Chapter 3

Nagulat si Atty. Mendoza sa biglaang desisyon ni Nimfa. “Ano'ng sabi mo, Nimfa? Annulment? Are you sure about that?” paninigurado nito.

Bumuntong-hininga si Nimfa bago pabagsak na umupo sa kama. “Desidido na po ako, Atty. Mendoza. Niloloko lang ako ni Marcus. May relasyon siya kay Claire, sa asawa ng kapatid niya…”

“Puwede kitang tulungang mag-file ng annulment, Nimfa. Pero sigurado ka ba talaga?”

Lumunok siya bago sinapo ang noo. “Sigura—”

“Sino'ng kausap mo?” putol sa kaniya ng isang tinig.

Nang bumaling siya sa pinto, nakita niya si Marcus na hubo't-hubad. Dali-dali niyang pinatay ang tawag bago tinuyo ang magkabilang pisnging balot na ng luha.

“W-Wala.”

Umiling ang asawa bago naglakad palapit sa kaniya. “Ginagawa mo ba ‘kong tanga, Nimfa? Hindi ako bingi. Nakita at narinig kitang may kausap ka.”

“Wala ‘yon, Marcus…” pagpupumilit niya.

“Give me your phone, now!” maawtaridad nitong sambit bago inilahad ang kamay sa harap niya.

Nagsimulang manginig si Nimfa nang sandaling iyon dahil sa matalim na tingin ng asawa niya sa kaniya. Gustuhin man niyang hindi sundin ang nais nito, pero sa takot, wala na siyang nagawa kundi ang ipatong ang cellphone niya sa palad nito.

Sandali iyong kinalikot ni Marcus bago ibinalik ang tingin sa kaniya. “Si Atty. Mendoza ang kausap mo? Your lawyer? Bakit mo siya kausap?”

“May tinanong lang ako sa kan—”

Napasinghap na lang si Nimfa nang biglang hawakan ni Marcus ang braso niya. Bahagya pa siyang napadaing dahil sa higpit nang pagkakahawak nito sa kaniya.

“Nakikipaglandian ka ba sa kaniya, ha?” tiim na tanong ni Marcus sa kaniya.

“Hindi, Marcus, hindi,” agad niyang sagot bago sinubukang bawiin ang braso niya, ngunit hindi iyon binitiwan ng asawa kaya muli siyang nagsalita, “Bitiwan mo ‘ko, Marcus, nasasak—”

“Dapat lang na masaktan ka dahil hindi tama ‘tong ginagawa mo. ‘Wag na ‘wag mo nang kakausapin ang lalaking ‘yon dahil kung hindi, ikukulong kita rito.” At pabagsak siya nitong binitiwan bago inihagis ang cellphone niya sa pader dahilan para mawasak iyon.

“Marcus, ano'ng ginawa mo? Regalo ‘yan sa ‘kin ni tatay.” At nilapitan niya ang cellphone niya. Subalit nang makita niya ang estado noon, napaiyak na lang siya. “Regalo ‘to sa ‘kin ni tatay bago siya mawala. Ano'ng ginawa mo, Mar—”

“Parusa mo ‘yan sa pakikipag-usap mo sa lawyer mo!” walang emosyong anas ni Marcus bago ito tuluyang lumabas ng silid.

Napayukom na lamang si Nimfa. Nagngalit siya. Ito pa talaga ang may lakas ng loob na pagbintangan siya, eh sa kanilang dalawa, ito naman ang tunay na manloloko.

Sariling hipag, ginagapang.

Sariling hipag, pinagnanasahan.

Nakakasuka.

Dahil sa ginawa ni Marcus, magdamag nang gising si Nimfa. Wala na ang kaisa-isang alaala ng tatay niya sa kaniya bago ito mamaalam sa mundo.

Ang totoo, mag-isa na lang sa buhay si Nimfa dahil ang nanay niya ay namatay habang ipinapanganak siya.

Kaya ngayong may kinakaharap siyang matinding sitwasyon, wala siyang ibang mapaglapitan kundi ang sarili lang niya.

Kinabukasan, nang magising siya, bumaba agad siya sa unang palapag, subalit tila mapapatid siya sa kinatatayuan nang makitang magulo ang bahay.

