LOGINRuined by the brother in-low 3
SUMMER “Walker,” garalgal kong nabitawan, ang pangalan ay lumabas bilang natataranta at nagmamadaling bulong habang pilit akong humahawi mula sa pagkakahawak ni Maddox. Hindi siya gumalaw. Nanatili ang kanyang ulo sa pagitan ng aking mga hita, ninanamnam ang init ng aking katawan. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang tumingin sa akin, ang kanyang mga mata ay madilim at hindi kumukurap. Hindi siya natakot sa panganib; lalo lamang itong nagpaalab sa kanya. Sinubukan kong umalis sa kanya, nanlalaki ang aking mga mata at laging nakatingin sa pinto—na ngayon ay nakabukas na ng ilang pulgada, na nagpapakita ng walang laman na pasilyo. Gayunpaman, nawalan ng kulay ang aking mukha, at ang matinding init ay napalitan ng matinding takot. Hindi pa dapat nakakabalik si Walker. Apat na oras ang biyahe papuntang kumpanya, lalo na sa trapiko tuwing Pasko sa Seattle. Pero baka... baka may nakalimutan siyang mahalagang bagay. Ngunit habang nakatingin ako, pilit na inalis ang takot na sumasakal sa aking lalamunan, nakita ko ang pamilyar at mababang anino na pumasok sa siwang ng p***o. Hindi iyon ang anyo ng aking asawa. Mababa ito, makinis, at nababalot ng kulay abong balahibo. Si Lucy. Dahan-dahang naglakad ang pusa papasok, ang buntot ay nakataas na parang nagtataka, habang ang kanyang berdeng mga mata ay dahan-dahang kumukurap habang pinagmamasdan ang aming ginagawa. Naglabas siya ng mahina at parang nagtatanong na meow, bago lumingon at lumabas muli. Ang ginhawang naramdaman ko ay sobrang tindi na halos bumigay ang aking mga tuhod, na humalo sa pagkahilo dulot ng naglalakbay na adrenaline sa aking katawan. “Si... si Lucy lang,” bulong ko, na halos hindi marinig. Agad kong sinubukang itulak ang balikat ni Maddox, desperadong gamitin ang pangyayaring ito bilang paalala na itigil na ang lahat ng ito. “Maddox, kailangan na nating tumigil. Masyado na tayong malapit na mahuli. Hindi natin pwede—” Hindi niya ako pinatapos. “Hindi pa, Summer,” tawa niya nang mahina at masama, na nagpadala ng kilabot sa aking gulugod. “Matagal ka nang naghihintay. Kaya mo pang maghintay nang kaunti pa.” Itinaas niya ang kanyang ulo, ang madilim niyang mga mata ay kumikinang sa mapanganib na hangarin, habang ang mainit niyang hininga ay humahaplos sa aking pagkatao. “Gusto kong tuluyan kang mawala sa sarili.” “Maddox, pakiusap,” nakiusap ako, habang ang aking bewang ay kusang gumagalaw pataas, naghahanap ng kanyang malalambot na labi sa aking pinakamaselang bahagi. Hindi siya nagmadali. Nanatili siya roon, ang tingin ay nakapako sa aking basang-basang pagkatao—isang madilim at matinding tingin na nagpaalab sa aking buong katawan. Humihinga ako nang mabilis at mababaw, ang aking bewang ay patuloy na naghahangad sa kanya, ngunit ninanamnam niya ang kontrol. “Basang-basa ka na para sa akin, Summer,” bulong niya, habang ang kanyang boses ay parang yakap sa aking pagsuko. “Tignan mo kung gaano mo ito kagustuhan. Lahat ng init na ito, lahat ng basang ito... para lamang sa akin.” Isang may tato na daliri ang ipinasok niya sa aking pagkatao, at napasigaw ako—isang mahinang tunog ng gulat at ligaya. Ang aking likod ay mariing yumuko laban sa malamig na pader ng kusina. “At alam mo kung para saan ito, hindi ba?” dagdag niya, habang dahan-dahan at sinasadya niyang kuskusin ang bahaging iyon. “Ito ay para sa bawat pagkakataon na tumitingin ka sa akin habang nasa hapag-kainan. Sa bawat pagkakataon na isinusuot mo ang mga mapanuksong damit na nagpapakita ng iyong dibdib. Sa bawat pagkakataon na alam kong iniisip mo ako sa halip na siya.” Namula ang aking mukha nang husto. “Itigil mo na,” garalgal kong sabi, ngunit mahina ang aking boses, na talo na ng ligayang ibinibigay niya sa akin. Ang ligayang nararamdaman ko mula sa pag-ikot ng kanyang daliri ay higit pa sa anumang pagsisisi na nararamdaman ko. Hindi niya