OMDB4. Enemy

Cariena’s POV

.

I can feel the warm water around my skin, which feels refreshing. It feels like I'm floating out of space. Walang iniisip, blanko ang utak.

I had a few bruises that I got from the escape. I could still hear the people's screams when I fired the shotgun at my target.

Huh, that was not even half of the money that Diego would get, but I stole that from him. I don't care if it's going to cost less. I want him dead.

Naimulat ko ang mga mata at sa malinaw na tubig ng bathtub na ito nakasubsob ang buong katawan ko. Hubad, walang saplot at walang pakialam sa mundo. Tahimik ang buong paligid, hanggang sa marinig ko ang mahihinang hakbang na papasok dito sa banyo ko.

I cursed in the back of my mind and slowly held my gun with me. It's behind me, in this bathtub, just behind my naked body.

Dahan-dahan ang paghawak ko nito at mariing nakabukas ang mga mata ko. Hanggang sa naaninag ko na ang anino niya sa harapan ko.

I'm like a sleeping beauty to him, but it's just that I'm naked. And the hell, dammit!

He slowly pointed the gun towards me, but the water splashed in that split of seconds before he could move.

Bang!

Headshot.

Tumalsik ang dugo niya mula sa ulo sa buong banyo ko. Naalarma ang dalawang bodyguards na nasa labas ng kwarto ko at mabilis na pumasok rito.

"Miss Cariena!!" Sigaw ng mga walanghiya at walang silbi.

"Are you okay, Miss Cariena?" si Edu. Nagtatanong nga siya pero sa hubad na katawan ko napaku ang mga mata niya.

Tsk, ang manyak talaga!

"What the hell? Paano nakapasok ang ahas na ito? Who is he?" Sabay kuha ko sa tuwalya. Pero itinapon ko lang din ito sa mukha ni Edu, dahil natalsikan ito ng dugo.

Dumating ang iba pang bodyguards at lahat yata sila ay nasa kwarto ko na. Napaluhod si Edu sa taong binaril ko at pinakiramdaman niya ang pulso nito.

"H-he's dead," utal niya.

Kumunot ang noo ko at napansin ko ang daming tattoo sa katawan niya. The other boys checked at him and saw a different type of tattoo behind his ears.

The nostra? Isip ko habang pinagmamasdan ito. Bahagya akong napaluhod at tininangan ulit ito. Sigurado ako na ang mga Nostra ito. Pero impossible naman? Wala kaming atraso sa kanila. If I know, this person was probably paid by Diego to kill me.

That pest!

"Itapon iyan sa basement at ilibing!" utos ko kay Edu na ngayon ay nakanganga pa rin na nakatitig sa hubad na katawan ko.

The heck! Mura ng isip ko. Hindi lang naman si Edu ang tulala, dahil silang lahat na nandito ay parang mga aso na nakakita ng diwata.

Mga manyak talaga!

"Who's in-charge of the security?" Tutok ko sa baril sa isang bodyguard na nasa harapan ko.

Napalunok siya at nauutal na. Hindi na tuloy siya makapagsalita at sa sobrang takot na papatayin ko siya ay naihi pa.

"I-I don't know, Miss Cariena."

Bahagya akong natawa at pinutok ito sa paang bahagi niya. Tinamaan ko lang naman ang paa niya! Mabuti nga sa kanya!

"Sa oras na malaman ko na isa sa inyo ay kasabwat. Alam niyo na ang mangyayari?! Hindi ko kayo papatayin. Ang boring naman noon di ba? Ipapakain ko ang buhay na katawan ninyo isa-isa kay Zorya. Maliwanag ba!"

Namilog ang mga mata ko at napaatras sila.

"Now don't look at me!" Turo ko sa baril sa kanila.

Isa-isa silang nagsitakbuhan palabas ng kwarto ko, at tanging si Edu at ang iilan lang ang natira. At nang matitigan ko sila ay takot ang mga mata nilang nakatitig sa paanan ko.

Ngumisi ako. They knew me well, and I will not hesitate to kill them. Tumalikod na ako at kinuha ang bathrobe na nasa ibabaw ng kama. Ipinalupot ko ito sa katawan ko at huminga ako nang malalim.