Nagkalat ang mga unan sa sahig, may mga basag na vase, at mga indoor plants na tila pilit na binungkal, dahilan upang kumalat ang lupa sa marmol na sahig. Idagdag pa rito ang mga dekorasyon sa dingding—mga painting na pinaghirapan pa niyang ayusin—na ngayon ay sira at nagkalat na rin.

Dahan-dahang naglakad si Nimfa upang hanapin ang may sala, at sa isang sulok, nakita niya si Harry, ginuguhitan ang isang pamilyar na painting—ang painting na binili niya sa malaking halaga.

“Harry, ano'ng ginagawa mo? Akin ‘yan, bakit mo ginuguhitan?” Sabay bawi niya noon, subalit huli na dahil halos mapuno na ng marker iyon. “Bakit mo ‘to ginuhitan, Harry? Bakit?” tanong niya pa, bahagya nang mataas ang boses niya dahil sa galit.

“So?” Nguso sa kaniya ng bata na ikinanlaki ng mga mata niya. “Sabi ni mommy, bahay na namin ‘to, and I can do whatever I want.”

Pikang-pika na si Nimfa kay Harry, kulang na lang ay saktan na niya ito dahil sa ugali nito. Pero pinipigilan lang niya ang sarili dahil hindi siya nabuhay upang manakit ng bata. Pero sobra na talaga ito kaya hindi na niya napigilan na hawakan ang braso nito.

“Hindi niyo ‘to bahay, Harry. Wala kayong lugar sa bahay na ‘to dahil kay sa asawa ko ‘to, kay Marcus. Hindi porke nakatira kayo rito ng ina mo, ibig-sabihin ay may karapatan ka nang manira. Wala, Harry, wala—”

“Ouch!” daing nito.

Napaatras si Nimfa sa gulat. Wala naman siyang ginawa para dumaing ito. Pero ang mga sumunod na nangyari, hindi na niya kinaya pa.

Kinurot ni Harry ang sariling braso hanggang sa magsugat at magdugo iyon, na agad nitong ikinaatungal.

“Mommy! Mommy! Mommy! She hurt me, mommy, she hurt me…” Patuloy nito sa pag-atungal.

“‘Wag kang gumawa ng kuwento, Harry, hindi—”

“Ano'ng nagyayari rito? Oh my God, Harry, what happened?” gulat na saad ni Claire na bigla na lang sumulpot kung saan.

“Kinurot ako ni Tita N, mommy. Look, it's bleeding,” sumbong ni Harry sa ina na lalong ikinagulat ni Nimfa.

Nang humarap si Claire sa kaniya, nakita niya agad ang matinding galit nito sa mukha. “Sinaktan mo si Harry? Sinaktan mo ang anak ko?!” hiyaw nito.

Sa lakas, umalingawngaw iyon sa buong bahay.

“Walang katotohanan ‘yan, Claire. Hindi ko kinurot si Harry, at lalong hindi ko siya sinaktan. Kinakausap ko lang siya kasi ginulo niya ang bahay, lalo na ‘tong painting na ‘to tapos bigla na lang niyang kinurot ang sarili—”

“Hindi nagsisinungaling ang bata!” palahaw ni Claire bago siya sinampal nang malakas.

Dahil mabilis ang nangyari, hindi naiwasan ni Nimfa ang palad nito. Natumba siya sa lakas nang pagtama noon sa pisngi niya.

“Hindi ko sinasaktan ang anak ko, Nimfa. Kahit kailan, hindi ko inilapat ang kamay ko sa kaniya. ‘Wag ka nang magmalinis, sinaktan mo ang anak ko.”

Susugurin na sana siya ni Claire nang biglang dumating si Marcus mula sa pagjo-jogging. Pawisan ito, pero mas kapansin-pansin ang reaksyon nito sa mukha.

“Anong nangyayari rito? Bakit magulo? Bakit ka naiyak, Harry? Ano'ng nangyayari sa inyong dalawa?” sunod-sunod na tanong ng asawa.

“Tito Marcus!” At humahagulgol na lumapit si Harry kay Marcus. “Kinurot ako ni Tita N. Look, my arm is bleeding…” At ipinakita pa nito ang balat nito.

Tiningnan iyon ni Marcus bago gulat na bumaling sa kaniya. “Sinaktan mo si Harry? Sinaktan mo ang bata?” tanong nito na ikinalaglag ng panga ni Nimfa.