ako pinansin. Sa wakas, idinikit niya ang kanyang mga labi sa lugar na pinakagusto ko—dahan-dahang idinampi ito sa aking pinakamaselang bahagi. Hinalikan niya ito. Kinagat nang bahagya. Sinipsip. “Oo, Maddox,” daing ko. “Oo, oo.” Tumayo siya nang tuwid, habang ang kanyang pagkalalaki ay nakadikit sa aking bukana. Ang makapal na bahagi niya ay kumuskos sa aking sensitibo at namamagang bahagi, na nagpadala ng matinding alon ng ligaya sa buong katawan ko. “Akin ka,” ungol niya. “Tatanggapin mo ang bawat pulgada ko, at isisigaw mo ang pangalan ko. Kaya mo bang gawin iyon, Summer?” Masyado na akong basang-basa at puno ng pagnanasa para intindihin ang sinabi niya. Mas madali na lang na tumango nang mabilis at walang pag-aalinlangan. Tinitigan ako ni Maddox, ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng matinding pagnanasa. Pinagmasdan ko habang dahan-dahan niyang binubuksan ang butones ng kanyang pantalon, at lumabas ang kanyang pagkalalaki. Malaki siya. Makapal. Eksakto sa kung paano ko siya naiisip sa aking mga pantasya. Dahan-dahan at sinasadya niyang idinikit ang dulo nito sa akin. Naramdaman ko ang init, ang makapal at makinis na dulo na dahan-dahang pumapasok sa aking nanginginig na pagkatao. Isang napakasarap ngunit matinding paglawak. Napasinghap ako, napahinto ang aking paghinga, habang mahigpit na nakakapit ang aking mga daliri sa kanyang braso. “Maddox... pakiusap...” Sa isang malalim at mariing ungol, dahan-dahan siyang pumasok nang buo at malalim. Parang naglaho ang buong mundo at napalitan ng matinding ligaya. Puno na siya. Hindi kapani-paniwala, sobrang puno. Ipinaglawak niya ako hanggang sa maramdaman ko ang pagdikit ng kanyang bewang sa akin. Tumigil siya sandali, habang nananatili nang malalim sa loob ko, hinahayaan ang katawan ko na masanay sa kanya. Mabilis ang paghinga niya, nakakuyom ang kanyang panga, at may patak ng pawis na dumadaloy sa kanyang noo. “Diyos ko,” garalgal niyang sabi, puno ng kasiyahang pagnanasa. “Dito ka talaga nararapat, mahal. Mahigpit. Mainit. At basang-basa para sa akin.” Pagkatapos, nagsimula siyang gumalaw. Nagsimula ito sa mabagal at malalim na paghila, hanggang sa halos lumabas na siya at dulo na lang ang naiwan sa loob ko. pinaglalaruan ang aking pinakamasaselang bahagi bago siya humila pabalik, at muling pumasok nang may matindi at gutom na pwersa na tumagos hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng aking pagkatao. Lahat ng uri ng malalim na daing ang lumabas sa aking bibig. Itinaas ko ang aking bewang upang salubungin siya, desperado sa bawat pagtama, bawat pagpasok, at sa masarap at bawal na pag-angkin niya sa akin. Lalo kong pinabilis ang aking kilos sa bawat nanginginig na hiningang lumalabas sa aking mga labi. Magaspang ang kanyang mga pagpasok, at eksaktong tumugma sa matinding paghahangad na dala ko sa loob ng maraming taon. Bawat pagtama ng kanyang pagkalalaki sa aking pagkatao ay lalo akong itinutulak sa dulo ng ligaya, hanggang sa hindi ko na makilala ang sarili kong mga tunog. Itinagilid ko ang aking ulo paatras, isinara nang mahigpit ang aking mga mata, habang mabilis at malakas ang pagtaas-baba ng aking dibdib. “Tignan mo ang sarili mo,” ungol niya, habang ang kanyang tingin ay nag-uutos na kilalanin ko ang ganap na pagkasira na ginagawa niya sa akin. “Isinisigaw mo ang pangalan ko habang ginagamit ko ang katawan mo. Nanloloko ka sa asawa mo, Summer, at hindi ka pa kailanman naging ganito kasaya.” Ang mga mapanuksong salita niya ay nagsilbing matalas at masamang dagdag sa ligayang halos hindi ko na kayang tanggapin. Sa biglaang pagbabago ng ritmo, lalo pa niyang pinabilis at pinalakas ang kanyang pagpasok, habang itinutulak ako sa malamig at matigas na ibabaw ng lababo. Ang tunog ng aming pinagpapawisang katawan na nagtatagpo, at ang marahas na pagtama ng basang balat sa balat, ang naging pinakamalakas at pinakabawal na awiting