Pati ba naman dito sa sariling pamamahay ko ay hindi ako safe? Mga walang silbe talaga itong mga tauhan ni Papa.

"Edu?"

Nahinto ako at humarap ulit ako kay Edu na nasa loob ng banyo.

"Y-Yes, Miss Cariena?" lunok niya. Halata ang panginginig sa boses niya.

"Clean the mess, okay? And clean my entire room. Sanitise the whole place!"

"Y-yes, Miss Cariena," yuko niya. At humakbang na ako palabas dito.

The hell! All I want is a safe place with a warm bed and a glass of wine. But shit! Talagang hindi ako tatantanan ng Deigo de Letsi na iyon! Makakatim siya sa akin talaga. Mapapatay ko rin ang walanghiya.

"What the hell is happening, Siobeh?" si Papa. Umaalingawngaw ang boses niya nang makapasok ako sa study studio niya.

He probably didn't hear the commotion from the other side of the building.

Hmm, I can't blame him.

Ba't naman kasi ganitong bahay na parang palasyo na puno ng mga bugok na tauhan ang nandito? E, mga walang silbe!

"You have to change your security, Papa. And at the same time, kill all your bodyguards. Mga walang silbe!" inis na tugon ko.

Naupo ako sa bakanteng upuan na yari sa mamahaling bato. Ang lamig nito sa pwet ko na para akong naupo sa yelo. Gumapang pa tuloy ang lamig nito sa katawan ko at napatayo ulit ako.

"What the hell!" inis na titig ko sa upang bato na ito. Kung puwede ko lang barilin ito ay ginawa ko na. Pero kasi isa ito sa mga koleksyon ni Papa na pinakaiingatan niya ay nagpipigil ako. Dahil kung hindi ay matagal ng lumubog sa dagat ang pabigat na batong ito!

"Mainit na naman ang ulo mo? Is there someone that tried to killed you?" Bahagyang tawa ni Papa. Hithit na naman niya ang tobacco na kasing laki at taas ng board stick.

Huh, kabaliwan talaga! Anong tribu ba nabibilang ang Papa ko? Tribung mantis de kamatis ba? O tribu ng mga walang utak sa lupa!?

Oh shit, I'm my father's daughter. E, kung walang laman ang utak niya ay ganoon din ako. Nakakatawa! At talagang anak niya ako ah!

Mabuti na lang at kay Mama ako nagmana. Taliwas sa isang kapatid ko na babae na isa ring pabigat at walang utak!

And FYI, I also have a brother, but he's a 'she' and a 'he'. Basta iyon na 'yon!

I'm honestly the middle child. The rebellious one, the fighter, and most clever. Papa cannot let Wayne manage the clan because he will just flirt with the other hot male mafias. Mahina kasi ang puso ng bakla at nakakahiya nga naman sa ama ko. Dahil kilalang matapang at walang kinatatakutan si Papa kabaliktaran sa nag-iisang lalaki na anak niya. Kaya ayon, pinalayas ni Papa at itinakwil bilang isang Costello si Kuya Wayne at nasa New York na. May sariling modelling business.

"Just deal with. I will call Vixtrous and see if he's - "

"No way, Papa! Ayaw ko sa manyak na mukhang tipaklong na 'yon! Pangalan pa lang niya nasusuka na ako. Vixtrous, Vixtrous mukha siyang virus!" Irap ko. Pero nahinto ulit ako at humarap sa kanya.

"Yes, I was nearly killed. Someone got into my suite. I killed him. I have no choice. Nasa basement at itanong mo si Edu kung sinong tauhan iyon. I have a bad feeling about this. And will you stop arranging dates for me, Papa? It's not funny. I don't want to go dating with all those useless jerks!"

Napalakas ko yata ang boses ko dahil tinakpan ni Papa ang tainga niya. Rinig ko agad ang ingay sa takong na sapatos ni Mama. Kilala ko na ang uri nang hakbang niya.

And yes, I was right when I looked at the person behind me. My one and only mother.

"What's wrong, Siobeh?" lambing na boses niya. Hawak niya ang maliit na tray na naglalaman ng malamig na inomin ni Papa.

Pinaikot ko na ang mga mata ko nang matitigan ito. Kahit kailan, iba nga naman ang kabaliwan ng pamilyang ito.

