตรงนั้นห้าสิบหกทั้งฐานะทางบ้านมหารวย ใครบ้างไม่อยากได้อยากโดน

หญิงสาวก้มตัวลงซุกไซ้ซอกคอแกร่ง คนใต้ร่างไม่หือไม่อือและก็ไม่ขัดขืน เขาเอาแต่นิ่งแล้วมองเยื้องไปทางประตู คงเพราะฤทธิ์สุราจึงยังไม่เกิดอารมณ์ คืนนี้เธอจะโชว์ลีลาสุดยอดเด็กเอ็นเกรดเอของร้าน เอาให้สุดหล่อจดจำไม่มีวันลืมเลย

จากนั้นก็มีเสียงเตือนกดรหัสผ่าน คนที่เดินเข้ามามีท่าทีใจเย็น

“พี่มะเหมี่ยว พี่เข้ามาได้ยังไง”