Pasko na narinig ko kailanman. Isinisigaw ko nang walang kahihiyan habang patuloy na pinupukpok ng pagkalalaki ng aking bayaw ang aking pagkatao. Ang tensyon ay lalong tumindi at naging mahigpit na buhol sa aking puson. Naramdaman ko ang hindi pamilyar at nakakatakot na paglapit sa pinakamataas na antas ng ligaya na hindi ko pa nararanasan kailanman—at isinigaw ko ang kanyang pangalan; hindi na ang mahinang pakiusap gaya ng dati, kundi isang malakas at desperadong ungol. “Ayan na,” mariing sabi ni Maddox, habang ang kanyang asul na mga mata ay naging mas madilim pa. Nagbigay siya ng tatlo pang huling at matitinding pagpasok. “Dumating ka na para sa akin, Summer. Ngayon mismo. Dito mismo.” Ang pagsabog ng ligaya ay agaran at nakakabingi—niyanig nito ang buong katawan ko sa sunod-sunod na marahas na panginginig na hindi ko na mapigilan. Ang aking paglabas ay mainit, malakas, at lubos na bumalot sa akin, habang mahigpit na humahawak sa matigas na bahagi ng kanyang pagkalalaki na nasa loob ko, na nagdulot ng malalim na ungol ng kasiyahan mula kay Maddox. Ang mga alon ng ligaya ay dumaloy sa buong katawan ko, na nag-iwan sa akin na basang-basa ng kasiyahan. Hindi huminto si Maddox. Ang kanyang makapal na pagkalalaki ay nanatiling nakabaon nang malalim sa loob ko, habang ang kanyang malakas na katawan ay nanginginig dahil sa sarili niyang paghahanda. Bahagya siyang humila palabas, at muling pumasok nang may matinding pwersa na nagtulak sa akin nang mariin sa lababo. Ipinatong niya ang kanyang mga palad sa magkabilang gilid ng aking bewang, at muling sumugod pasulong. Hinawakan niya ang aking baba gamit ang kanyang may tato na kamay, itinaas ang aking ulo at pinilit akong tumingin sa kanya. Muli siyang nagsimulang pumasok nang malalim at mariin, sa isang ritmo na puno ng paghahari at parusa na nagpaalis ng lahat ng aking hininga. “Gusto mo bang malaman ang katotohanan?” ungol niya, habang ang kanyang mukha ay ilang pulgada na lamang ang layo sa akin, at ang kanyang mga mata ay nag-aalab ng masama at hindi matitinag na damdamin. “Akin ka, Summer. Bawat marumi at naghahangad na bahagi mo ay sa akin.”My Bodyguard Likes Me Wet – part2 SI ALEXA “Daan-daang taon na ang nakalilipas,” sinimulan niya, ang bawat salita ay dahan-dahan at mabigat na parang bumabalik mula sa napakalayong panahon. “Noon pa man ay magkasama na tayo—hindi rito, hindi sa ganitong paraan, ngunit sa ibang lupain, sa ibang panahon. Ikaw ay isang prinsesa, at ako ay isang mandirigma na itinalaga upang protektahan ka.” Nakinig ako nang nakanganga, ang aking puso ay tumitibok nang mabilis kahit na ang isip ko ay hirap na hirap na tanggapin ang sinasabi niya. “Nagmahalan tayo—labag sa lahat ng batas at kagustuhan ng iba,” patuloy niya, habang ang kanyang mga mata ay napupuno ng pighati. “Ngunit hindi tayo pinayagan ng tadhana. Pinaghiwalay tayo ng kapangyarihan ng mga taong ayaw sa ating pagsasama—ipinangako nilang hindi na tayo muling magkikita, kahit sa susunod na buhay, o sa susunod pa rito. Ngunit gumawa ako ng panata… gumawa ako ng k
: My Bodyguard Likes Me Wet – part 1 SI ALEXA Ang ulan ay walang tigil sa pagbuhos—malalaking patak na tumatama sa bubong ng sasakyan, na lumilikha ng isang tunog na tila huni ng libu-libong kuliglig sa gabi. Nakasandal ako sa bintana, pinagmamasdan ang madilim na daan na halos hindi na makita dahil sa lakas ng ulan. Ang amoy ng basa na lupa at malamig na hangin ay tumatagos sa maliit na siwang ng bintana, nagpapadama sa akin ng lamig na umaabot hanggang sa aking mga buto. “Nanginginig ka na po, Miss Alexa.” Ang boses ay malalim, mababa, at puno ng awtoridad—isang boses na pamilyar sa akin, ngunit ngayon ay may halong pag-aalala na hindi ko karaniwang naririnig. Lumingon ako. Nakatayo siya sa pintuan ng sasakyan, ang kanyang malaking katawan ay humaharang sa malamig na hangin na pumasok mula sa labas. Nakasuot siya ng itim na amerikana na nakabukas, na nagpapakita ng matipunong katawan sa ilalim. Ang kanyang buho