The drink that Mama's holding is not any ordinary one. It's a type of drink that my mother can only make. Isang magaling na scientist-chemist si Mama at nagtuturo bilang isang chemical professor sa isang sikat na unibersidad sa syudad na ito.

Everyone didn't know that she was married to an El Costello mafia lord. She always takes her maiden name until now.

Like everyone, Mama is not a stranger to this not-so-called discreet crazy world of mafias.

Their love story was funny and so cheesy. Mama is a goddess, while Papa? Huh, a beast? Hindi lang mukha ang beast pati na ang ugali niya. Dinaig pa niya ang tigre, pero isang tao lang din ang nakakapagtahimik sa kanya. Walang iba, kung 'di si Mama.

It was love at first sight for Papa to Mama. Niligawan niya si Mama at hindi siya nagpakilala na isa siyang boss mafia. E, baka raw matakot at tumakbo kaya nagbalat kabayo siya.

It was too late when my mother found out that the person she loves is a devil beast. Pero naniniwala si Mama na sa kabila ng magkaibang mundo nila ay kaya niyang kontrolin ang sungay ng Papa ko. Which is nangyari nga naman ano.

"Thank you, amore mio. Ti voglio bene," salitang Italyano ni Papa sa kanya.

"Oh prego, amore mio," lambing na sagot ni Mama kay Papa.

My mouth twisted when I witnessed the two of them kissing. Eww! I looked away ang rolled my eyes. These two lovebirds are giving me shivers!

"Siobeh, I've heard you stole the De Luna's mission," si Papa at nahinto lang din ako. At kagaya nang kanina ay muli kong pinaikot ang mga mata ko.

I looked at him and his brows furrowed. Alam ko na ito, kilala ko na ang Papa ko. Ugh!

"How many times I have to tell you that you better keep your distance away from that bastard!"

Umugong ang boses niya sa loob at napakurap si Mama. Ito yata ang ayaw niya kay Papa, ang nakayayanig na boses niya.

"And what do you want me to do, Papa? Hahayaan lang ng walanghiyang Diego? For fuck sake! He started this messed and I'm not backing out. Why would I?!" taas kilay ko. At namaywang na akong nakaharap sa ama ko.

Umayos si Mama at maingat ang ginawa niyang pagdampi sa mukha niya.

"Mi amor, El Patrione, Por pabor de - " salitang Italyano ni Mama kay Papa. Nagpapahiwatig ito na 'kumalma ka'.

"Siobeh!!" putol ni Papa sa pagsasalita ni Mama. Naghalo ang galit sa mga mata niya at halata rin ang lubos na pag-aalala nito.

"For Christ sake, Don't call me Siobeh, Papa!" Padyak nang paa ko.

Kumukulo na ang dugo ko. Naiinis ako sa tuwing tinatawag ako na Siobeh, at naiinis din ako kapag Cariena ang tawag nila sa akin. Mas mabuting wala akong pangalan.

"Siobeh, Siobeh, Siobeh! Puro kayo Siobeh! Kapatid niyo ba ako? Hindi 'di ba? Little big sister ba ako? Hindi 'di ba? So please, for mercy stop calling me Siobeh!"

Ginulo ko na ang buhok ko sa inis at natawa na si Mama sa bandang gilid. She knew that I hated this name, and that she let her husband named me this.

Pangalan ba ang Siobeh? Kalokohan 'te! Siobeh means little big sister.

Yes, I'm a little sister to my spoiled brat sister, and a big sister to my baklang brother. At hindi lang iyan, naalala ko ang mga kaklase ko noon na bully sa akin.

That name echoed in my ears, and it gave me shivers!

Mabuti pa ang walanghiyang Diego. Kung makasigaw sa pangalan ko ay natatawa ako. Ewan ko ba, pero kasiyahan ko ang sakit niya.

"Darling Cariena," si Papa. Lumambot na ang boses niya.

"I don't want to see you getting hurt. We both knew. We knew that Diego would kill you. And I don't want that to happen, hija."

Napangisi ako at humakbang na si Papa palapit sa akin. Namaywang ako sa sarili at napailing na.

There's no way a De Luna could kill me. Not him. Not that, Diego.

.

C.M. LOUDEN