My Bodyguard Likes Me Wet – Ikaapat Bahagi ### SI ALEXA Nang dumating ang araw ng paglalakbay, umalis kami nang maaga bago sumikat ang araw. Ang paglalakbay ay mahaba at mapanganib—dumaan kami sa mga bundok at kagubatan na halos walang daanan, habang patuloy na nararamdaman ang pagsubaybay ng mga kalaban na hindi natin nakikita ngunit laging nandoon. Sa bawat hakbang, mas lalo kong naintindihan kung gaano kalaki ang sakripisyong ginawa niya para sa akin—kung paano niya pinasan ang bigat ng daan-daang taong kalungkutan nang mag-isa, lahat dahil sa pagmamahal na hindi niya kayang kalimutan. Nang sa wakas ay makarating kami sa sinaunang kagubatan, ang hangin ay nagbago—naging mas malamig, mas tahimik, at puno ng lumang kapangyarihan na tila nagmamasid sa amin. Sa gitna ng kagubatan ay may isang lumang bato—ang mismong lugar kung saan ayon sa kwento, tayo ay naghiwalay noon. “Narito na tayo,” bulong ni Gabriel habang humihinto sa harap nito. “Dito nagsimula ang lahat… at dito rin
The Midnight Auction – part 3 SI ELARA Idinikit niya ang kanyang mga labi sa akin—hindi bigla, hindi mapilit, kundi dahan‑dahan na parang humihingi ng pahintulot kahit na alam na niyang akin na ang lahat. Sa sandaling dumampi ito, parang huminto ang oras. Ang lamig ng takot na kanina’y bumabalot sa akin ay biglang natunaw, napalitan ng mainit na alon na dumaloy mula sa aking mga labi hanggang sa pinakadulo ng aking pagkatao. Ang halik niya ay puno ng bagay na hindi maipaliwanag—hindi lamang pagnanasa, kundi pagkilala, paghahangad, at tila pagbabalik sa isang bagay na nawala na noon pa man. Dahan‑dahan niyang ibinuka ang aking mga labi gamit ang kanyang sarili, at nang magtagpo ang aming mga dila, napasinghap ako nang mahina habang ang aking mga kamay ay kusang umakyat upang humawak sa kanyang balikat. “Elara…” bulong niya sa pagitan ng bawat dampi, ang pangalan ko’y parang isang sumpa at panalangin nang sabay. “Matagal ko nang
The Midnight Auction – part 2 SI ELARA Nang bumaba ako mula sa plataporma, ang aking mga paa ay tila hindi nakadikit sa sahig. Parang lumulutang ako—takot, nasasabik, at nalilito nang sabay, habang ang salitang iyon ay umuulit sa aking isipan nang paulit‑ulit: Ginoong Ravenhurst. Narinig ko ang pangalang iyon minsan o dalawang beses—isinusulat sa mga pahina ng mga pahayagan na may mga larawan ng matataas na gusali, mga kumpanya na nagpapatakbo ng mga lungsod, at mga kwentong sabihin na siya ay hindi lamang mayaman… siya ay makapangyarihang sapat upang baguhin ang batas, baguhin ang takbo ng panahon kung nais niya. Walang sinuman ang nakakita sa kanyang mukha nang malinaw—lahat ng larawan ay malabo, laging nakatago sa likod ng anino o salaming may kulay. Ngunit ngayon… binili niya ako. Dalawang milyong dolyar. “Huwag kang tumingin sa iba,” bulong ni Madame Vera habang dahan‑dahang naglalakad sa tabi ko patungo sa hagdanan patungo sa m
The Midnight Auction – part 1 SI ELARA Ang orasan sa dingding ay dahan‑dahang tumunog—labindalawang beses, malalim at dumadagundong sa buong bulwagan. Hating‑gabi na. Nakatayo ako sa likod ng makapal na pulang kurtina, mahigpit na nakakapit sa telang tila ito ang tanging nagpapanatili sa aking nakatayo. Ang aking puso ay tumitibok nang napakabilis na parang nais nitong tumalon palabas ng aking dibdib; ang mga tuhod ko ay nanginginig, malamig na pawis ang dumadaloy pababa sa aking likuran kahit na ang silid ay punong‑puno ng mainit, mabigat na hangin na may halong amoy ng mamahaling pabango, sigarilyo, at pera—napakaraming pera. “Handa ka na ba, maganda?” Ang boses ni Madame Vera ay dumating mula sa likuran—mahinahon ngunit matalas, parang isang talim na balat ng ahas. Lumingon ako. Nakasuot siya ng itim na telang dumadaloy sa sahig, ang kanyang mapulang labi nakakurba nang bahagya sa isang ngit







